ตอนที่ 9 อย่าเกร็งนะคะคนดี
เสียงเธออุทานออกมาสั่นพร่าอย่างตกใจ ก่อนจะรีบดันตัวเองให้ไปนั่งที่เดิม แต่ดูเหมือนว่าสำหรับพายุแล้วจะติดใจไม่น้อย เขาสบตาเธอด้วยแววตาที่ดูหวานเยิ้มจนเกินจะอธิบายได้
ริมฝีปากหนากระตุกโค้งขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่พะแพงจะทันได้ถอยกลับไปนั่งที่ มือข้างหนึ่งของเขาได้เลื่อนไปสอดเข้าใต้เส้นผมนุ่ม ลูบต้นคออย่างอ่อนโยนแล้วโน้มใบหน้าลงประกบจูบเธออีกครั้ง
ชายหนุ่มขยับริมฝีปากเป็นจังหวะชี้นำพะแพงเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ สอดลิ้นร้อนเข้าไปควานหาความหวานในโพรงปาก และไม่รู้ว่าเพราะอะไรจู่ ๆ เธอเองก็รู้สึกเคลิ้มเคลิ้มไปกับการกระทำนั้นของเขา พะแพงยอมเปิดปากให้ชายหนุ่มสอดลิ้นเข้ามาได้ง่าย ๆ
ผ่านไปนานเท่าไหร่ทั้งสองคนแทบไม่รับรู้ ความรู้สึกของพะแพงมันทั้งแปลกใหม่และวาบหวาม แต่ดูเหมือนว่าความสุขใจเองก็จะผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ทันทีที่ไฟบนชิงช้าสวรรค์สว่างวาบขึ้นมา ทั้งพายุและพะแพงเองก็สะดุ้
