"Şaka mısın sen kızım ya? Ne diye her hafta ayrı bir olay çıkartıyorsun okulda? Aaa! Yok. Doktor olmaz dediğinde dinlememiz lazımdı. Vardı yaradanın bir bildiği demek ki. Ne diye zorlarsın ki olsun diye. Elçin neyimize yetmiyordu." Annemin konuşmasını, ağzım açık bir şekilde dinlerken, yarısında kulaklarımı kapattı dayım elleriyle. Annem bana bakıp sustuğunda, dayım ellerini geri çekmişti, ama ben hâlâ anneme bakıyordum.
"E istemiyorsan öleyim bari ben." dedim Küçük Emrah misali boynumu bükerek. Fazla isem söyle valide sultan. Çekinme bak. Çeker giderim ben odama. Arkama bile bakmadan hem de. Şu an işime de gelir zaten bi tık.
"Yok. Ben ölürüm annem. Hatta sen de halledersin o işi. Kalpten gideceğim yakında zaten." dediğinde gülmemek için tuttum kendimi. Gülersem, yeminle bu kez acımaz,
