* * *
Mahalleye vardığımızda beni biraz uzakta bırakmasını istedim. Arabadan inmeden önce dönüp ona baktım ve utana sıkıla:
“Her şey için teşekkürler… Bora,” dedim.
Tam inecekken elimi tuttu. Dönüp ona baktım. Kalbim ağzıma tırmandı. Elinin, avucunun sıcaklığı içimi titretti ama daha fazlası vardı.
Bir anda elini enseme götürüp dudaklarıma yapıştı. Dudakları baskıcı, ama yumuşaktı. Çok kısa bir an, kısacık bir öpücük kondurdu ve geri çekildi. Gözlerim daha da kocaman açılmış halde ona baktım. Ne diyeceğimi bilemedim. Kalbim her an yerinden fırlayacak gibiydi, midem kasılıyordu. Ama kaçmalıydım. Hemen inip gitmeliydim.
“İyi geceler,” dedim ve hızla kapıyı açıp indim arabasından. Farların ışığıyla topuklularımın yerden çıkardığı sesler eşliğinde yokuştan inerken o hâlâ oradaydı. Omzumu
