“งั้นไปข้างบนดีกว่า ป๋าโรสพาพี่เหนือไปทำแผลก่อนนะ เย็นนี้ให้แม่ครัวทำกับข้าวเผื่อพี่เหนือของหนูด้วย”
ไม่รอให้บิดาอ้าปากพูด เธอก็รีบพาคนรักออกไปจากโถงนั่งเล่น แล้วพาไปยังฝั่งที่พักของตน เขาเป็นผู้ชายคนแรกเลยที่ได้เข้ามาในพื้นที่ส่วนตัว คุณหนูโรสกดตัวเขานั่งลงบนที่นอน ตรวจดูบาดแผลในระหว่างที่รอแม่บ้านนำกล่องยาขึ้นมาให้
“เจ็บแย่เลย ป๋านะป๋าทำไมต้องใช้วิธีป่าเถื่อนด้วย” รสรินทร์แตะลงที่แผลข้างมุมปาก มันบวมช้ำแล้วก็มีคราบเลือดติดอยู่ด้วย หน้าหล่อๆ ของเหนือเพชรเต็มไปด้วยรอยช้ำ
“กลัวฉันตาย?”
“กลัวสิ โรสเป็นห่วงมากเลยรู้เปล่า” แค่คิดก็เจ็บหน่วงไปหมดทั้งใจ ถ้าเขาตายจริงเธอคงทำใจไม่ได้ ชีวิตที่เหลือคงน่าเบื่อแบบสุดๆ
“แรดอย่างเธอ ถ้าฉันตายไม่ใช่หาผัวใหม่?”
“ยังจะมาล้อเล่นอีก!” คุณหนูเอามือทุบอกเขาเบาๆ เพราะกลัวจะเจ็บ อย่างเธอไม่ต้องรอให้เขาตายหรอก ถ้าเบื่อเมื่อไหร่ก็หาใหม่ได้เสมอ แต่ลองค้นใจตั
