เห็นภรรยานอนทุรนทุรายเหงื่อแตกพลั่กอยู่บนเตียงขาหยั่งก็นึกสงสาร หากก็ไม่ลืมหยิบกล้องวิดีโอเพื่อใช้บันทึกภาพขึ้นมา นำไปตั้งไว้บนโต๊ะเคาน์เตอร์ อีกมุมหนึ่งที่เห็นชัด เขายอมรับว่าไม่สามารถถือมันไว้ในมือได้จริงๆ
...อะไรจะสั่นได้ขนาดนี้วะมือ เหมือนกับยืนอยู่บนแผ่นดินที่กำลังไหว ไม่ต่ำกว่าแปดแมกนิจูด!
“โอ๊ะ... เจ็บ ฮื่อ เจ็บ ไม่ไหวแล้ว” เมื่อมดลูกเกิดการบีบรัดตัวถี่ๆ ดาวิกา ก็เปล่งเสียงออกมาดังๆ เพื่อระบายความเจ็บปวด สูตินรีแพทย์ทำการตรวจปากมดลูกหญิงสาวอีกครั้ง ก่อนจะหันหน้าไปพูดคุยกับเหล่าพยาบาล ทันใดนั้นก็เหมือนมีวงออร์เคสตร้าบรรเลงเพลงดังกระหึ่ม หากแท้จริงแล้วเป็นเสียงเชียร์ร่วมวงเบ่งไปพร้อมๆ กับคุณแม่
“อ้าวคุณแม่ นับหนึ่งถึงสามเบ่งค่ะ ดีค่ะ อีกนิดค่ะ ผ่อนลมหายใจลึกๆ เบ่งอีกทีค่ะ ดีค่ะ” วนอยู่แบบนี้หลายรอบ ไม่ใช่แต่ดาวิกาที่ทำตามอย่างเคร่งครัด อติวัฒน์ก็เช่นกัน เขายืนผ่อนลมหายใจเข้าออก
