Love in Sorrow

Kabanata 20

Kabanata 20

Kharl Esteban

“Avina may regalo ako sa iyo.”

Itinigil ko ang pag-skecth ng bahay sa sketch pad gustong-gusto ko ang mga iyon imbes na maglaro ng mga laruan sa playroom,tiningala ko si Mom na naglalakad papasok sa kuwarto ko nasa likod ang mga kamay nito.

Napatingin ako sa dala nito.“What is it Mommy?”

She was looking at me then gave the brown paper bag.“Here open it I know you like it.”

Kinuha ko ang regalo na iyon at binuksan napangiti ako ng makitang ang laman nuon. So many sketch pad, pencil,and other materials to pursuing my dreams and be a good architect someday.

“Wow thank you for supporting me Mom,you know I can count on you!”I surprised said before I stood up and wrapping my arms around her.“Except from Dad he said that I can't be architect because of the accident in the site.”

She stroke my hair.“Ipagpatuloy mo lang ang pangarap mo kahit walang naniniwala sa iyo. Prove to them that all they say are wrong and believe in yourself no matter what.”

“I hope Dad has same mindset like thou.He never believe on me that someone tried to killed me.”I says while thinking about the accident.

Mom shrugged.“We don't have too much evidence for this, we can't blame them since no one see the incident.”

That imposible!Paano nangyaring wala man lang nakakita nuon hindi naman gabi ng mangyari ang aksidente na iyon.

“Hindi talaga maganda ang kutob ko sa dating site manager nuon,siya ang nag-utos sa akin sa building na iyon.”ang pagpapaliwanag ko hindi ako makakalimutin at natatandaan ko ang nangyayari nuon.

Nginitian na lang ako ni Mom.“Ang talino mo talaga, patingin nga ng sketch ng pinakamaganda kong anak.”

Ang sarap sa pakiramdam ng sabihin niya ang salitang‘anak’kaya kinuha ko ang sketch pad ko na inilapag sa sahig at ibinigay iyon sa kaniya. Naglakad ako para ipakita sa kaniya ang popsicle sticks house na ginawa ko din, without helping of maid and the other people here in the house.

“This is the house I want to present tomorrow in the school program.”I managed to added then present to her my house that I made wholeheartedly.

I want to make house for every family that can't buy house and the abandoned infant,kids out there.I saw the people in the side walk dressing not pleasantly,eating the dirty,and begging to the people around to give them money when I go to mall. We can't denied that it touch our heart when I saw those people who begging for money.

“What a great job, Avina!”she cheering for me my heart melted like a butter.

My cheek blushed.“Gusto ko pong mag-tayo ng isang ampunan at bahay para sa mahihirap dahil naawa ako sa kanila.”

“You can do it. All of your design is beautiful try to present it to your Dad?”

“No Mom. He will ignored this and torn off my design just I didn't reach his expectations.”

Hinawakan nito ang balikat ko at bumababa siya hanggang sa magpantay kaming dalawa habang nakatingin siya sa mga mata ko,nakikita ko duon ang paghanga sa mukha niya at pagtitiwala na magagawa ko iyon.

Tinaasan niya ako ng kilay.“Believe on yourself,you are not already in the middle of the battle so why are you refused to fight?”

“I feel so timid and useless when it comes to him.Am I the real daughter of Dad?”I said simply.

Pinasigla niya ang mukha.“You can do it just trust.You need to surpassing yourself because yourself is your biggest enemies here. Cheer up buttercup just make war not war.”

Tinawanan ko na lang siya at nahawa na din sa kasiyahan dala niya,I'm so happy now that Mom is my first supporter of my dream.SHe is on my side.

I nod. At least I think I do.“Thank you Mom.Ipapakita ko sa iyo ang lahat ng mga drawing sabihin niyo po kung maganda.”

“Sige.”

Those memories of her,kahit gaano ako kagalit sa kaniya hindi ko pa din mapigilan na mapaiyak habang tinitignan siya. My first supporter of my life will gone.

“Mommy!”

My hands are shaking when I move my body frosted when I saw what my father did to her. She breathe in and out, waiting forthe white-hot agony to pass.

Hinawakan niya ang kamay ko.“A..avina, m...my daug...hter. I'm sor...ry f...for br..ing yo..u i...in th...is me..ss for..give m..e.”

“Hold on. Lalaban ka Mommy!Bakit mo ginawa mo iyon?I'm willing to sacrifice my life for you. I'm sorry Mom if I disobey your order.”Seeing her lying

there made something tighten deep in my

stomach, making me almost want to cry.

I lifting her head,wipe her forehead with my good hand and it comes back red.I apologized for my disheveledappearance and thanked her, if she was pale,but her smile let me know she was still fighting.

She smiled widely.“A..avina I never say this to you but I love you. You are always in my heart and soul, naging malupit man ang tadhana sa akin. Ikaw ang nagparamdam sa akin na kaya kong maging mabuting mommy para sa iyo.”

“You must wake up, Mom.”I hysterical teary eyes, those words are like a knives that stab me and my heart.“Huwag mo akong iwan ng ganito, hindi ko pa kayo napapasalamatan sa lahat.”

She takes a moment to respond the into my eyes.“Parents never hesitate to sacrifice there life if it is important. You are important to me, kung mauulit muli akong mabuhay mas gugustuhin kong ikaw pa din ang magiging anak ko.Lagi akong nasa tabi mo Avina sa lahat ng ginagawa mo lagi kitang sinusundan kasi Mahal kita.”

“Magiging mabait na ako sa inyo Mommy hindi na ako magiging pasaway susunod na ako sa inyo.”ang nag-mamakaawang pakiusap ko sa kaniya habang hawak ang kamay niya.

She blink while the tears come out to his eyes.“Conratulations Avina dahil tinupad mo na magiging valedictorian ka,nanduon ako ng inaway mo si Flora,at si Francine.Sa lahat ng pagkakataon lagi kitang pinapanood kung paano mo unti-unti natutupad ang pangarap mo,hindi ba ang fan dapat nasa likod lagi ng iniidolo nila.”

“Bakit hindi niyo sinabi na kayo ang nagpapadala ng white roses sa school ko?”.

“Dahil ang makita kang masaya ay ikakasaya ko na din Avina,ikaw ang dahilan kaya ginusto kong mabuhay sa mundong ito.”

Ini-angat niya ang kamay at idinampi ang kamay sa aking mukha sabay pinagmasdan ako na parang pinagaaralan niya ang mukha ko at ilang sandali lang ay dahan-dahan na itong bumababa at bumagsak.

“Mommy!”I said, halos mapaiyak ako habang hawak ang kamay niya.

Natigilan ako ng maramdaman na bagay na nasa ulo ko,I can't do anything about it I'm caught on guard now. Hindi ko pa gustong bitawan ang kamay ni Mom, impit na lumuha ako habang tatlong sunod-sunod na putok ang tumama muli sa kaniya.

He pointed out the gun that she holding.“You are like your Mom, Avina choose now Avina follow my instructions or died together with your mother.”

“Napakawalang hiya mo!How did you do this to Mom. Wala siyang ginawa kundi ang mahalin ka,hindi mo man lang naisip ang paghihirap niya!”ang nanginginig na sigaw ko na tinignan pa ito ng masama habang naiiyak pa din.

Impit na lumuha ako at muling hinawakan ang kamay niya,hindi ko mapigilan na tumulo ang mga luha sa mata ko.

Gumuhit ang galit sa mukha niya.”Dahil sa mommy nasira ang pagmamahalan at plano namin kung sana ipinalaglag ka nalang niya,wala na sana akong problema ngayon!”

”Bakit hindi niyo na lang ako binuo nuong una pa lang kung pagsisihan niyo din sa huli?”ang malakas na bulyaw ko sa kaniya, I'm not afraid to died.

Marahas na hinila ako nito patayo sabay inihampas sa pader dahilan kaya napasinghap ako bigla isa-isa nalaglag ang mga butil ng luha sa mata ng tignan ko si Dad. He can killed me like he did to Mom, I'm weak to fight. Parang huminto ang pag-inog ng mundo at nanghihina ang katawan ko.

Dinuro-duro ako nito sa noo habang nakatingin lang ako sa kaniya.“From now on you need to follow my decision, order,you can't disobey my order 'cause if you do,isa ka din sa paglalamayan ng lahat.”

“Do..not do this to me,Dad.”I pleaded and grabbing his hand while the tears continue falling in my eyes.

Hinahabol ko ang sariling hininga habang nag-mamakaawang huwag akong patayin ng sarili kong ama,hilam na ang mga mata ko sa nangyayari ngayon.

Napasinghap ako ng bigla nitong hilahin ang buhok ko.“Kayo at ang mommy mo magiging sagabal lang kayo sa akin at sa amin.Walang dapat makaalam na nangyari ito.”

“Dad!”

Kinakabahan ako at unti-unting nanghihina ang katawan kaya nagpatianod ako ng kaladkarin nito ako papunta sa kuwarto ko.Nanginginig ang buong katawan ng bitawan ako nito at bumagsak sa sahig ang sarili na tulala sa kawalan, I tried to turned my gaze to him and pleading with him to let me go.

His eyes burned with fire.“No.You will stayed in here and, papalabas ko na nagbakasyon kayong mag-ina habang kayo ay mamatay ng magkasama.”

“Dad please. Let me go.”I demanded to him then breathe in and out.

Ipinilig nito ang ulo bago kinuha ang baseball bat sa likod ng pintuan.“Nang dahil sa mommy mo nawala sa akin ang lahat!Wala kang alam sa pinagdadaanan ko kaya mas mabuting mamatay ka na din!”

Napaluhod ako sa harap nito,while rubbing my hands on him.“Dad nagmamaka-awang ako sa inyo!Kahit ito na lang! Gagawin ko ang lahat-lahat huwag mo lang akong ikulong—”

I didn't continue what I'm saying when the baseball bat hit on my head and I know he was an angry, frustrated right now. The world goes black. Agony. I breathe in and out, waiting for

the white-hot agony to pass. Dear God, please. It is all I can do not toscream, but then, miraculously, it begins to fade. I breathe evenly,trying to keep the tears at bay, and when it finally recedes, I feel exhausted. I could sleep forever and never wake up. I close my eyes. I’mtired, so tired.

“Avina.”

I hear it first in my dream, slurry and unformed, an underwatersound. It takes a moment before I realize someone is saying my name.But that is not possible.

“Okay ka lang ba?Hindi ako naniniwala na umalis kayo ni Ma'am okay ka lang diyan?”

Dahan-dahan na bumangon ako sa kinahihigaan ko sa sahig habang unti-unting nanghihina ang katawan ko.

My eyes flutter open.Nakahawak ako sa ulo ko.“A..ayos lang po ako dito.”

Nanakit ang ulo na sinubukan kong tumayo at naglakad papalapit sa pintuan ng kuwarto ko.The door was locked up and I don't know who calling me outside the door.

“Avina!”

“Nasaan si Dad?Baka makita ka niya, umalis ka na lang ayokong mapahamak ka pa.”ang nagmamadali sabi ko na hinawakan ko ang doorknob ng pintuan.

“Umalis siya, at hindi sinabing babalik iyon.Ako na lang ang natira sa lahat-lahat ng kasambahay dito.”

Impit na lumuha ako sa likod ng pintuan.“Nasaan po ang iba?Paano niyo nalaman ang kinaroroonan ko?”

“Nakita ko ang nangyari,ang totoo po niyan dinalhan kita ng makakain dito.”ang wika pa nito na pinadaan niya sa ilalim ang pagkain.

Kailangan kong magisip ng tama! Kailangan kong makaalis dito ng ilang araw.

Tumikhim ako.“Maraming salamat sa tulong mo,ano ang pangalan mo?Bumalik ka dito mamayang gabi.”

“Ako si Kharl Esteban ginagawa ko ito para sa iyo Avina.”ang anang pa ng boses nito na nagbibigay ng pag-asa sa akin.

Hindi ko pa nadidinig ang pangalan nito sa kahit anong impormasyon, balang araw babayaran kita pagdating ng araw.

“Kunin mo ang CCTV camera ng lugar na ito at may ipag-uutos ako na gawin mo pakiusap gawin mo ito para sa akin.”ang nakikiusap na tinig ko na alam kong nakikinig lang iyon sa akin.

Nang maka-alis ito dala ang ibinilin ko dito kinuha ko ang papel at ballpen saka nagsimula magsulat duon, kailangan malaman ni Mateo or ni Eumz ang nangyari sa akin.Sinubukan kong kunin ang mga maaring magamit para makatakas ako dito,nahagip ng paningin ko ang katawan ni Mom na walang malay na nakahinga sa kama. Napatingin ako sa kamay ko na punong-puno iyon ng dugo ngayon, iginala ko ang tingin sa dugo na nasa sahig patungo sa kinahihigaan ni Mom.

Napailing-iling na lang ako habang nagsisimula mag-init ang gilid ng aking mata at bumagsak duon ang butil ng mga luha.“I didn't killed my Mom. It never happened.”

I audibly walked towards to her and bending down my knee infront of my Mom. She is sleeping peacefully and I see her body turning into violet colored.

“Mom wake up!Hindi mo ako gugustuhin mamatay hindi ba? Pangako bibigyan ko ng hustisya ang pag-kamatay mo.”ang naiiyak na wika ko na hinawakan ang kamay niya.

Nang gabing iyon ay binalak kong isagawa ang planong makatakas dito, binasag ko ang bintana ng balcony sabay inilabas duon ang ibinuhol kong blanket at lubid. Hindi ako dapat mamatay na hindi lumalaban, muling nilapitan ko ang mommy ko.

Pinahid ko ang sariling luha ng makita ito.“I will do everything just to stay alive Mom. Thank you for saving me, I never been say this to you either that I love you. No one can replace you in my heart,I will do what make right. Huwag mong akong patatawarin kung iiwan kita dito.”

Ito na ang huling beses na mahahawakan ko ang malambot niyang kamay,ang maamong mukha niya at labi na laging nakangiti sa akin, ang pagmamahal niya sa akin. Hinalikan ko ito sa noo bago kinuha ang lubid at ikinabit iyon sa harness na ginawa ko, mabuti may alam ako sa construction.

Goodbye the valedictorian girl Avina Laureen Valenzuela.

“Eumz!”

Kaagad na binilisan ko ang pag-akyat ng hagdan kung saan ang kinaroroonan nito ng biglang may humarang sa akin dahilan kaya napahinto ako sa pag-hakbang sa baitang ng hagdan.Eumz was waiting for me to come,nakatayo iyon habang inaantay ang pagdating ko. Sinabi ko sa sulat na magkita kaming dalawa,kapag nakalabas ako sa bahay namin. We are in the national plaza and he was waiting on the top.

She automatically pulled my arms.“Saan ka naman pupunta Avina?”

“Bitawan mo ako ikaw at ang walang hiya mong mommy parehas kayong mukhang pera!”ang malakas na inialis ko ang pagkakahawak niya sa akin.

Itinulak ako niya.“If you place yourself of where you are and be happy, you gonna be involved in this situation.”

“Let me go! I need to exploit your origin and your illegal doings!”I gritted my teeth and face her.

I will never forget your face Flora and your evil mother, pagbabayaran niyo ang mga ginagawa niyo.

“Hindi ka na dapat pang makita ni Eumz lahat na lang inaagaw mo sa akin pati si Eumz, hindi ako makakapayag na magkita pa kayo!”ang nanggagalaiting giit pa niya na mabilis na hinila ako nito.

Pinilit kong kalagin ang pagkakahawak niya sa akin.“Bitawan mo ako Flora! Gusto ko lang makita si Eumz, wala akong inaagaw sa iyo”

Kailangan kong makita si Eumz hindi puwedeng mabulyaso ang plano ko!Hinihintay ako ni Eumz,hindi ko iniaalis ang tingin ko ng puwersang isinakay ako niya sa kotse. Sinubukan kong makalabas sa kotse nito sa pamamagitan ng paghawak sa door open nuon.

“Wala lagi ka na nagpapanggap para kaawaan ka ng lahat!Nakakasuka ka Avina! Hinding-hindi mo na siya makikita pa.”ang pagbabanta pa niya sa akin ng isinakay ako niya sa passenger seat ng sasakyan nito.

Medyo nakakababa ang salamin ng mercedes benz niya inilabas ko ang kamay at hinablot ang strap ng bag nito bago nagsalita sa kaniya.

Nanlilisik na tinignan ko siya.“Balang araw ibubunyag ko ang lahat ng kasama mo Flora, talagang kagaya ka ng magulang mo!”

“Wala kang mag-alala Avina ito na ang huling araw mo!”ang sigaw niya na muling hinila ang bag niya dahilan kaya nasira ang strap nuon.

Umikot ito at sumakay ng kotse sabay pinaandar ang sasakyan niya,napatingin ako kay Eumz na naghihintay pa din sa park na iyon.

“Eumz tulungan mo ako! Pakiusap!”

“Walang tutulong sa iyo Avina!”

Napahawak ako sa holder nuon ng bilisan nito ang pagmamaneho nuon hanggang sa magkalayo ang sinasakyan namin sa parke na iyon.

Itinagilid ko ang mukha sa kaniya.“Flora itigil mo ang sasakyan! Babangga tayo!Mamatay tayo!”

“Ikaw ang dahilan kaya nasira ang pamilya ko Avina! Mas mabuti na din hindi ka makita at mawala ka lang!”

“Kahit kailan wala akong sinisira pamilya. Tigilan mo na ito Flora! Ihinto mo na ang kotse pakiusap!”ang pagmamakaawa ko sabay sinubukan na agawin ang manubela sa pagkakahawak niya.

Pinihit ko pakanan kaya kumaliwa ang kotse na iyon at napasinghap ako ng tumama ang sinasakyan namin sa barrier sabay ikinanan iyon ang manubela nuon. Napatigil ako ng biglang tumaob ang sasakyan sa isang dump site. I never thought what happened never I remembered the when car move upside down and rolled over. Surely someone’s going to find me. They have to find me.

“Flora tulungan mo ako!”

But my body throbs. I can't feel my body anymore, sinubukan kong makalabas kahit paunti-unti lang. My whole aching from the accident, naaninag ko ang bulto ni Flora hinawakan nito ang kamay ko.

She hold my hand.“Tutulungan kita pero sa isang kondisyon magpapakalayo-layo ka at hindi na magpapakita kay Eumz at sa kahit sino?”

“Hindi. Tulungan mo ako Flora nakikiusap ako ayoko pa ang mamatay!”ang nakikiusap na tinig ko pa na hinawakan ang kamay niya.

Natatarantang binalingan niya ang tumaob na kotse at may likidong tumapon sa sasakyan unahan ng sasakyan, kailangan kong mabuhay at mabigyan ng hustisya ang pag-kamatay ng mommy ko.

Dahan-dahan niyang binitawan ang kamay ko.“Mas mabuting mamatay ka na lang Avina!Mamatay ka na lang! Ikaw ang sisira sa buhay ko ganun din sa pamilya ko mas mabuting mamatay ka na!”

“Flora huwag mo akong iwan dito please!”

Mabilis na nag-lakad ito palayo habang sinusubukan kong tawagin ito at huwag akong iwan dito. Panginoon pakiusap huwag niyo muna akong kunin kailangan kong makatakas dito.Sana may makatulong sa akin o may napadaan na tao sa paligid ko, napaparalyze ang buong katawan ko pero sinubukan ko pa din makalabas ng sasakyan ng biglang may malakas na sumabog sa likuran ko. Nilingon ko iyon at kumakalat na ang apoy kasunod nuon ay ang malakas na pagsabog muli ng kotse.

My world turning into dark while pleading for someone to help me here. I don't want to die.