Kinabukasan.
Kahit na wala ako sa sarili ay umalis na ako sa lugar na 'yun. Kasalukuyan akong nasa eroplano.
Naalala ko ang lahat ng paghihirap ni ninong para sa akin dahil sa lalaking 'yon. Nakakapagsisi. Nakakadiri s'ya at nakakasuka. Sa likod pala ng maayos na pakikitungo at pag-aalaga n'ya sa akin ay pinaplano na n'ya ang pagbagsak ng puso ko.
Nawala na ang lahat ng pagmamahal ko sa lalaking 'yon. Pero hindi pala madali na tanggapin na lang ng ganu'n.
**
Nakauwi na ako.
Kasalukuyan akong nasa harapan ng hospital. Kailangan kong magpa-check up.
Makalipas ang isang oras. Nakarating na ako sa bahay.
“Oh my gosh, Khiaza? What happened to you? Bakit ang lungkot ng mga mata mo? Hindi mo ba kinaya ang training?”
Hindi ko s'ya pinansin. Pumasok ako agad sa loob.
Makalipas ang ilang
