Vedat
Adana’da her yere haber salmıştım. Bir gören, duyan veya şahit çıkarsa bana ulaşmaları için. Hatta bunun ödülü olacağını da söylemiştim.
Yer altı dünyasında kapımızda çalışanların içinde çok para görünce ötenler oluyordu. Mobese kameralarından bir şey çıkmamıştı. Zaten koskoca Adana’nın her dağına taşına mobese kamerasının koyulması mümkün değildi.
Kutay ile Çakır’ı bizim kumarhanelerden birine götürdüm. Millet gecenin köründe bile kumar oynamak için toplanmıştı.
Sürtüklerde tabii onları mekana çeken diğer bir unsurdu. Dumanaltı olmuştu her yer, sis çökmüş gibiydi.
Terasa çıktık. “Donat masayı,” dedim genç elemana.
Çeşitli mezeler ve içkiler gelince Kutay “Böyle bir gecede sarhoş olmak mantıklı değil devrem,” dedi.
“İçmezsem kafayı yerim. Ne demek ulan karımı ulu orta kal
