Love in Sorrow

Kabanata 12

Kabanata 12

The siblings

“Avina a little tilt of your head to the right.”

Ginawa ko ang sinabi ng photographer sa amin ni Carlo,we are in the studio while everyone is looking on us. Taking picture LED lights,pag-tama ng flash ng camera sa mukha namin.

He face me with a smiled.“Are you tired?We should have a break.”

“No I'm okay. Nag-eenjoy pa naman ako sa ginagawa ko.”I replied to him.

We both sitting in the sofa while I put my head in his shoulder and I looked at the camera while he was looking at me secretly. Wearing the strapless mid calf yellow dress and open toe pump heels as I turned now in the crowd.

The photographer came to our place.“Your eyes is different so like a Venus. Kung okay lang sa iyo kunan ka namin sa kagubatan don't worry we will hold the expenses.”

Umalis ako sa pagkakasandal sa balikat ni Carlo ng lumapit ito sa amin upang ipakita ang mga kuha namin dalawa, Carlo wearing black tuxedo and tie,white long sleeves attire, creamy brown shoes.

“Ahh hindi siya pinapayagan na mag-photoshoot  isinama ko lang para may maka-partner ako dito.”ang wika ni Carlo na tumayo sa kinauupuan nito.

I interrupted him by grabbing his wrist.“Carlo it's okay but I request that he will be my partner?”

“Oh sure that could be nice.”the photographer say.“Carlo never told you, that he has a goddess friend. Kung mag-tatabi tayong dalawa mukhang lugi ako sa iyo.”

I laughed softly.“Thank you, but you are handsome man so don't need to body ashamed. Right Carlo?”

“Avina was right.Ngayon ko lang siya muli nakilala dahil sobrang famous niya,at mahiyain pagdating sa harap ng camera.”ang pag-aamin ni Carlo kaya napatayo na pinandilatan ko siya dahil sa sinabi nito.

Hindi ko hilig ang laging nasa camera, although I like camera,taking picture of beaches,and so many golden scenery in the world that other people didn't realize and appreciated.

Sinamaan ko ito ng tingin.“Hindi ako famous talaga hindi lang ako sana'y sa harap ng camera dahil pinag-pipiyestahan ang mukha ko.”

“Ano nalang maganda ka naman, did you ashamed how your parents make you? It's so hard to get that kind of beauty.”he continued with certainty.

I felt myself blushing when he said that, my mom always said that but I'm afraid about someone say about me. If I my eyes have a problem that's why it's I have gray eyes, position,genes and so many speculation.

The photographer nod.“Carlo is right you are unique and divine when it's come to all you are gifted,God never give such a wonderful blessing if they didn't pray all night.”

“If I have a time I will asked your parents of how they make you what position,day,year,month,even the minutes, hours, seconds.”His tone is stern. I flush, again.Holy crap!

We must ashamed of what Carlo said about me I don't want this issue got bigger than we thought,as Carlo is the now the famous racer in the Philippines he must controlled his mouth by saying that.

I glanced at him.“Carlo! That's ashamed question.”

My interest is piqued.Oh, this is

personal. I stare at him, hoping he’s not offended.

His brow furrows.“I'm sorry. I'm just kidding Avina,kaya huwag kang mag-alala.”

“Sana'y na din akong lagi siyang ganiyan sa akin,kapag nanalo siya kami ang kinuha niya magpicture sa kaniya.”ang pagpapaintindi ng photographer sa amin dalawa.

Nakakahiya na nagsasalita ito ng ganun sa harap ng tao mukhang sa kilos ng mga kaibigan nito ay talagang landakan ito mag-salita ng ganito pero halos lahat dito.

Hilaw na ngiti lang ang iginawad ko.“Ganun po ba mas kilalang-kilala niyo po pala siya kaysa sa akin kaya mabilis na nakapalagayan niyo siya ng loob.”

“Mabait na lalaki si Carlo,ikaw lang ang babaeng dinala niya dito kaya alam kong importante ka sa kaniya.”He turns his head slowly to face him and raises his eyebrows.

Nakikita ko kung gaano ka-importante si Carlo, he is kind,smart, taller than mine,handsome,racing,we have similarities.Pinahirapan ako nito ng ilang araw sa clubhouse nito hindi ko makakalimutan na sobra itong galit sa magulang nito.

Huminga ako ng malalim.“Kahit ganiyan siya naiintindihan ko siya, masyado nito sinasarili ang lahat ng problema.

“Mabuti nandiyan ka para sa kaniya, ipagpatuloy na natin ang shoot.”ang suhestiyon pa ng photographer sa amin.

Kaagad na inaasikaso kami ng staff dito para sa bagong scene na kukunan sa amin,masaya ako na makasama si Carlo idinaan nito sa pag-tawa ang lahat.

“Gusto mo pa ng ice cream?”

Pinagmasdan ko ang cupboard ng ice cream na hawak pagkatapos ng photoshoot ay tumungo kami sa isang store, nakatingin ako sa labas ng store at tinitignan ang mga tao na nag-lalakad  sa direksyon na gusto nito.

Kaagad na nag-balik ang pag-iisip ko sa realidad.“Hindi na may sinasabi ka ba?”

“Mukhang may iniisip ka Avina,puwede mong ikuwento sa akin. Pangako hindi ko sasabihin sa kahit sino.”ang dugtong pa nito na nakangiting itinaas ang kamay sa hangin.

Humugot ako ng malalim na paghinga.“Paano mo masasabi kung gusto mo ang isang babae?O ang isang tao.”

Sandaling natigilan ito ng sabihin ko ito parang bang bagong salita lang iyon sa kaniya at hindi pa nito naiintindihan ang lahat, pinagmasdan ko ang maamong mukha nito sabay itinaas ang kilay ko.

“Love is everywhere Avina,for me love never existed but you will define love when you experience it.”he said simply, walang emosyon ang mukha nito ng sabihin nito iyon.

When he said that love it's so meaningful and even the philosophy can't define the exact word for it. Love is the most dangerous and tremendous for me that you can't tenacious easily,they all lucky to find love.

“Paano mo kung gusto mo ang isang babae? Let's me just say you are in love.”

Hinarap ako nito.“Ang sabi ng uncle ko kapag nahawakan mo ang kamay nuon ay may kuryente o kapag tumingin ka sa kaniya siya na yung hinahanap mo.”

I don't know why we have chitchats about the love, we know it's impossible to define if you didn't experience it. How love is important?Why so many people looking for it?Love it's probably hard to managed then?

“Mukhang nagbibiro ang uncle mo kung lahat ganun ang nararamdaman bakit may nangangaliwa?”

“You can't blame them Avina sometimes, nahahanap nila ang tunay na pag-ibig sa maling pamamalakad. Baka kailangan dumaan muna sa isang mahirap na pagsubok bago makuha ang kasiyahan.”

“Sabagay tama ka nalilito lang ako kung bakit hindi ko nararamdaman ang mga sign sa isang tao?Hindi naman ako manhid.”

Marahang ikinatawa nito iyon.“Ang pagmamahal hindi pinipilit kusang dumarating iyan kung kailan hindi ka handa, tignan mo ako iniintay ko siya kahit sobrang tagal abutin man ng million.”

“So waiting is worth it even you are the one who waited for her?”I asked.

He nod.“That love Avina, we experience and endure all the pain, cried, laughed, sadness because we will stronger if we are all pain. You will see the worth of something if you test it.”

“How long? Hanggang sa mamatay ako?”prankang tanong ko hindi ko kayang maghintay ng ganun ka-tagal.

“Puwede din kapag hindi mo makita ang lalaking iyon pumunta ka sa church maybe you can find him just pray.”

Ang daling sabihin pero mahirap gawin para akong naghahanap ng tamang formula sa ibang sagot. Hindi ako umuwi ng bahay dahil alam kong sesermunan na naman ako ni Dad at Mom,kapag umuwi ako sa bahay ngayon gabi baka sa hotel muna ako mag-palipas ng gabi.Pinausad ko ang sasakyan papunta sa bahay ni Mateo sana lang nanduon ang mga anak nito na si Joyce at Benedict.

“Hello good evening Avina! You are here!”

I immediately walked towards to Tita Elizabeth,when the housemaid opened the gate for me to entered Mateo and Julyza house again.

Sinalubong ako nito ng matamis na ngiti.“Yes Tita I want to see the siblings Benedict at Joyce and the twins too.”

“Come inside they are busy in there room with there homework.”she greeted with a genuinely smiled.

Ibinigay ko sa kasambahay nila ang mga pasalubong ko para sa kambal at sa adoptive child ni Sir Mateo,wala na akong mapupuntahan ngayon at kailangan ko ng kausap at tulungan si Tita Elizabeth sa pag-aalaga ng bata.

She pulled my arms to make myself closer to her.“Is there something wrong?My son doesn't here maybe he is busy in his bussiness.”

“Nothing Tita Elizabeth,I'm not looking for Sir Mateo. Nandito po ako para sa kambal at mga bata.”

“Kumain ka na ba gusto mo ipagluluto kita ng favorite mong pork potchero?”ang masigasig na alok pa ni Tita Elizabeth.

Simula ng dumating ako sa bahay na ito siya yung babaeng laging nakatingin sa amin ni Ma'am Julyza sa mall ay kahit saan,hindi ko alam na kukunin kaagad ng panginoon si Ma'am Julyza na hindi man lang nakikita ang anak niya.

Umiling ako.“Nagpunta po ako para sa kambal at para kumustahin po kayo sa pag-aalaga sa kanila,hindi po ba kayo nahihirapan?”

“Hindi naman.Natutuwa ako na nagpunta ka dito,ang mga bata na lang ang iniwan ni Julyza sa akin.”ang paglalahad niya na iginaya ako papasok sa bahay nila.

Ngumiti lang ako.“Maraming salamat po Tita Elizabeth pasensiya kung nakaabala pa ako sa inyo ng ganito oras.”

“Si Mateo ang nag-aalaga sa mga bata kapag wala siyang pasok sa trabaho,hand on na hand on siya sa pag-aalaga sa dalawa.”ang sabi pa ni Tita na naupo sa tabi ko.

Nakikita ko pa lang ang nakangiti labi nito at ang mukha niya gumagaan ang pakiramdam ko,kung ganito lang siguro kami ni m baka hindi ako nagtanim ng galit sa kaniya.

Hindi mawala ang ngiti sa labi ko.“Ganun si Sir Mateo mula ng kunin nila ako kasambahay nila dito,nasaan po pala ang mga bata.”

Kung igagala mo pa ang paningin sa bahay nila ngayon ay punong-puno ito ng larawan ng pamilya ni Sir Mateo at ang medalyang natanggap ng mga bata sa school, nakakahanga ang pagmamahal nila until death do as part iilang buwan lang ako nagtagal pagkatapos ng nangyari kay Ma'am Julyza dahil parang natraumatic ako sa nangyari nuon.

“Martha paki-tawag mo ang mga bata sa kuwarto nila,yung kambal pakitignan  na din baka nagising na.”ang pakikisuyo ni Tita Elizabeth sa kasambahay nila.

Tumango naman yung kasambahay.“Sige po Ma'am Eli.”

“Ilang taon ko na din po hindi nakikita ang mga bata iyon.”

“Hindi pa sila mga bata pa Avina, malalaki na din sila at sobrang bait pa. Masyadong abala ka kasinh sa pagtratrabaho mo.”ang pakli pa niya bago iniabot sa akin ang baso ng juice.

I smiled.“Ganun po ba?. Kailangan ko pong kumita ng pera para hindi ako umaasa sa magulang ko. Saka kilala niyo po si Dad hindi siya magpapatalo pagdating sa company.”

“Ang ama mo talaga kumusta ang mommy mo?”She asked.

“She is fine as usual.”I replied the put down the glass of juice in the center table.

Natigilan kaming dalawa ng madinig ang  boses ni Benedict at Joyce tama nga si Tita Elizabeth hindi na nga ito mga bata pa, parang nuon ay bata pa ang mga ito.

“Tita Avina!”

“Tita Avina!”

Sinalubong ako ng dalawang ito ng mahigpit na yakap at ganun din ako,unang nakita ko ang dalawang batang ito ay nagustuhan ko na kaagad sila mabait at masunurin ang mga iyon.

I stroke their hair as they say on my lap.“How are you?I have gifts for you,I hope you like it.”

“Thank you but we both happy that you visit us Tita Avina.”Benedict said then smiled.

Joyce pinched my cheek.“I really miss you Tita Avina but Dad is not here. The twins is already sleeping?”

I laughed softly.“I really missed both of you and the twins also.”

“But Tita Avina why you are here anyway?”Joyce added.

Evidently, my nerves read onmy face. I don't know where do I start to tell what problem am I facing with? They never helped me. Just because they didn't experience it?

I held out her hands, then smiled demurely.“To taste pork potchero of you Dad and Tita Elizabeth. I really love the way your Dad cook,I will asks him of he cook for it.”

“We either but Dad always keep it as a secret and never tell to anyone.”pagsusumbong pa ni Joyce sa akin na naka-arko ang kilay sa akin.

I smiled again.“Hindi ko naman sasabihin sa iba ako lang ang magluluto nuon at makakatikim.”

“Don't worry Joyce is okay to share rather than to be greedy.”Benedict urged back to the seriously face.

I can't thankful enough to love this kids to witness of how Ma'am Julyza love this siblings,and never let them go and always protected by the who love them very much.

“I know why you are here?”

Hinila nito ang upuan sa dining table habang kumakain ako gabi na din ito umuwi mula sa trabaho nito,kung wala lang ako mauuwian ngayon gabi at alam kong sesermunan na naman ako nito ng pagkahaba-haba dahil galing ito sa church nila.

I put down the fork and spoon.“I'm because I'm unwell and to think about myself,I always thinking someone that doesn't think me back.”

“Avina leaving is not the solution is just escaping just because you are not ready to face it.”he said then sit down on the chair.

I dodged the slight.“I'm confused about love why I didn't feel it to Eumz?How to be in love?Why love doesn't exist in my world?”

Hindi nito alam kung matatawa o hindi sa sinasabi nito parang pinipigilan lang nito na huwag magalit pagdating sa akin,parang ang hirap ng tanong ko ay hindi maisagot ng maayos.

“Love doesn't run so why you are chasing the love, love will chase you for a right time.”he said after I paused and understood.

Again, I controlled my face.Uncomfortable with the direction of the conversation.

I stared, still unsure of herpoint.“I know. Naguguluhan lang ako Sir Mateo, hindi ko alam kung ano ang gagawin ko iniwanan ako ng pinakamamahal kong kaibigan at wala akong lakas lumaban pa. Anong gagawin ko?Hindi ko na alam naguguluhan na ako?”

Nag-aapoy ang dibdib ko sa sobrang inis parang sasabog ako na hindi ko maintindihan, hindi ko na alam ang gagawin ko sa kanila. Bakit nila ako sinasaktan ng ganito?

“Avina hindi ka dapat manghina ngayon.”he said more forcefully.“Kung magpapa-apekto ka sa mga iyan masisira ang lahat ng pinaghihirapan natin,ang ama mo laging nagsusuot ng maskara.”

Iniabot nito ang holy bible book at itinulak ito palayo pinagsalikop nito ang kamay sa ibabaw ng mesa at tinignan ito.“Kay Julyza ang Bible book na iyan gusto kong ibigay iyan sa iyo para maliwanagan ka sa buhay mo, gugustuhin din ni Julyza na mapunta sa iyo iyan kaya gawin mo ang lahat para ingatan iyan.”

Hindi ko alam kung bakit nag-iinit ang gilid ng mga mata, pinagpatuloy ko lang ang pagkain ng cake sa pinggan.

“Bakit mo ito ibibigay sa akin sobrang halaga nito sa inyo?”I said then wiped the tears in my cheeks.

“Dito ka na mag-palipas ng gabi hindi kita papayagan na umalis pa gamitin mo muna ang kuwarto ni Julyza.”ang tugon pa nito na tumayo sa pagkakaupo nito.

Tinalikuran na ako nito bago tuluyang pumatak ang mga luha sa mata ko na parang may sumuntok sa dibdib ko, Hanggang kailangan ako magiging ganito?