Love in Sorrow

Kabanata 9

Kabanata 9

Race

“Sir mukhang walang 506 dito?”

Nilingon ko ang passenger seat kung saan nakatingin sa pasaherong lasing na lasing,ito ang ginagawa ko para makaipon ginamit ko ang porches na ibinigay ni Mom nuong seventeen birthday ko.

Tumingin ako sa rearer mirror.“Anong wala imposible iyon!Hanapin mo na lang ang address ko.”

“Wala nga pong number 506 dito Sir, saan ko po ba kayo ibaba?”anang na tanong ko pa tinignan ito sa pamamagitan ng nasa gitnang salamin.

He hissed then groaned.“Hayss ang ingay-ingay mo,dito na lang ako baba.”

Napapikit na tumingin ito sa akin sabay dinukot ang wallet nito sa likod ng pantalon nito at kumuha ng pera duon sabay iniabot sa akin.Ang sayang tignan na pinaghihirapan ko ang pera na ito,kahit sobrang gabi na ako umuwi sa bahay at maaga ang pasok sa umaga.

I smiled.“Thank you Sir pasensiya ka na po kung maingay ako dapat hindi po kayo umiinom ng mag-isa. ”

“Ano ba pakialam mo sa akin?Taxi driver ka lang naman, makaalis na nga masyadong mapapel ang kagaya mo!”ang naiinis na wika nito na binuksan ang passenger side door ng sasakyan ko.

I gritted my teeth. “Thank you!Kahit gusto na kitang gilitan kanina pa! Why do I need to face the man like you! You punk!”

Sa tuwing naiisip ko na hindi dapat ako manakit ng pasaherong lasing kasi kung puwede man ay kanina ko pa ginagawa sa lalaking iyon. I will never critical thinking about that bastards jerk! I always give respect for customer but this is too much.

“Walang kuwenta ang kotse mo!Hindi ko alam na ganiyan katanga ang mga kabataan ngayon dito.”nadidinig kong sigaw nito dahil nakababa ang side window ng kotse ko.

Lumabas ako ng kotse hindi talaga ako makakapayag na bastusin ako ng lalaking ito,madali lang sabihin ito pero wala siyang karapatan na maging bastos dito.

Mabilis na hinabol ko ito.“Hoy!Wala kang karapatan na bastusin ako!Ininsulto mo pa ang sasakyan ko! Bumalik ka dito!”

Kaagad na hinila ko ang suot nitong t-shirt pataas dahilan kaya napatingin ito sa akin kaya mabilis na tinuhod ang likod ng binti nito para mapaluhod ito sa kalsada.

“Ano ba ang ginagawa mo?”he asked so innocently while staring at me.

Inikot ko ang paningin sabay ngumisi rito.“Bibigyan ka ng lection dahil sa panlalait mo sa kotse ko! At sa akin hindi ako nagtratrabaho para lang intindihin ang kasamaan ng ugali mo kaya baguhin mo iyan!”

“Huwag mo akong bigyan ng lection na akala mo may magagawa iyan puwedeng umuwi ka na lang sa inyo! Bakit ba ang ingay-ingay mo!?”malakas sigaw pa niyo kaya hindi na ako nakapag-pigil na pinaigkas ang kamao sa mukha nito.

Pagak na tumawa ako.“I will teach you a lesson you never forget! I will make your blood like a floor wax in the floor.”

I immediately give him a flying kick and give him a disciplinary action after I entered the car and go away, he must be thank I didn't use my whole force to taught him a lesson in life.

“Good evening Ma'am Avina.”

Ngumiti ako ng bumababa ako ng sasakyan matapos ibigay ang susi sa driver namin,kinuha ko ang backpack at isinukbit muli sa akin. I never hired any bodyguard even I have to,just because of my safety but  I don't want someone following me around like I'm still a kid.

I looked at her.“How's Mommy Yaya?Kumain ba siya?”

She looked to me with questions in hereyes.“Ma'am Avina wala pa po sila Ma'am at Sir mukhang bukas pa ang dating nila mula sa bussiness trip nila sa Europe.”

Naglakad ako papasok sa malaking mansion ng bahay namin habang binabati ng mga kasamahan, ngumiti na lang ako sa kanila nang makapasok ako ng mansion. Akin na naman ang bahay na ito walang problema,buong buhay ko ako ang namamahala at nagpapatakbo nito.

“Ganun ba sige hindi na ako kakain pa.”I said simply.“Pakidalan na lang ako ng gatas at cookies sa kuwarto ko. ”

She nodded as she went on.“Sige Ma'am,pupuntahan ko po kayo kaagad.”

I entered the room and looked at the whole room it's like a dream to every girls,I marched to the study room and put the books on my table.

“Wala na naman sila dapat masanay na ako.Avina hindi mo naman sila kailangan dalawa habang buhay.”I said to myself and took a deep sighed.

I laughednervously under her breath while wipingthe tears from the corners of her eyes. I sit on the chair and trying to composemyself,wiping away the last of my tears.

I smiled broadly.“Ano pa ba kailangan kong gawin para maging masaya ako?Bakit ko ba nararasan ang ganitong sakit?”

Masaya ako sa labas pero sobrang lungkot ko sa loob parang hindi ako gusto ng lahat dahil sa kung anong meron ako kung puwede ko lang baguhin gagawin ko.Nakakasawa na parang tao-tauhan ako sa bahay na ito!

Marahas na hinawi ko ang lahat ng picture frame namin dahilan kaya magbagsakan iyon sa sahig.“Mula ngayon wala na kayong anak! Sisiguraduhin kong magiging proud din kayo sa akin at ipapag-patuloy ko ang pangarap kong maging architect!”

The door automatically opened and some housemaid come to my place while assessing me right now.

“Ma'am Avina okay lang kayo?”Belle shouted entered and stepping forward to my direction.

I felt the blood in my face. Just likefourteen years ago.

I turned away and took a deepbreath, wondering how to say it, and when I  finally started, my voice was quiet.“Just leave me alone okay?I want to be alone.”

“Are you okay?”she asked, a thousandother questions on her face.

I looked away and didn’t answer fora moment, surprised that I couldn’t tellher just yet. In the silence, I felt asinking feeling in my stomach. Whatever itwas, was bad.

I sighed.“I don't know what to say but please clean that and just leave.”

“Okay Ma'am.”

Tumayo ako at nagtungo sa banyo para maligo kasabay na nuon ang pagbagsak ng mga luha ko sa sahig. Napapikit na niyakap ko ang sarili ng mai-lock ang pinto ang padauos-uos ng katawan sa likod nuon,ang pagpatak ng mga luha at ang pinipigilan kong kumawala sa akin.

Binayo ko ang dibdib.“Avina dapat masanay ka na dahil wala sila,hindi ka puwedeng manghina ngayon Avina. Sinasaktan mo lang ang sarili mo ito na ang una't huling magtitiwala ako sa kanila.”

Ang hilig ko kasing asahan ang mga bagay na hindi naman mangyayari sa akin kaya mag-isa lang ako nasasaktan ngayon,they still like that since I was a kid why I didn't practice myself without them by my side. Parents day, achievement day, graduation day, and organization meeting they always not there for me.

“Ito ang kailangan mong aralin ngayon Avina? Sobrang dami nito.”

I will be weak once but not twice even trice after the hectic days my mind is thinking about the classes and how I do make Armand Rosales agreed to me? Ayon sa profile nito wikipedia ay hindi ito mahilig sa kahit ano.

Where do I should start finding him?

Nginitian ko si Samantha.“Oo para makapasa ako sa examination ganun din sa challenge ngayon na masama ang tingin nila sa akin.”

“I'm for you Avina in bad times and good times, I know what you are fighting for. Alam mo kung kailan ka lalaban, nandito lang ako susuportahan kita.”dugtong pa niya na isinubo ang donut na nasa kamay sa bibig.

Iniwas ko ang tingin.“Mabuti ka pa sinusuportahan ako pero ang sarili kong magulang ang tingin nila sa ginagawa ko isang malaking kasalanan.”

“They think because someone say that, ang hirap sa magulang lagi nilang pinapanigan ang iba kaysa sa atin.”wika pa nito na inikot pa ang paningin sa akin, ipinagpatuloy na lang nito ang pagkain.

I nod as I went on. “They are always like that so how's your class today? Did someone posted on social media and bashing me?”

“I don't but the post easily gone and the link of that video can't search anymore.”she gasped say it's written in her face that she is shocked.

Paano iyon bigla mawawala?Hindi kaya si Eumz ang may pakanan nuon siguro mahirap mag-bintang kaagad-agad ng hindi nakikita ang evidence.

My brows arrowed.“I think it's a good idea someone might help me to get rid the post in the social media platforms, kung masisira ako mas masisira ang school nila ng dahil sa akin.Hindi nila ako kaya,kaya ginawa ng school ito.”

“Valedictorian ka pa rin naman kung magkakaroon ng voting ikaw pa din ang gusto ko Avina.”she grinning said,kaya magpapasalamat ako sa mga estudyante na nagtitiwala sa akin.“You Flora just copying your all doing just to prove that you can't be valedictorian in the school.”

I smirked.“Ganun na siya kaya huwag kayong magpapadala sa luka-lukang iyon. Gagawin ko talaga ang lahat-lahat para  mapabagsak sila.”

“Mahirap iyan Avina alam mong pinapamayaman ang pamilya nila hindi sa panlalait pero sikat na sikat kaya sila.”ang pagkukuwento pa niya na ikinangiti ko pa.

Tumango ako.“Oo sila nga pero dahil naman iyon sa mukha silang pera, puwede ka bang sumama sa akin sa Cavite?”

“Saan ano gagawin natin sa Cavite?”takang tanong pa niya.

She sipped her drink, content to watch and listen and take it all in.“I need to watch race come on, you said you don't have classes so go?”

“Fine let's go, just treat me some donuts?”she replied and take one donut again.

If this didn't urgent I won't treat you! Kailangan makapunta ako ng race track kahit anong racing place para makita si Carlo.

I nod.“Yes I will so come on, I need to be prepared.”

Mabuti at isa lang ang klase ko ngayon at hindi mahirap mag-skip may oras pa naman ako para mag-aral mamayang gabi ang importante ay makita ko ang lalaking iyon at makausap ito.

“Skipping classes again?”Her voice surprised me a while.

It's been a week since I heard her voice,now I know your life is so happy with a enemy around.All of the sudden I remained silent and impassive while she saying nonsense chitchats about my past mistake,I might think she can't move on and memorize all the wrong I did wrong.

I waved a hand.“Oh,hey! It's doesn't matter to you what I'm doing right?You must be happy right o baka may dinadaya ka naman examination.”

“Ikaw!Ano ang pinagsasabi mo sa lahat para hindi nila ako pilitin maging valedictorian! Kung ano-ano ang sinasabi mo sa kanila.”she drawled, dragging out the words.

She maneuveredSamantha forward.I peered over Samantha shoulder to record all Flora said to me.

Matalim na mata ang ipinukol ko sa kaniya.“Bakit may binanggit ba ang nagsabi sa iyon na sa akin nanggaling iyon?Sa totoo nga kulang pa ang mga sinabi na iyon,dahil madami pa silang hindi alam sa iyo Flora.”

She automatically pulled my uniform while gritting her teeth with angered.“Lahat na lang inagaw mo sa akin Avina,ikaw ang mahal ng lahat-lahat,ikaw ang pinapanigan nila!Si May,sa school ikaw din ang pinipili na parang alam mo ang lahat.Kahit wala ka naman talaga ginagawa ang hilig mong magpaawa sa iba nakakasuka ka!”

“Ako pa talaga ang walang hiya sa atin Flora!You are the one always envy me, copying my doings just to prove that I'm a bad person. Kung meron man dapat kaawaan dito ang mga estudyante mabiktima ng magulang mo iyon!”I said more

forcefully, “Nakakasawa na pati si May nadadamay pa dito itinigil ko ang pagtugtog ng violin lessons ko para hindi ako para ikaw ang makita nila, ang dami-dami kong isinakripisyo para sa iyo pero ito ang igaganti mo?Matagal ko ng alam ang kulay mo pero, I tried to think you can changed you never do what your parents doing but I'm wrong on that!”

Tinalikuran ko na iyon hindi na ako dapat nag-aaksaya ng oras,walang makakapigil sa akin. Hindi ang magulang ko. Hindi ang mga estudyante na galit na galit sa akin. Ang school. Tanggalin man nila ako sa school ngayon. Isasakatuparan ko ang plano ko sumang-ayon o hindi ang lahat.

“Avina!Bakit ka ba mag-two-two piece swimsuit sa gitna ng race track?”

Hindi ko sinagot si Samantha ng makarating kami sa race track, hindi pa nagsisimula ang laban kaya may oras pa akong mag-ayos ng sarili.Napagpasiyahan ko na magsuot ng neon green two piece bikini then bathroom body towel,This my way to see him somewhere in this track.

Humarap ako sa kaniya.“Just shout up. I need to caught a fish. And to agree him to my plan. Please calm down.”

“This is a race track not a beach to wear bikini Avina. I can't believe you will do this for a man and you will let them see your body.”she explained with raising her voice on me.

I rolled my eyes.“They can just see me but never touch, I need to find her okay? Mananatili ka lang sa kotse.”

Binuksan ko ang driver seat ng porches bago humakbang pababa, I never wore platform heels ever since ever. Lumabas na ako duon at mabilis na nag-lakad ng naayon sa kagustuhan ko, everyone dropped there eyes on me and I can't denied the admiration in his eyes.

I waved my hand.“Hi can I ask where do I find Carlo Mariano?”

“Sir Carlo is in the race starting line right now.”

“What?”

Nagmamadaling nagmartsa ako paalis duon at halos takbuhin ang kinaroroonan ng starting line,I checked my watch it's not the time for racing kailangan ko siyang makita.

“Carlo!Carlo! Galingan mo!”

“You are the most amazing racer ever!”

I stepping forward to his direction while the girls around him narrowed there eyes on me, even him. Hindi ko alam na makakalapit ako sa kaniya ng ganito kalapit,I might be confused.

“Sweetheart I'm here!”I greetted then snake my arms around his neck kiss him infront of the girls around him.

Hinawakan ako nito sa magkabilang balikat at marahang itinulak.“Who are you? Why did you called me sweetheart the girl like you are not my type.”

I pulled his arms tighter.“We need to talked it's emergency, I'm Avina Laureen Valenzuela I need to talked to you.”

Kaagad na hinubad nito ang corporate attire ng katabi nitong lalaking at ibinalibag iyon sa akin.“Hindi ako nakikipagusap sa hindi ko kakilala kaya umuwi ka na nag-sasayang ka ng oras. Magdamit ka hindi ko gustong pagpiyestahan ng reporters at ng ibang tao ang katawan mo hindi ko naman gusto ang nakikita ko.”

“Gagawin ko ang lahat makausap ka lang kahit ano?I will give you a ten billion to talked to me and help me.”I said with patience in my eyes,I hope he will argreed.

He shook his head.“No take your money why easy to the people to spend your money, palibhasa hindi mo kinikita ang mga iyon. I have a race to do you can leave us.”

“Hindi ako aalis iintayin kita, I need you please help me.”I pleaded even this embarrassed to anyone eyes.

Carlo didn't pay attention to me,he get his helmet and gloves, after he stepped away. Like Eumz said,hindi ito basta-basta napapayag ng ganun-ganun lang . Kailangan kong gumawa ng paraan para mapapayag ito hindi ako susuko kahit ano man mangyari.