"Bence köpek falan al eve." dedim, koskoca salonda kaybolmuş gibi duran koltuklardan birine otururken. "Arkadaşlık eder sana. İyi de anlasirsıniz ha. Ne de olsa hayvan hayvanın dilinden anlar." dediğimde gözlerini sabit bir şekilde bana dikti. Ne? Haklı değil miydim yani şimdi?
Laptopu önüme atarken, dosyayı da yanına koyarak gözlerini devirdi. Aslında tam tersi olması gerekirdi ama bunu ona söyleyerek fakirliğimi yüzüme vurmayacaktim. Evet, ruhum fakirdi bir kere benim. Ne olmuş?
"Araştıracağın konular burda. Ayrıca, sen bugün engel olmasan yalnız da olmayacaktım."
"Köpek al diyorum, fare değil."
"Fare?"
"E fareye benziyordu." dediğimde kahkaha atarak yanıma oturdu.
"Yine de bir köpek şart diyorsan 14 Şubat hediyesi olarak alabilirsin. Ne de olsa manevi sevgilinim."
"Hoşt be." deyi
