CHAPTER 5
Matapos ng ilang minuto ay bumalik si tasia sa
silid ni Gabriel, siguro naman tapos na yung
kumain! tuloy tuloy itong pumasok sa loob. tapos
kana palang kumain! anya rito, gusto mo bang
lumabas para naman makapagrelax relax ho kayo?
Ayaw kong lumbas! naintindihan mo ba! gusto ko
lang dito sa kwarto ko!
Masama po yon sa kalusugan niyo kapag hindi
man lang kayo maarawan o masilayan ng araw!
Lagi kayong nakakulong lang dito sa kwarto niyo!
kailangan niyo pong magmove on kung anu man
ang mga masasamang nangyari sa buhay niyo!
kase itoy para rin sa kapakanan niyo po!
Biglang lumingon ang lalake na nakatunghay nun
sa may bintana!
nakita nitong naningkit ang mga mata
nito at nagtaas ng bosses! Ano bang alam mo
sakin! Ha! isa ka lang katulong dito! at pwede
bang huwag mong pakialaman ang personal na
buhay ko! naiintindihan mo ba! sigaw nito sa
kanya. Umalis kana!!
Dahil sa sobrang hiya ni Tasia dahil pinamukha
rito na isa lang siyang katulong sa mansiyon na
iyon ay di niya napigilang maluha! at tumakbo ito
palabas ng kwartong iyon! pumasok siya sa
kanyang kwarto at doon niya binuhos ang kanina
pang gustong lumabas sa kanyang mga mata!
Makakaya ko pa ba ito! Kailangan kong magtiis
para sa aking ina, Panginoon bigyan niyo po sana
ako ng lakas! Tasia! Tasia! tawag ng seniora sa
kanya! Pinahid niya muna ang kanyang mga luha
at tiyaka binuksan ang pintuan! Seniora! Tasia!
Tasia! umiiyak ka!? bakit! anung ginawa siyo ng
anak ko? Am...! wala po seniora! napuling lang po
ako!
Huwag ka nang mangsinungaling sakin nakita
kong palabas ka sa silid ni Gabriel at nakita kitang
umaiiyak habang tumatakbo papaunta dito sa
kwarto mo! sabihin mu sa akin kung anung ginawa
sayo at pagsasabihan ko siya!
Okey lang po ako seniora! huwag niyo na po akong
alalahanin pa! nasaktan lang po ako sa mga
pinagsasabe niya po sa akin na tottoo naman po!
na isa lang akong katulong dito sa masion po!
Oh! ganun ba tasia! grabe talaga yang anak kong
yan! huwag kang magalala ta pagsasabihan ko
siya! Hindi na po seniora! baka mas lalo itong
magalit sa akin! Hindi tasia! akong bahala sayo!
Sige maiwan kana dito at puntahan ko siya! at
naglakad na ito palabas ng kwartong iyon.
Gabriel! Gabriel! iho! buksan mo itong pintuan!
sigaw ni seniora mula sa labas ng kwarto ng lalake
Agad namang binuksan ito ng lalake! Yes! mom!
Why your shouting mom! whats the problem! anya
Your asking me why! Why am like dis! Gabriel
naman! huwag mo namang... Ooops! wait! bakit!
nagsumbong ba siyo ang babaeng yon!
Gab! please! hindi maganda ang mga trato mo sa
mga nurses mo! Mom! its a maid i know that!
Look she even know her place! in this house! and
why you gave her all the dresses that i both na
para sana kay.... Anu! kay Marione yung babaeng
nang iwan sayo na dapat sana na siya ngayon ang
nandidito para damayan ka at alagaan sa
kalagayan mo ngayon! pero saan siya! wala! kundi
nawala na parang bula!
Mom! please! i dont want hear about dat from you!
No! kailangan mo nang magising sa katotohana
na hindi ka na niya babalikan pa! dahil sumama na
siya sa iba and thats da trueth! so please iho!
moved on! at pakiusap iho huwag mu nang
aawayin si Anastasia, pagkasabe noon ay lumabas
na ng kwarto ang ina at naiwang nanggagalaiti sa
galit ang lalake dahil sa katotohanang iyon! na
sinabe ng kanyang ina, pero pag iisipin talagang
hindi niya dapat dinadamay ang mga katulong sa
galit nito! nahihiya mang isipin pero parang may
kirot itong nararamdaman kung pinapahiya ang
babae!
KINABUKASAN! O! bakit ikaw ang nagdala ng
pagkain ko! nasaan si Anastasia!? tanung ni
Gabriel kay pepa! Lumabas po sila ni seniora
kaninang umaga pa po sir!
Bakit daw? hindi ko po alam basta binilin po ni
seniora na ako daw muna po ang magpakin po
sa inyo! at tiyaka babalik daw sila kaagad daw po!
O! siya sige umalis kana ako na bahala rito!
Sige po sir! bakit ko ba hinahanap ang babaeng
iyon!
Seniora! ang dami naman po nating pinamiling
mga undis po sobra na po ito at mga damit ko po
marami naman po akong hindi naisuot pa na mga
damit na binigay niyo po sa akin! Ay naku! tasia
huwag mo na akong tawaging seniora! tawagin
mo nalang akong tita okey! at tiyaka kunti pa nga
iyan sa lahat ng pasasalamat ko dahil kahit na
hindi maganda ang pakikitungo ng anak ko sayo
ay matiyaga paring inaalagaan ito kaya huwag
kang magalala pasasalamat ko ito sayo!
Nakakahiya po sa inyo seniora! e trabaho ko po
iyon! Anu ka ba tasia kasasabe ko lang sayo tita!
ang itawag mo sakin sinmula ngayon! OK! po sen..
ay tita ho pala! Oo nga pala ti... tita! may bibilhin
pa po ba tayo! ikaw baka may gusto ka pang
bilhin? ay wala na po uwi nalang po tayo baka po
kase nababagot na si sir Gabriel! Okey sige! baka
kung anu na naman maisip noon na gagawin!
Halikana tasia at babayaran na natin ang mga
pinamili natin! Opo tita!
Anung oras na! wala pa sina Mommy! anu bang
pinagagawa ng mga iyon at hangang ngayon ay
hindi pa sila umuwi! maya mayay may narinig
itong ugong nga sasakyan paparating o baka sila
na iyan! nasa terace si Gabriel kaya kitang kita
niya kung sino ang paparating! Sinalubong ng ng
guard sina mommy at binuhat ang mga pinamili
nang mga ito!
Kuya ako na po bibitbit sa isang bag! Tasia!
hayaab mona sila jaan! halika pasok na tayo sa
loob! Okey po tita! pakiramdam ko may tila mga
matang nakatingin sa akin! tumingala ako sa may
terace sa taas at nakita ko roon si Gabriel na
nakatingin yata sakin! medyo kinikig tuloy ako
roon ah! Tasia halikana tawag ulit sakin ni tita
kaya sumunod nalang ako sa kanya! Alam kong
ako ang tinitingnan nito sabi niya sa sarili!
Magpahinga kana tita pagod na po kayo! Oo nga
iha! ganito na pala kapag may edad na kaunting
galaw lang ay pagod na! ikaw rin magpahinga
karin ha! Okey lang po ako tita! wag niyo na po
akong alalahanin! Okey sige basta magpahinga
karin okey!
Tingnan ko muna si Gabriel sa silid niya bago ako
magpahinga! Okey po tita!