พะแพงหอบหายใจรัวด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก ความเจ็บแปลบแล่นไปทั่วแผ่นหลัง แต่สิ่งที่ทิ่มแทงยิ่งกว่านั้นคือคำพูดของผู้หญิงคนนี้เมื่อครู่ต่างหาก
“คุณว่า.. อะไรนะคะ”
เสียงเธอถามออกไปด้วยความสั่นพร่า มันทั้งตกใจทั้งไม่อยากจะเชื่อ ทั้งเสียใจและผิดหวัง เป็นความรู้สึกที่ปะปนกันจนเธอเองก็ไม่เข้าใจว่าต้องรู้สึกยังไงดีในเวลานี้
“ฉันบอกว่าเธอมีสิทธิ์อะไรมาใส่เสื้อผ้าของแฟนฉัน! หูหนวกหรือไง!”
ผู้หญิงคนนั้นตะคอกซ้ำด้วยดวงตาที่วาวโรจน์เดือดดาล
“แกมีสิทธิ์อะไรมาใส่เสื้อของเขา! ถอดออกมาเดี๋ยวนี้นะ!”
สิ้นสุดคำพูดแสบสันของหญิงสาวแปลกหน้า เธอคนนั้นก็เตรียมจะพุ่งเข้ามาทำร้ายพะแพงอีกครั้ง แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ทำอะไร เสียงรถของพายุก็ดังใกล้เข้ามาเสียก่อน
“พอได้แล้วสปาย!!”
มาพร้อมกับเสียงเข้มของพายุที่ดังก้อง ก่อนที่เขาจะก้าวขึ้นมาหยุดแทรกตรงหน้าทั้งสองในเสี้ยววินาที
ผู้หญิงคนนั้นหยุดชะงักไปทันที
