Gülay
Boğuluyordum. Nefesim kesiliyordu. Denizin karanlık sularında çırpındıkça daha derine batıyordum. Bağıramıyordum bile… Denizin tuzlu suyu ciğerlerime doldukça nefesim tamamen yetersiz hale geliyordu.
Bir el kolumdan tutmuş gibi beni sarsıyordu. “Tamam geçti.”
Gözlerimi araladığımda Vedat’ı tepemde buldum. “Ölmedim mi?” diye sordum.
“Başıma kaldın.”
Sonra gördüğüm şeyin bir kabus olduğunu idrak ettim. Gerçi Vedat gelmeseydi peşimden, beni çekip kıyıya götürmeseydi olacak senaryo tam olarak kabusumdu.
Yatakta doğrulup üstüme bakınca sırılsıklam olmuş siyah tişörte şaşkın şaşkın baktım. Sonra Vedat’ın elindeki bez parçalarına…
“Bana ne oldu?”
“Gece ateşlendin.”
“Sen mi bana baktın?”
Omuz silkti. “Kocan değil miyim? Tabii ki ben bakacağım.”
Espri yapmış gibi gülmüştüm. “Ko
