When Stupidity Strikes

Chapter 5

f**k it. President?

He's the f*****g president Ysa's been talking about.

Fuck. I'm doomed. The heck have I done?

Fucking Zyler.

The guy I talked s**t yesterday is our school president and worse is the guy whom I met week ago is the same.

You are so stupid Cleine. Stupid.

Umuwi ako sa bahay ng sobrang hiyang hiya. Sobrang pagka dismaya sa sarili. Grabe ang nangyare ngayong araw na to.

Bagsak na nga, may nagawa pang kahihiyan.

I went to our mini bar area beside our kitchen and took a wine out. Ayoko sana uminom pero what happened this day is a f****d up for me to need one.

Hindi na ako nag abalang kumuha ng wine glass. I drank straight from the bottle. Tuloy tuloy kong ininom ang laman ng bote ng wine. This wine never fails me. I remembered the time when I was devastated.

Next thing I knew, I was wasted. Paliko liko na ang lakad ko at nag blurry na din ang paningin ko kaya't dahilan kung bakit 'di ako makalakad ng maayos.

Wala si Ate ngayon dahil umuwi siya sa condo niya, malapit lang yon sa school. Dahilan kung bakit ako lang lagi ang mag isa sa bahay.

Ate Den's condo is near our school. Walking distance lang. Mom bought it for her as her birthday gift and appreciation for her coming in our lives. Wala ng mga magulang si Ate Den noong namasukan siya saamin bilang kasambahay. Siya din ang nag aalaga sakin tuwing wala si Mommy. I was 4 when she came.

Ate Denise is not my real sister but I treat her like one. She's all I have. And besides, my mother treated her like her own. Super protective sakin ni Ate at mahal na mahal ko siya kahit hindi kami magkadugo.

I'm devastated when my mother died. Kung grabe ang lungkot ni Ate ay mas grabe ang akin. That is my biological mother were talking about. And I missed her a lot.

I lost a lot of weight simula noong nawala siya. Nagkulong ako sa kwarto at hindi nakikipag usap kahit kanino. Kahit kay Ate Den ay hindi. I felt like the world is giving up on me. I felt like I was all alone. The darkness embraced me that time.

I have taken so many depressant and sleeping pills, so that I can still survive the night. Lagi akong binabagabag ng mga hindi ko mapaliwanag na pangyayari sa utak ko. At lagi kong nakikita si Mommy doon. There, in that exact time, dark and deadly. Makikita ko si mommy, she's asking for help. Puno ng dugo ang suot niyang white dress. Tumutulo ang dugo mula sa kanyang ulo. She's shouting my name nonstop. It always makes my head hurts. Paulit ulit. Gabi gabi. Same scenario I have to deal with every single night I try to sleep.

Hindi ko alam kung epekto ba yon ng sleeping pills na iniinom ko pero kung hindi ko iyon iniinom ay kailangan ko namang makipagsapalaran sa scenario mismo na ginagawa ng utak ko. Mulat ang mata ko at hindi nananaginip ngunit kita ko parin ang exact same scene na nakikita ko sa panaginip ko.

Walang nangyari saakin bukod don. Sobrang pagod at tanging kamatayan na lang ang naisip kong solusyon. When I was about to do it, saktong lumuob si Ate Den at pinigilan ako.

She asked me to see a phycologist at sinunod ko naman. Ms. Gee was my phycologist and she treats me well. Nakayanan kong matulog nang di nababagabag ng panaginip na yon. Pero minsan bumabalik parin. I wasn't fully healed yet. Tinigil ko na ang daily session ko. Sa tingin ko, kailangan kong harapin to na ako lang muna.

I was hard on my self and I still am. Mas gugustuhin kong saralihin lang kaysa magsabi o humingi ng tulong sa iba. I can stand on my own.

My mom taught me that, kasi alam niyang kahit anong oras pwede siyang mawala. Maraming death threats ang natatanggap ni Mommy araw araw. At hindi lang non na ambush si mommy, maraming times na, pero non lang sila nagtagumpay.

Mom hired a personal trainer for me. I learned every kind of martial arts. And I was good at it. I learned how to be brave and fierce. Pero wala sa mukha ko. Maamo ang mukha ko at sabi ni Mommy ay kamukha ko daw ang ama ko.

I heard few things about my father pero ayoko siyang makita. He did us dirty. Ginawa niya pang kabit si mama. Hindi niya sinabing meron na pala siyang pamilya bago kami. Despite that, my mom and he is in good terms pero ayoko parin sakanya. Ayoko sa sinungaling. Ayoko sa manloloko.

I took the wine and drank straight. Tumawa ako. My laugh echoed. Kahit tumawa ako hindi ko mapigilan ang luha na nangingilid na. Nakita kong may tumulo. Traitor.

Pinahid ko ang tutulo pa sanang luha at tumingala. I don't wanna cry. Bumaba ako sa mataas na upuan at kumuha ulit ng panibagong wine sa cooler. Naubos ko na ang kanina. Ito ang naging kaibigan ko ng nagsimulang dumilim ang mundo ko. Nagpapakalasing ako para makalimutan ng kahit sandali lahat ng hallucinations ko— pag nakikita ko si mommy na nakatayo sa harapan kong humihingi ng tulong.

Inisip ko ngayon ang tatay kong walang kwenta. Paano kung wala siyang pamilya bago kami? Magiging masaya ba kami ngayon? Mararanasan ko ba ang kumpletong pamilya? Since I was a kid yan ang tanong ko sa Mommy ko. Pano kung tayo ang una? Lagi niya lang yon sinasagot ng tawa.

I hate the fact that my mother didn't even threw a fit to my so called "father". Hindi manlang siya nagalit dahil sa pagsisinungaling niya. There I found out that my mother is an angel. Which I didn't get.

" I hate to admit but I am longing for a father's love." Ani ko. Nagpupunas ng mga traydor na luha.

Sinipa ko ang counter. Bakit ba ako umiiyak?

Inubos ko ang wine at naglakad na patungo sa kwarto ko. Muntik ko na makalimutan yung dahilan kung bakit ako uminom.

Fucking Zyler Lee.

Hindi ko na nagawang magpalit ng damit dahil sa pagod at kalasingan at nagpatangay na lamang sa antok.

"Siya'y naglasing pa ang bata. Nakatulog pang hindi nagpapalit.Nakalimutan atang meron siyang pasok ngayong umaga."

Naalimpungatan ako dahil sa isang boses. I looked at my watch that I didn't had a chance to take off last night. Shi— 7:30 na?!

Nagmamadali akong bumangon at maligo. Bumaba ako nang inaayos pa ang necktie ko. I took one toasted bread and ran out of our house. I start the engine and drove off to school. Buti nalang abot pa. 2 minutes before the time nang makarating ako.

Halos buong klase hindi ako makapag pokus dahil sa hangover kagabi. Hell, I would never drink on weekdays again. I massaged my forehead. I really need a energy drink after this.

Natapos ang klase at nagpunta ako ng cafeteria mag isa. Napag alaman ko na 'di pumasok si Ysa dahil inaayos nila ang mga documents niya para sa pag aaral niya sa US next school year.

Ayaw ni Ysa pumunta dahil maiiwan ako mag isa pero pagagalitan siya pag sumuway siya.

Out of stock sila ng energy drink kaya't iba nalang ang binili ko.

"Can I get the bingrae strawberry instead?" I gave the cashier my card pero may biglang humablot ng inumin ko.

The hell was his problem?

"Hey, I paid for that!" Hinabol ko siya. Pambihira.

"You can't be snatching someone else's drink, Zyler." Hinarap ko siya. Iniinom na niya ngayon ang milk drink ko. Hinablot ko yon pabalik at uminom din. This is mine. I should be the one drinking it.

He smirked. What now?

"We just shared saliva, Miss. Hindi mo ba naisip na baka may sakit ako at mahawaan kita?" He looked amused by my action. Eh ano naman? May sakit ba siya?

"You doesn't look like you have sakit, Mr. Snatcher. So stop smirking and get lost. Or buying your own drink would be better." Aalis na sana ako nang magsalita siya.

"But sharing drink with you is much better."