CHAPTER 7
2027 Words
CHAPTER SEVEN
"KAILAN ANG KASAL?" Pagkuway tanong nang kaibigang marino.
"Let's not talk about this Fab." He just said to his friend. Ayaw niyang mapag-usapan ang gaganapin niyang kasal.
"O-kay? Dahil ba dun sa babae?" Tanong nito.
Naguguluhan naman siyang napatitig dito, anong pinagsasabi nito? At sinong babae ang tinutukoy nito? "Ha?"
He chuckled "that Deang, Train said that na parang may something ka daw dun sa babaeng yun." Kahit kailan talaga si Train ang ingay talaga ng bunganga, kunting-kunti na lang at masasakal na niya ito.
He tsked "don't mind him Fabian, alam mo namang baliw yun, ehh!"
Fabian looked at him "Yeah, alam ko naman yun, but..."
"But what?" He asked.
Fabian sighed "nothing, forget what I said." He tsked.
"I heard that she's your maid, is it true?" Tanong nito.
He nodded "Yeah."
Fabian frowned "Is she beautiful?"
Tiningnan niya ito "Hindi." Pagsisinungaling niya dito
Tumango-tango naman ito "is she sexy?"
"Hmm? N-no?" Nagadadalawang isip niyang sagot dito.
He saw him smirked "may boyfriend na ba siya?" Pagkuway tanong nito.
"Wala, bakit? Tanong niya dito.
"Pwedeng ligawan?" Mabilis nitong tanong.
"Bakit mo naman tinatanong?" Balik tanong niya dito.
"I just want to know, liligawan ko siya, pwede ba?" Pagkuway tanong nito.
Hindi niya alam pero parang umakyat yata lahat ng dugo niya sa ulo sa sinabi nito, liligawan niya si Deang? The f**k! Hell no! Hindi siya makakapayag na manligaw ito kay Deang.
No one can court my Deang! No one!
Tiningnan niya ito ng masama "Hindi mo siya pwedeng ligawan, I'm sure na hindi ikaw ang type nun, kaya ngayon pa lang, sinasabihan na kita Fab, wala kang pag-asa dun." Saad niya dito.
"Paano mo naman nasabi? gwapo ako, mayaman, may abs, higit sa lahat, I am every girl's dream." Saad nito
Every girl's dream nga, sira ulo naman. Libak ng isipan niya rito.
"So? Yun lang? Tsk, hindi ka papasa sa taste ng pangit na yun." Saad niya.
Parang gusto niya tuloy batukan ang sarili sa pagtawag na pangit rito, kailangan niyang sabihin yun para hindi ito ligawan ni Fabian, uunahan pa siya ng loko.
Hoy, anong uunahan ka diyan? Baka nakakalimutan mo ikakasal ka na? Singit na naman ng isipan niya, saglit niyang inalis sa isipan ang kasal niya.
"Kung ako sa'yo Fab, h'wag ka ng magtangkang manligaw kay pangit." Saad niya dito.
Tumango-tango naman ito na parang nakumbinsi, Haha, sa wakas, wala na siyang kaagaw— este, wala na pa lang manliligaw sa kaniya. Nag-usap pa sila ni Fabian na puro tungkol sa negosyo, hanggang sa pareho silang nawalan ng topic at nanahimik.
"Hey dudes!" Tawag sa kanila ng mga loko.
Humarap sila sa mga ito, mukhang tapos ng magsaya ng mga loko. "Fab, uwi na ako, by the way, welcome back." Paalam ni Clayton.
"I gotta go too Fab, welcome back motherfucker." Paalam naman ni Betel.
Nagpaalam na rin sila Omni, Train, Kylo at Ezekiel, at ang huli sa lahat, si Amadeus, ang pinaka-sira ulo sa kanilang lahat.
"Hey Faby." Saad ni Amadeus ng makalapit sa kanila.
"Stop calling me Faby, it was f*****g gross Hofman." Saad ni Fabian.
Amadeus just chuckled "okay."
"Nasaan nga pala si Belsasar?" Pagkuway tanong ni Fabian rito
"He's in your guest room, I think he already f****d the woman he bring lately." Saad nito.
"That alien, kahit kailan talaga, hindi ba mabubuhay ang gagong yun kung hindi nakikipag-s*x?" Naiiling na saad niya
Amadeus shrugged "who knows? s*x became his routine ever since, kilala niyo naman ang gagong yun, ehh!"
"Gagong yun? Ginawa pang motel itong bahay ko." Naiiling namang saad ni Fabian. Tumawa na lang si Amadeus sa kanila at pagkuway nagpaalam na din.
"Nga pala, I want to invite you in my sister's birthday." Saad nito ng maiwan silang dalawa at pagkuway pumasok ito sa loob at hindi rin naman ito nagtagal.
"Here's the invitation by the way." Saad nito sabay abot ng invitation.
"How about the aliens?" He asked.
Fabian chuckled "of course they have, kakatayin ako ng mga yun kapag hindi ko sila binigyan, at saka gusto daw nilang makilala at magpakilala kay Fauna."
"Yeah, bakit kasi ayaw mong ipakilala samin ang kapatid mo?" Tanong niya dito.
"Alam mo namang ayaw nun makakita nang lalaki, kahit nga kami ni Daddy, eh." Saad nito.
Tumango-tango na lang siya, may pagka-man hater kasi ang kapatid ng kaibigan, minsan ng naikwento ni Fabian sa kanila ang tungkol sa kapatid nito.
He frowned "kailan ba ito gaganapin?" He asked.
"Sa third day of September pa." Sagot nito.
He just nodded. August 13 ngayon, so next month pa naman ito gaganapin. Ilang oras pa silang nag-usap ni Fabian at nagpaalam na rin siyang umalis.
PAGKARATING SA BAHAY ay dahan-dahan siyang pumasok sa loob, baka kasi tulog na ang dalaga, it was eleven p.m already, kaya siguradong tulog na ito. He was about to go upstairs when he heard Deang crying. Lumapit siya sa pintuan nito at pinakinggan ang pag-iyak ng dalaga.
"P-papa, I'm sorry, I'm sorry papa, h-hindi k-kita s-sinunod, I'm sorry, m-miss na miss n-na po k-kita k-kahit na galit pa din ako sa'yo, miss na miss po kita." Rinig niyang saad nito habang umiiyak.
Wala sa sariling pinihit niya ang door knob, buti na lang hindi ito naka-lock, nakita niya si Deang na nakadapa sa kama nito, nakasubsob ang ulo nito sa foam habang patuloy sa pag-iyak, mukhang hindi siya nito napapansin. Umupo siya sa tabi nito at hinaplos ang buhok ng humihikbing dalaga. Mukhang nagulat ito sa ginawa niya kaya bigla itong napaharap.
"S-sir?" Gulat nitong saad.
ALAS ONSE na ng gabi pero hindi pa din makatulog si Deang, nami-miss na niya ang kaniyang papa, kanina pa siya iyak ng iyak hindi man lang nauubos ang luha niya.
"P-papa, I'm sorry, I'm sorry papa, h-hindi k-kita s-sinunod, I'm sorry, m-miss na miss n-na po k-kita k-kahit na galit pa rin ako sa'yo, miss na miss po kita." Umiiyak na saad niya.
Umiyak lang siya ng umiyak hanggang sa maramdaman niyang may humaplos sa buhok niya, napaharap siya rito at nakita niya ang kaniyang amo na naka-upo sa gilid ng kama niya.
"S-sir?" Gulat niyang saad, hindi man lang niya napansin ang pagpasok nito.
He looked at her "ayos ka lang?"
"O-opo." Pagsisinungaling niya.
Patuloy pa din ang pagbuhos ng luha sa mukha niya "a-ayos lang p-po ako, m-may k-kailangan ka po Sir?" She asked.
"You're lying Deang, you're not okay, hindi ka naman iiyak kung hindi ka ayos." Saad nito at pinunasan ang luha niyang bumasa sa kaniyang mukha.
Bumilis ang pagtibok ng puso niya dahil sa ginawa nito, para siyang tumakbo dahil sa sobrang bilis ng t***k niya. Hold on there my heart.
Her boss sighed "Kung nalulungkot ka sabihin mo sa'kin, I'm here to listen, sino pa ba ang magtutulungan dito sa loob ng bahay, tayo lang namang dalawa. Kaya kung nalulungkot ka sabihin mo sa'kin, para kung sakaling umiyak ka, may masasandalan ka." Saad nito at pagkuway hinaplos ang mukha niya.
Parang may humaplos sa puso niya dahil sa sinabi ng binata, bigla siyang napahagulgol at wala sa sariling napayakap dito na mas lalo lang ika-bilis ng t***k ng puso niya.
"Okay lang yan, ilabas mo lang ang lahat, nandito lang ako." Saad nito habang yakap yakap siya.
Tumango-tango siya dito at patuloy lang siya sa pag-iyak ng pag-iyak sa mga bisig nito, hanggang sa unti-unti na siyang nilamon ng kadiliman.
"Nandito lang ako." Rinig pa niyang bulong nito bago siya makatulog.
KINABUKASAN, nagising si Deang ng maramdamang may gumagalaw sa tabi niya, agad na nagmulat siya ng mata at nakita niya ang mala anghel na mukha ng amo, naalala niya ang nangyari kagabi, umiyak siya habang nasa bisig siya nito at dito na rin siya nakatulog ng hindi niya namalayan, hindi niya alam na natulog pala ito sa tabi niya.
Napangiti siya at wala sa sariling hinaplos ang mukha nito, tinitigan niya ang mukha nito, mula sa makapal nitong kilay, sa mapilantik nitong pilik-mata, sa ilong nitong napaka-tangos at sa... dumako ang tingin niya sa labi nito, to his sinful red lips, para tuloy siyang nahi-hypnotize na halikan ito—
Ayy, tanga Deang, pigilan mo ang sarili mo! Saway ng kaniyang isip
"Hmm..." Ungol nito.
Mukhang nagising ata ito, mabilis niyang inalis ang kamay sa mukha nito at nagpanggap na tulog, pigil niya ang paghinga ng maramdamang umupo ito sa kama "Such a beautiful woman." Rinig niyang saad nito.
At pagkuway hinaplos ang mukha niya, ito na naman ang puso niya, sobrang bilis, para siyang tumakbo ng sampung beses sa Marathon. Ng marinig niya ang pagbukas sarado ng pinto ay saka lang siya nakahinga ng maayos. Agad siyang napabalikwas ng upo sa kama niya, at pinakalma ang puso niyang napakabilis ng t***k.
She took a deep breathed "Easy ka lang diyan puso ko, hindi pwedeng ganyan ka, please heart ko." Saad niya sa kaniyang sarili.
Nang naging maayos na ang t***k ng puso niya, ay inayos na niya ang kaniyang sarili bago lumabas ng kwarto niya. Pagkalabas ng kaniyang kwarto ay agad siyang nagtungo sa kusina, natigilan siya ng makita niya ang amo na nasa hapag-kainan at sumisimsim ng kape nito at ito na naman ang puso niya, sobrang lakas na naman. Maglalakad na sana siya pabalik sa kaniyang kwarto ng magsalita ang kaniyang amo.
"Come here Deang, join me." Saad nito.
Pagkalingon niya dito ay sakto namang nagtama ang mga mata nila sa isa't-isa. At dahil parang nakagawian na ata nang puso niya ang tumibok ng mabilis ay ganun na nga ang nangyari, para siyang nakipag-paligsahan ng takbo dahil sa bilis ng t***k nito, hindi din naman siya tanga para hindi malaman kung ano ang tawag sa nararamdaman niya, ayaw niya lang tanggapin sa sarili na ganun nga ang nangyayari sa puso niya.
Tumikhim ito, tumayo ito at hinila ang upuang katabi lang nito "Come here Deang and sit." Nakangiting saad nito.
Bakit kasi ang gwapo nito kung ngumiti? Nakayukong lumapit siya rito at umupo dating hinila nitong upuan.
She looked at him "T-thank you."
He smiled "your welcome, eat up." Saad nito.
Agad na bumaba ang tingin niya sa agahan na nasa lamesa, tosted bread, Bacon and coffee, nagsimula na siyang kumain, pinapakiramdaman naman niya ang amo niya, ramdam niya ang pagtitig nito sa kaniya at naiilang siya, hindi tuloy siya makakain ng maayos. Nag-angat siya ng tingin rito at nagtama na naman ang mga mata nila, agad siyang nag-iwas ng tingin rito at saka sumimsim ng kape.
"Gusto mo bang lumabas mamaya?" Pagkuway tanong nito.
She look at him "Kung papayag ka po." Saad niya.
"Sumama ka sa'kin mamaya, gala tayo." Saad nito.
And a wild smile appeared on her lovely face "Talaga?"
Tumango-tango ito "Saan naman tayo gagala Sir?" Tanong niya dito.
"Sa mall, pero isasama muna kita sa photoshoot ko bago tayo gumala, okay ba?" Saad at tanong nito.
Masayang tumango-tango siya rito, sa wakas makakalabas na rin siya sa bahay na ito pagkatapos ng isang buwan "Thank you po Sir." She thanked him with a wide and a happy smile.
He smiled "you're always welcome Deang, and also please stop using po at me, isang taon lang naman ang tanda ko sa'yo, ehh!"
"Ohh, sige Sir—"
"And please, don't call me Sir too? Just call me in my name Andrei, and, don't treat me as your boss, treat me as your friend." Saad nito.
She smiled "okay."
"So friends?" Tanong nito.
Habang nakalahad ang kamay, nakangiting tinanggap niya ito at parang may munting kuryenteng dumaloy sa kamay nito kung kaya't mabilis niyang inagaw ang kamay dito "F-friends."
"Good, from now on, I'm your friend." Nakangiting saad nito.
Nginitian niya ito pabalik at nagpatuloy na sa pagkain, she never think in her life na meron palang taong katulad ng binata, ngayon pa lang siya nakakita ng isang boss na nakikipag-kaibigan sa isang maid, well, kadalasan sa story lang kasi yun nangyayari, but at this moment, she finds out that every happenings in the story was also happened in real world, kaya sana katulad sa mga story na nababasa niya, sana magkaroon rin siya ng happy ending katulad sa mga nabasa niya.
The line always said, and they live happily ever after.
- Writer
