*After One Year*
Lezlie's POV
May nakikita akong nakakasilaw na liwanag sa madilim kong kinaroroonan. Agad akong tumakbo para tunguhin ito ngunit kahit anong takbo ko ay parang hindi parin ako nakakaalis sa kinalalagyan ko.
"Mahal ko kelan mo ba balak gumising? Isang taon ka nang naka himlay dyan. Miss na miss ko na ang maamo mong mukha at ang matamis mong ngiti. Sige na bangon na. Hindi mo nanaman masusubaybayan ang paglaki ng anak natin kung puro ka tulog." emosyonal na sabi ni James ngunit kahit anong ikot ng ulo ko para hagilapin kung nasaan siya at hindi ko siya makita.
"James! James nasaan ka?!" sigaw ko sa pangalan niya. Nagsimula na ding tumulo ang aking mga luha.
Patay na ba ako?
Hindi! Ayaw ko! Gusto ko pang makasama si James at ang anak namin. Bubuo pa kami ng masayang pam
