Love in Sorrow

Kabanata 7

Kabanata 7

Defense

"Ano itong dumarating na sulat mula sa school mo Avina?"

Bumungad kaagad sa akin ang salitang ito ilang araw matapos kong hamunin ang anak ng Villanueva na si Flora,bakit ba kailangan pa niyang mag-sumbong sa parents ko.

I rolled my eyes and when on."Just don't mind that Dad, it's not your bussiness."

"Not my bussiness Avina!Puro sakit na lang ba sa ulo ang dadalhin mo!? Kailan ka ba magpapakatino?"Dad shouted his voice  filled in our house.

It wasn't until the class started that Inoticed something unusual.I huffed, exhausted at the

thought.

I stayed still and silently assessing him."Ano isusumbat niyo na naman ang pagkakamali ko,you always like that when I did the right thing in my life. Why can't you just me go?"

"Avina anak ano ba ang sinasabi mo? Itigil mo na ito Miguel intindihin mo naman si Avina away lang iyan ng mga bata."pumagitna naman sa pagtatalo namin si Mom.

I don't want to see Mom being hurt just because of this fight, Ithink Dad wanted to mold me into aminiature version of himself.That's another one of the reasons Ididn't like spending time with my father.

I trailed off."Dad never listened to me Mom."

"You are not thinking very well,you know how I cherish the Valenzuela group right?Your daughter challenge and accused wife of Welson Venezuela as a cheater."Dad said.

Mom face me off."Avina!?Why did you do that honey?"

"Hindi mo ba alam na malaking company ang pinanggagalingan ng angkan niya?Matalik na kaibigan ko si Welson Venezuela,you disappointed me Avina!"he continued.

I couldn't avoid him much longer. Alam kong inaantay nila na magsalita pero ano nga laban ko company lagi na lang iyon ang iniisip nila paano ang kapakanan ko?Kailan?How many years do I need to wait to get there attention?

Mom walked towards to my direction."Why did you do that Avina?What happened? Tell us?You should say sorry."

I backed away."No, that's an order not a request right?I will never apologize to them they deserve it,kahit ano man ang gawin niyo sa akin. Get all you want because you will use those luxurious stuff to follow order. Kaibigan mo siya pero hindi ko siya kaibigan bakit tinanong ko ba kayo kung gusto ko maging kaibigan sila?Hindi ko sinabi na ayaw ko sa kanila dahil mga mandaraya sila. You always tolerate his doing."

At the sound, she looked up.Slowly, the expression on her facechanged."Avina sinusubukan ka namin intindihin pero ayaw mo. Hindi na kita maintindihan ginagawa namin ito para sa iyo."

"Ginagawa para sa akin?"I said the sadness shifted to anger asface them."Sana hindi niyo na lang ako isinilang simula ngayon sanayin niyo na ang sarili niyo na wala ako ituturing ko kayong patay na sa isip at puso ko. Kayo dapat ang sumusuporta sa akin pero kagaya din kayo ng iba walang isang salita."

Pinigilan ko na mangilid ang luha ko parang bang nakaramdam ako ng...kasiyahan duon ng mailabas ko ang saloobin na itinatago ko sa loob ng ilang taon mula sa kanila.

His face was tired."Tignan mo ang anak mo Liezel bata pa lang ay lumalaki na ang sungay niya! Pag-sabihan mo ang anak mo baka hindi ko mapigilan baka ano ang magawa ko sa kaniya."

"Honey stop this."She demented."Humingi ka ng sorry sa kanila at itigil mo ang hamon mo kay Flora. Ayos lang kung hindi ka maging valedictorian ngayon taon."

I wiped her eyes andstraightened my dress."No I will never do that so stop pleading for this f*****g apologize. I'm tired to follow your order I'm no longer your slave Dad. Tanggalin mo ang lahat-lahat sa akin hindi ako magagalit dahil sa inyo iyon isang taon na lang din ang iintayin ko bago makaalis sa lugar na ito."

Wala akong karapatan na magpakita ng awa sa kanila,they always be like that scolding, winced me to prof that I'm wrong doing that.Ipinamumukha nila sa akin ni Dad na mali ako pagdating sa lahat ng bagay wala akong gustong patunayan magmula ng sila mismo ang pumutol ng sarili kong pakpak para makalipad.

"Manager Laureen nandito ka na pala!"

Napangiti akong itinigil ang pagtutulak sa  pang-sasala ng bato mula sa buhangin gamit ang pansala na parihaba at may manipis na wire screen para mas masala ang buhangin sa mga bato nuon.

Hinarap ko ito ang isang contractor sa site."Kayo pala Mang Jacob, may kailangan po kayo?"

"Wala naman natutuwa ako na kasama ka namin ulit sa project na ito."anito na inialis ang hard hat na kulay dilaw sa ulo.

All the employees here is wearing colored yellow  with strips of gray polo shirt sa kaliwa ay nakaburda ang pangalan ng employee then yellow pants and safety shoes. Ibang contraction company ito hindi kay Dad dahil kapag nalaman na naman nito na hindi ako tumigil sa pagpunta sa mga site at nagtratrabaho ako sa iba ay baka tuluyang talikuran na ako nito.

I reached out distance then removed the hard hat."Siyempre naman po dapat sundan natin kung nasaan ang pera hindi ang pera ang susunod sa atin, kailangan ko po talaga ng pera kaya nagtratrabaho ako dito."

"Hindi lang ikaw ang ganiyan kapag naging magulang ka araw-araw mong iisipin kung ano ang ipapakain mo sa pamilya mo."ang wika pa nito na naglakad papalapit sa pansala ng buhangin sinundan ko lang ito ng tingin.

Kinuha ko ang timba na may laman buhangin na hindi pa nasasala ito ang trabaho ko,kapag wala masyadong ginagawa sa opisina kaysa ubusin ang oras duon ay gusto kong tumulong sa kanila.Manager ako ng team nila gusto ko ang itinatayo nilang school para sa mga bata karagdagan pa nito ay natutunan ko ang iba't-ibang aral tungkol sa architecture at engineering.

Marahang ikinatawa ko iyon."Mahirap po ba maging magulang Kuya Jacob?Ilan po ba ang anak niyo?"

"Bakit wala ka bang pamilya? Kamaganak?Madalang kang magkuwento tungkol sa pamilya mo?"gulat na tanong nito na hinawakan ang pinakadulong kahoy.

Hinawakan ko din iyon at binuhat ang timba at inilagay sa gitna ng wire screen na maninipis ang buhangin na iyon bago nagsalita."Wala mag-isa lang ako sa buhay hindi ko na din naranasan na magkaroon ng kapatid."

"Napakaganda mong bata pero biktima ka ng malupit na mundo,mahirap ang walang pamilya,mahirap din ang wala kaya kung saan ako masaya duon ako kasama ko ang pamilya ko."ang panimula pa nito na tumingin sa mata ko damang-dama ko ang kasiyahan duon,kahit salat sila sa material na bagay.

Ngumiti ako."Siguro napakasuwerte ng mga anak niyo dahil may ama sila kagaya niyo na handang mag-sakripisyo para sa kanila."

I wish Dad too.  Kailan ko lang siya huling natuwa sa akin pagkatapos nuon ay wala na akong makita naappreciate nito ang ginagawa ko.

"Oo gagawin ko ang lahat para sa kanila papakainin,ibibigay ang pangangailangan nila kahit kapalit nuon ang kasiyahan dala nila sa buhay mo.Kahit ang kakainin ko ngayon iuuwi ko na lang sa kanila para may pasalubong sa kanila ang mga pagkain dito."ang dugtong pa nito na ipinagpatuloy namin ang pag-sasala ng buhangin habang sinasabi nito iyon.

Sa ilang taon na itinatago ko ang tunay na katauhan bilang isang Valenzuela dahil magiging iba ang tingin sa akin ng lahat, nandito ako ngayon para tumayo sa sariling paa at hindi umasa sa magulang ko.

Naramdaman kong lumandas ang luha sa mata ko kaya kaagad na napahinto ako sa pag-sasala saka pinunasan ang luha na iyon."Pasensiya na hindi ko maiwasan na maiyak kapag nakikita ko kung paano niyo iniisip ang pamilya niyo,isinasakripisyo niyo ang lahat para sa kanila naiingit lang siguro ako."

"Ano ka ba sa tuwing makakausap kita pakiramdam ko laging may kulang ay problema kang pasan-pasan,minsan pakawalan mo din para hindi ka nahihirapan ng ganiyan manger Laureen."ang anito sabay kinuha ang towel sa balikat nito at iniabot iyon sa akin."Ito punasan mo ang luha mo hindi ka dapat nagtratrabaho dito dahil gawain pang-lalaki ito."

Umiling ako na pinahid ang naglandas na luha."Hindi na po. Hindi po ako magiging pabigat sa inyo salamat na lang,mas matutuwa ako kapag natapos natin ito. Para makakain tayong lahat ng banana que at bukod juice sa labas."

"Ang ganda-ganda mo tapos pang-lalaki ang ginagawa mong trabaho,ang bata mo din naging manager ng site."may pagtatakang wika pa ni Mang Jacob sa akin.

I was fifteen when my friend of mine hire me as a manager in this site,I take over her position since I worked with so many construction site to expand my learned from the architecture,I dream to build a house and every structure that will significant and cheerish for a lifetime.

Ngumisi ako."Ganun siguro kapag nag-aaral at nagsisipag tignan nagawa kong palitan ang superior nitong sungit."

"Hindi ko talaga makakalimutan na sinipa mo ang superior natin sa mukha Lauren."

"Hindi ako papayag na ganun ang ginagawa nila sa atin iyon kahit napagalitan ako ng araw na iyon, hinding-hindi ko magagawa kalimutan ang mukha ng gagong iyon!"naiinis na sambit ko pa kapag naalala ko iyon parang kumukulo ang dugo ko at aakyat pataas.

Ang lalaking iyon na maliitin ang mga kagaya namin mababa lang ang pinag-aralan,naiintindihan ko kung nagmamadali ito pero hindi nito dapat sinasaktan ang tauhan nito at minamaliit dahil ganun sa hindi sila nakapagtapos ng pag-aaral.

Itinigil nito ang pag-sasala."Tapos na. Bukas pa naman kailangan ito para sa isang haligi ng poste bakit sinala mo na ngayon."

Kinuha ko ang malaking pala at sinalok ang nasalang buhangin at inilagay iyon sa timbang walang laman walang lalaki-lalaki sa gawain na ito natutuwa ako kapag ginagawa ko ito.

Matapos ay pinahid ko ang sarili pawis sa noo."Kilala niyo ako ayoko ng walang ginagawa at nagmukmok sa isang gilid magandang makita ko kung ano ang buhay ng iba at ginagawa nila."

"Tignan mo namumula ka na saka baka mangitim ka sa sikat ng araw."may pag-aalala pa nito bago tinulungan na din ang mag-pala ng buhangin.

"Manager Laureen tulungan ka namin diyan!"bungad pa ni Joshua na kinuha ang timba at pala mula sa akin at pinatabi ako nito.

Napatingin ako rito."Kaya ko naman maliit na bagay lang ito kayang-kaya ko ako dali!"

"Hindi na,bakit ginagawa mo ang bagay na ito dapat nauupo ka lang at hindi gumagawa ng pang-lalaki trabaho."pagalit na wika nito sabay huminto at hinarap ako nito.

Hinampas ko ang balikat nito."Kaya ko na iyan madali lang Joshua, mukhang may inutos na naman si engineer sa iyo."

Ito ang head ng construction dito kanang kamay ni engineer Ortega sa site habang abala iyon sa ibang construction ng fountain sa plaza, magaling din ito si Joshua civil engineer with a high honored in his batch. His age is slightly higher than mine twenty four years old,buff physique and deep dimple in his cheeks.

Umigting ang panga nito."Huwag na. Just go back to your place, our team is in charge of the construction Manager Laureen."

"Fine I go ahead let's go Mang Jacob, hindi ka ba sasama na magmeryenda sa amin?"aya ko pa na nginitian lang ito habang madilim ang tingin nito sa akin.

Tumango ito."Susunod ako pagkatapos ng ipinagagawa ni engineer Ortega."

"Ayoko lang naman maging pabigat dito pero kaya ko naman tala—"

"You should listened to me Laureen we do this for our safety and security."

Natigilan ako ng madinig ang punto nito gusto kong mag-complain dito,but no syllables come out to my mouth. Inaya na lang ako paalis ni Mang Jacob duon pero hindi ako pumayag,pagdating sa kaniya hindi ako puwedeng gumawa ng ganun,hindi ko magawang manalo dahil ito ang unang nakaalam kung sino ako dito.

"Kahit kaunti lang hindi naman ako mag-papasaway katulad ng iba,kaya payagan mo na ako."I pouted said then grabbed his hands and shake it off.

Tinabig nito ang kamay ko."Manager Laureen please let me go. If I said no it's a no don't provoke me, I tried to be patient on you."

"Manager Laureen makinig ka na lang kay engineer mas makakabuti pa iyon."ang singit ni Mang Jacob sa amin.

Matatalim na tingin ang pinakawalan ko sabay nagmartsa paalis sa lugar na iyon, The heat is building up in my throat, ready to breathe fire at him anytime right now.

He getting on my nerves!

Naiinis na inialis ko na hinubad ang hardhat sa ulo habang nag-lalakad papalayo at inilugay ang buhok sa hangin."Nakakainis ka talaga bakit hindi ba siya marunong magpatalo kahit isang beses lang!"

"Intindihin mo na lang siya manager Laureen ganiyan talaga siya kadesidido sa ginagawa nuon."ang pagtatanggol pa nito sa lalaking iyon sana pala hindi ko na lang sinabi sa kaniya ang tungkol sa akin una pa lang.

He like scolding me like Dad. Palibhasa marami connection at isa na duon si Dad kaya madali lang sa kaniya na pigilan ako sa ginagawa ko.Kahit anong pagpapakabait ang gawin ko hinding-hindi tumatalab rito,parang itong bato sa lupa.

"Salamat sa pag-lilibre mo sa amin Manager Laureen!"

Kinuha ko ang bagong lutong banana que at bukod juice sa mesa, idinaan ko na lang sa pagkain ang inis ko sa lalaking iyon. Nginitian ko lang ang lahat-lahat ng mga contractor sa buong site na iyon para magmeryenda pagkatapos ng trabaho nito.

Tumango ako. "Wala iyon mag-uwi kayo kung gusto niyo ako magbabayad lahat alam kong pagod na pagod na din kayo sa trabaho."

"Ako na magbabayad nito."anang ng boses na matagal ko na din hindi nadinig.

Napatayo ako sa kinauupuan ko ng makita ang taong hindi ko inaasahan na dumating sa lugar na ito. Her is wearing yellow uniform construction worker uniform, tinanggal nito ang hard hat bago naupo sa katapat na mono block nakatingin lang ito sa akin.

I sighed as I went on. "It's my treat so eat all you want I will pay how much you purchase. No time no see Sir Mateo "

"You still like that Manager Laureen, nadinig ko napagalitan ka na naman ni engineer?"ang tanong nito na kumagat sa banana que na hawak nito.

Ngumisi ako. "Ganun naman siya ang gusto ko lang ay ang makatulong sa ginagawa ng iba masama ba iyon?"

"Walang masama duon pero gusto ka lang niyang tigilan mo ang ginagawa mo."ang sagot pa nito na akala lang nito ay naglalaro ako sa ginagawa ko.

Iniikot ko ang paningin sa hangin."Hindi ko ako mabilis mapapatumba no?Mabuti nandito ka ngayon may ikukuwento ako sa iyo at kailangan ko ang tulong mo."

"Ano na naman ang ginagawa mo?"

"Sabihin na natin na ikaw ang magiging defense ko laban sa mga evil witch sa school namin Sir Mateo."

Kailangan mapapayag ko ito para maparusahan ang dalawang luka-lukang iyon, alam kong madaming koneksyon si Sir Mateo tungkol sa ganitong bagay kaya dapat mapapayag ko ito. He will the the greatest defense,and I will sure of that.Dapat ako ang manalo sa challenge na iyon para maparusahan ang dalawang iyon.