หลิวอิงฮัว รู้สึกหลิวโมโหสือเทียนอี้เป็นอย่างมาก ทำไมเขาถึงต้องมาหลอกนางซ้ำแล้วซ้ำเล่า แล้วเขามาที่นี่เพื่ออันใดกัน หรือมาตามง้อนาง ไม่จริงคนหยิ่งยะโสอย่างเขามีรึจะมาตามเมียตัวร้ายอย่างนาง คิดแล้วก็น่าโมโห
ทางด้านสือเทียนอี้นั้น เขาผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อย รูปร่างท่าทางสง่าของเขานั้น ช่างดูงดงามเหลือเกิน
เขาไม่รีรอ รีบเดินไปที่ห้องของอิงฮัวทันที ตอนนี้ก็ดึกดื่นมากแล้วชิงชิง และบ่าวคนอื่นต่างพากันเข้านอน
สือเทียนอี้เดินไปตามทางเดินภายในจวน เขาแปลกใจอยู่ไม่น้อย จวนเสนาบดีออกใหญ่โต แต่ทำไมไม่มีเวรยามดูแลผลัดเปลี่ยนดูแลกัน ถ้าเกิดเหตุอันใดภายในจวนขึ้นมา อาจจะแก้ไขได้ยาก ขนาดชายชุดดำคนแปลกหน้าคนนั้นเข้ามา ยังไม่มีใครรู้เรื่องเลย
สือเทียนอี้เดินไป หยุดอยู่ที่หน้าห้อง ของอิงฮัว โชคดีที่นางยังไม่หลับ เพราะแสงตะเกียงยังคงสว่างอยู่
เสียงเคาะประตูดังขึ้น
หลิวอิงฮัวคิดว่า ชิงชิงต้อ
