"Ekin ya!" Ay ama. Yıldım yahu. Sussana azcık sen. Tepemde bır bır da bır bır.
"Ay Yasemin. Bezdim bezdim. Canımdan bezdirdin resmen." deyip, yakamdaki ellerini çektim. "Az Ceylin'i örnek alsana."
Ceylin alayla gülerek bana bakıp, "Yalnız belirtmek isterim kanka, bu günün yarını da var." dedi. "Ve de yarın Tarih sınavı var." Oha, kopya!
"Yetmiş alırsam düşünebiliriz." deyip, dayımın arabasını bulmak üzere yürümeye başladım. Demir otobüsten iner inmez esneye esneye bi taksiye binmiş ve evinin yolunu tutmuştu bile.
"Ekin." Sesin sahibini tanımadığımi düşünüp yürümeye devam ederken adımı tekrar söylerek kolumdan tuttu biri.
"Hazır yalnız da yakalamışken, konuşabilir miyiz?" Şey değil mi bu ya, şey işte. Kimdi lan bu? Hah, şu korkak çocuk. Hani gizlice aşkını ilan eden.
"Kısay ise evet.
