Love in Sorrow

Kabanata 14

Kabanata 14

Pervert

“Have you been crying?”

Napalingon ako at kaagad na umiling ng tanungin iyon ni Joshua sa akin,kaagad na tumayo ako mula sa kinauupuan ko habang nilalagyan semento ang edged ng building habang under construction ang kalahati ng lugar na ito.

Himala nagtatanong na siya ngayon?Ano ang nakain ni engineer at magkakaganito na naman siya sa akin?

I raised my eyebrows when I faced him.“Why you are here? May kailangan ka ba sa akin?”

Binitawan ko ang hawak na pagpapinag-pagpag ko ang kamay dahil para matanggal ang nakadikit na lupa sa mga kamay,nakakahiya naman sa kaniya.

“Walang nakakapunta dito bukod sa gusto mong mag-pakamatay Manager Laureen.”may diin sa pananalita nito at sobrang lamig nuon sa pandinig ko.

“I'm not gonna do that I love myself. You didn't answer my question?”

Naglakad ito papalapit sa akin sa hitsura nito parang may gusto itong sabihin at pinipigilan lang nito mag-salita sa harap ko, nagtataka lang ako na sinusuri ito.

Bigla nitong kinuha ang kamay ko at may inilagay iyon brown na paper bag sa aking palad.“Hindi ka dapat nag-papagutom past lunch time na bakit lagi kang nag-sasakripisyo para sa iba?.”

“Hindi pa naman akong nagugutom kaya wala pa akong ganang kumain, tinatapos ko lang naman ang trabaho ko dito.”

“Why do you want people around you worrying about you?Do you know how much I envy you...lagi mong inuuna ang iba bago ang sarili mo.”

Napatanga ako.“Nag-aalala ka sa akin engineer?Teka bakit namumula ka para kang kamatis sa pula.”

I'm always like that goal oriented and willing to let go anything just to reach my goal, is there something wrong about that?Bakit ba siya nagagalit ng walang dahilan?Nakakatakot naman ito magalit.

“Oo,masaya ka na nag-kakaganito ako dahil sa iyo?Bakit ba lagi kang nag-lalakbay sa isip ko?”

“Hindi ko alam ano ba nangyayari sa iyo engineer,hindi kita maintindihan?”naguguluhang pakli ko pa na kumunot ang noo ko sa kaniya.

He sighed then look at my eyes.“Gusto kita,Manager Laureen alam kong bawal dahil sa agwat ng edad natin pero handa akong magintay para sa iyo.”

“Nagpapatawa ka lang hindi ba?Is not April fool's now why you are acting so weird?Sabi ko naman sa iyo huwag inom ng inom ng kape para nalulutang ka na tuloy.”dugtong ko pa na hinawakan ang mukha niya matangkad ito sa akin.

Paano naman magkakagusto ang kagaya niya sa akin alam ko ang mga katulad ni engineer Christel Ann Salvador ang magugustuhan nito,dahil mayaman iyon at miyembro ng sikat na architect sa bansa.Hindi ko nakikita na magiging asawa ng sinuman gusto ko kasi na ang taong mamahalin ko ay sigurado na sa akin iyong walang hahanapin pa.

“Kainin mo na lang iyan.”ang biglang tugon nito na tinalikuran lang ako nito ng hindi man lang nakakapag-salita.

Napasinghap ako.“Salamat. Engineer huwag ka na uminom ng kape para hindi ka lagi mainit ang ulo mo.”

Hindi nito pinansin ang sinabi ko at nagpatuloy lang iyon sa pag-baba ng hagdan pababa sa kinaroroonan ko. Natatawa ako habang hawak ang brown paper bag na nasa kamay ko ngayon,mukhang mainit pa ang mga pagkain na nakalagay sa microwave tupperware.

“Ano kaya ito?”takang tanong ko.

Nag-indian seat ako sa semetadong floor na iyon at inilapag ang pagkain,dahil hindi naman masyadong malibag sa floor na ito. This is the fourth floor of this building instead of listening and staying in my house,I would rather to be here.

The one contractor greeted me.“Mukhang masarap ang pagkain mo Manger Laureen?”

“Oo nga. Gusto niyo po?”

“Kakatapos ko lang kumain,ikaw na lang kanina ka pa nagtratrabaho,kailangan magpahinga ka din.”ang pagpapayo pa nito na kumakain ng junk food crackers.

Napailing-iling ako.“Alam niyo po na malakas ang pangangatawan ko kaya hindi po kayo nag-aalala sa akin.”

“Sa panahon ngayon Manager Laureen dapat bawal tayo magkasakit dahil may pamilya tayong binubuhay.”dugtong pa nito inilapag ko naman ang mga tupperware sa sahig  at binuksan ang mga iyon.

Napatango-tango na lang ako.“Salamat sa pag-aalala inayos ko na ang mga bakal sa kabila at yung tools niyo nasa gilid para  hindi maka-disgrasiya.”

“Gustong-gusto mo sa lugar na ito alam mo ba hindi lahat ng tao gusto ang lugar na ito?Dahil mataas at madaming takot sa height?”ang pagkukuwento pa nito sa akin sa tono ng pananalita nito ay umaakto itong isang ama.

Magpa-pamilya na kami dito may nagdagdagan at nababawasan man kami pero sila ang itinuring kong kapatid at magulang na hindi ko inaasahan. Kung ganito lang siguro si Dad baka mag-kasundo din kami nito,alam kong sa akin din mapupunta ang lahat ng pinaghirapan nito pero wala akong balak na hawakan at maging parte ng company.

“Siguro si Dad din ang nag-susuklay sa buhok kapag ayokong mag-suklay, mag-aalala sa akin kagaya ng ibang magulang.”ang bulong ko sa sarili na hindi ko namalayan na tumutulo na ang luha sa aking mata.

I wiped the tears in under to my eyes.“Dahil takot sila na baka mahulog sila,normal lang naman iyon. Gusto ko ang mataas dahil pakiramdam ko walang makakaabot sa akin ang problema,lahat-lahat ng taong gusto akong mamatay.”

Huwag kang umiyak Avina!

“Umiiyak ka ba?”

Tumawa na lang ako.“Napuwing lang po huwag po kayong mag-alala sa akin babalik din po ako pagkatapos kumain.”

“Pinababantayan ka ni engineer mukhang may gusto iyon sa iyo. Manager Laureen hindi iyon nagbibigay ng pagkain sa ibang tao.”ang sagot pa nito na ikinatigil ko sa pagkain ko.

Bumababa ang tingin ko sa pagkain na iyon na kinakainan ko ngayon, in fairness he has a great skills in cooking I didn't notice this way. Nasanay na kasi ako na lagi nitong binubulyawan tungkol sa pag-gawa ko ng trabaho pang-lalaki sa site,but now everything has change I think someone watching me from behind.

“G..ganun po ba?”I stammered answered.

“Ayos ka lang sa Manager Laureen!”ang natatarantang nilapitan ako ng isang contractor at itinaas baba ang kamay nito sa likod ko

Napahawak ako sa dibdib ko ng biglang napunta sa daluyan ng hangin ang aking kinakain dahilan kaya nasamid ako mapugto ang hininga.Naaninag ko ang isang matangkad na lalaki na may dalang mineral water na paakyat sa  hagdan.

I choked on.“K..kuya painom ng tubig.”

Tumakbo ako patungo sa lalaking iyon at hinablot ang inumin tubig nito saka kaagad-agad na ininom ang laman ng mineral water, parang malapit na ako duon halos parang hapong-hapo ang katawan ko duon.

“Tubig ko iyan!Bakit ba bigla ka na lang nangunguha?”pagalit na wika nito sa akin na halos magpantay ang kilay na nakatingin sa akin.

Is he trying to faze me?Is just a bottle of mineral water and I can buy him more if he wanted.

Binayo ko ang sariling dibdib sabay iniabot iyon rito.“Pasensiya ka na, papalitan ko na lang tubig mo nainuman ko na din kasi.”

“Aba! Dapat lang ikaw na nga itong nangunguha ng hindi sa iyo?”sikmat pa nito sa akin na idinuro ang kamay sa akin.

Napakurap-kurap ako na nakatingin sa kaniya.“Wait.Mr. hindi ko naman gagawin iyon,kung hindi ako nasamid.”

“Ang sabihin mo gusto mo lang mag-papansin sa akin kaya idinina-dahilan mo ang pag-kasamid mo?Tama ako hindi ba?”ang pag-hihinuha nito,ano ba akala ng lalaking ito na bahagi ako ng fans club nito.

I think I saw him somewhere but I can't define of when,how,where I saw him.He tall and handsome,while wearing a yellow contractor suit and safety shoes,yellow hardhat.I can't denied that he has a style and came from a wealthy family,so why he is here?

Naiyukom ko ang sarili kamay dito sa inis sa lalaking ito.“Mr. wala po akong balak mag-papansin sa kagaya mo. Would please stop lifting yourself up or making a castle in the air?”

Inialis ko ang hardhat sa ulo gamit ang isang kamay,this the first time I met a kind of man like him. He see himself as a overpowered man no flaws? I tried to controlled annoyed this man.

“Manager Laureen,pagpasensiyan mo na ang tao ko.Paul John siya ang manager ng site na ito.”ang papakilala ng isang contractor sa akin.

Inilibot ko ang paningin sa paligid namin at napansin ko ang ibang contractor na nakatingin sa amin dalawa,hindi ko gusto ng eskandalo o maging center of attention.

Kumuha ako ng pera sa pants na suot at inilagay iyon sa kamay nito.“Ito ang bayad ko sa mineral water kung may problema ka pa sabihin mo na lang?”

“Have you seen me before,by chance?”he asked the grabbed my wrist and stare at me so intense.

I frowned at him when he stepped onto to me.“N-no.”

“I think I saw you...”he speculate said he still pointing out myself.“Parang nakita na nga kita nuon?”

“Ako nakita mo?”taas noong tumingin ako sa mukha nito.

Lihim akong napaisip kung saan ko nakita ang lalaking ito,biglang pumasok sa isipan ko yung lalaki sa restroom nuong party. Tama! Siya nga iyon!What he doing here?

He scanned my face like is there blemishes or dirt on me.“Parang nakita talaga manager Laureen?”

“Paul John huwag kang mag-biro,humingi ka na lang ng tawad kay Manager Laureen.”

Umiling ako at sumeryoso ng tingin.“Hindi na,bumalik na lang kayo sa trabaho natin.”

“Aha!ikaw yung pervert na babae sa party na pumasok sa restroom ng lalaki!”pagtutumbok nito na nagmamadaling itinuro ako,hindi ko maiwasan na mamula ang pisngi ng mukha ko.

I need to get out of this mess.Think quickly Avina!Hindi puwedeng malaman ng iba na isa akong anak ng Valenzuela group.

“You are the one who insulting my manhood!Hey wacko girl!”

Kaagad na binalikan ko ang pagkain na ibinigay ni engineer sa akin at nagmamadaling nilagpasan lang ito. I need to get out of this mess.Why this happened to me?

Inangusan ko ito.“Bumalik na tayo sa trabaho,sa opisina na lang ako kakain babalik ako mamaya.”

“Sige manager Laureen!”

Nagmamadaling bumababa ako ng hagdan habang nakatingin sa itaas,kung saan sinundan ako ng pag-baba ng lalaking iyon. Hindi ako puwedeng mahuli ng mga iyon,nagtago ako sa isang building duon.

I gasped.“Ano bang problema ng lalaking iyon,talagang maliit naman talaga ang alaga nuon?”

Pati ba naman ang pagkain ko naantala ng dahil sa pagsulpot ng lalaking iyon from nowhere,nagbibiro lang naman ako na nakita ko ang pag-kalalaki nito. Nagtago ako sa likod ng pader ng building two,while looking for him if he still finding me.

“Manager Laureen!”ang bati sa akin ni Mang Jacob na kinawayan pa ako habang buhat nito ang balde ng semetado.

I put my index finger in my mouth.“Hush!”

“Bawal mag-taguan dito sa site mapapagalitan tayo ni engineer.”he said tumingala ako sa building na ito na nakatingin ito sa akin.

Nakagat ko ang pangibabang labi ng sabihin nito iyon.“Hayss!Hindi po ako nakikipag-taguan.”

“Hey pervert girl!”sigaw nito na nakatingin sa akin.

I ignored Mang Jacob said then,immediately ran into the another direction while carrying this lunch.I don't know where should I go but I choose to run going to my office.

Napasinghap ako ng makita ang mga ka-trabaho na nagulat sa pagbukas ng pinto.

“Is there something wrong about you Manger Laureen?”

I felt so embarrassed to anyone while they narrowed down their eyes to the brown paper bag that I'm holding with.

Emma stepped forward to me.“You look tense and your face is turning into red.”

“Ha?”

“Stop denying it I know engineer Joshua like you Laureen.”she said with admiration in her eyes.

I shook my head.”No. Wala kaibigan ko lang si engineer bakit ba ganiyan ang bungad mo sa akin?”

“We all know that you are his type so, don't be so choosey and be with him!”

“You are in the twenty years old,right?So no need to denied it.”

“Manager Laureen ikaw ang pinakagusto ni engineer Joshua kapag tinitignan namin si engineer parang may chemistry.”ang pagmamalaki pa ni Emma na sinang-ayunan naman ng lahat.

Pinilig mo muli ang ulo.“Wala akong gusto nandito ako para mag-trabaho hindi ang pagkakaroon ng nobyo. Sakit sa ulo iyan.”

“Why you are spending your time to the site,if you could stayed here air-conditioning,full of everything?”

Inihakbang ko ang paa papunta sa office table at inilapag duon ang pagkain na dala-dala,mamaya na lang siguro ako babalik sa site.Ano ba kasing ginagawa ni Mr. Small sa site na ito? I hear someone called him Paul John,what a manly came from the saints?

Emma lean her arms on the table.“Ano ba kayo ni Engineer?Huwag mo na kasing idenied.”

“Wala akong balak na idenied ang bagay na iyon,hindi ko naman siya gusto alam naiinis ako sa kaniya.”ang naiiritang sambit ko na hinampas ang mesa.

If they know about me. I'm not twenty years old, once they know that I'm under of my parents or who I am maybe you can't say that.I'm just seventeen now. Hindi ko pa rin alam ang gagawin ko kung sakaling magkita kami muli ng lalaking iyon, nababaliw na siya ano ba ang kasalanan ko duon?

Gulat na gulat na tinignan ako ni Emma.“Nagtatanong lang ako Manager Laureen,kaya ka naman magalit dahil nagtatanong lang ako.”

“May kilala ka bang Paul John na contractor?”pag-iiba ko ng usapan namin na ikina-seryoso nito.

Tumango ako.“Yes. Paul John Medina na contractor sa kabilang building ng construction. Why?”

“Can you send me his full background information?”

“Is there something wrong about him?Do you like him no?”she used her teasing tone of voice.

Isa siyang Medina kung ganun, what he doing here?Is he is the one of the son of Medina?Why they working in the construction site? Alam kong mayaman ang pamilya nito pero hindi ko inaakala na makikita ko ang anak ang isang anak nila.

I glared at her then continue to eating.“No. Just do it for me Emma, consider this as a favor on you.”

“Bakit ba kasi lagi kang nasa site,walang masamang tumulong pero dapat nandito ka na lang.”ang dagdag ko pa, doing that is the only help that I could do as part of this team.

Nilunok ko muna ang kinakain bago sinundan ito ng tingin ng tumayo siya.“I want to see little by little of how intelligent the contractor even they don't graduated from the famous university.”

“You know is there fault of they suffering in poverty.”ang paratang niya na nag-padaloy sa dugo ko pataas.“Hindi kasi sila nag-aaral ng mabuti at puro kalandian, kalokohan ang ginagawa kaya nag-asawa na din ng maaga.”

Inikot ko ang paningin.“Minsan wala na silang choice dahil mahirap ang buhay nila, no need to jugde them using the work they working for.”

Hindi it nauunawaaan ng ibang tao dahil hindi naman nila ito nakikita,I know it's not a sin if we born in poverty, the most sinner is to die in poverty that you didn't do anything to raise your life.