แฟนเก่าที่เป็นสามีใหม่
เรื่องที่เข้าใจผิด/ แอดมินตัวกลม
...........................................................
“แพรวาไง คนรักเก่าที่ไอ้วิชญ์มันทิ้งไปเมื่อหลายปีก่อน”
กอล์ฟรีบบอกกับเทวา....ทำเอาทุกคนหันมามองหน้าด้วยความตกใจเป็นอย่างมากที่ได้รับรู้เรื่องนี้
”อะไรนะกะอีแค่เรื่อง......”
“แค่อะไรวะ เรื่องใหญ่ขนาดนั้นมึงคิดว่าเป็นเรื่องแค่อะไรไอ้หมอ” อติวิชญ์ถามด้วยอารมณ์ไม่ค่อยจะดีนัก
“เดี๋ยวๆ กูงงอีกแล้วว่ะ มันเรื่องใหญ่อะไรขนาดนั้นมึงเล่าให้กูฟังก่อนสิว่ามันเป็นมายังไงแล้วกูจะบอกมึงเอง”
“อะไรล่ะก็ที่แพรวายืนกอดแนบชิดกับไอ้บ้านั่นยังไม่พอยังให้มันกอดทั้งที่กูเดินเข้าไปแพรยังไม่ปัดป้องไอ้หมอนั่นออกเลยกูนี่แบบอึ้งอ่ะ”
อติวิชญ์เริ่มเล่าในสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนั้นให้เทวาฟัง
“เห้ย...มันใช่เหรอวะมันไม่ใช่นะไอ้วิชญ์ตายห่าแล้ว”
เทวาอุทานออกมาด้วยความตกใจเป็นอย่างมากที่ได้ยินเพื่อนพูดแบบนี้
“เห้ยกูก็ไม่กล้ายุ่งเรื่องของมึง ที่เลิกกันก็คิดว่าเป็นเพราะคนสองคนแต่ตอนนี้กูว่าไม่ใช่ล่ะ ไม่ใช่เพราะคนสองคนแต่เป็นเพราะมึงคนเดียวต่างหากว่ะเพื่อน”
“เรื่องบ้าอะไรของมึงไอ้หมอรีบเล่ามาสิ ลีลาอยู่ได้” กอล์ฟบ่นออกมาด้วยความหงุดหงิด เพราะดูเหมือนว่าเพื่อนจะรู้เรื่องอะไรที่พวกเขาไม่รู้
“เออกูแค่อยากจะบอกว่าถ้าเรื่องที่มึงคิดว่าแพรวากอดกับผู้ชายมึงอ่ะเข้าใจผิดมาตลอด ที่แพรวายอมให้ไอ้ผู้ชายคนนั้นกอดอะเพราะว่าคืนนั้น
เมื่อแพรวาออกมาจากห้องน้ำเห็นว่าโดนโป๊ะยาสลบนะ ส่วนไอ้ผู้ชายที่มึงคิดว่าเป็นชายชู้อ่ะเขาเป็นคนมาช่วยแพรวาต่างหาก”
“เหี้ยล่ะสิ..!!” กอล์ฟร้องออกมาดังลั่น
อติวิชญ์ถึงกับรีบลุกขึ้นมานั่งตัวตรงต่างจากทีแรกที่นั่งแทบจะเลื้อยกลางโซฟา
“ยังไงวะไอ้หมอเล่ามาสิมันเป็นยังไงกันแน่เนี่ย” เพื่อนต่างมองหน้าหมอด้วยใจที่ระทึกเป็นอย่างมากเลยทีเดียวโดยเฉพาะคนต้นเรื่องอย่างอติวิชญ์
อติวิชญ์แทบกระชากคือเสื้อของเพื่อนมาถามด้วยความอยากรู้เป็นอย่างมากว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
“เรื่องมันมีอยู่ว่า คืนนั้นกูเข้าเวรแล้วแพรวากับเกวลินและทับทิมมาหาหมอที่โรงพยาบาลแต่กูไม่ได้ตรวจ หมอเวรอีกคนตรวจ”
.....เทวานั้งเล่าไปก็คิดถึงเหตุการณ์ในวันนั้น
“หมอสร้อยครับผู้หญิงสามคนเมื่อกี้เป็นอะไรถึงมาหมอเหรอครับท่าทางก็ปกติดี”
เทวาถามหมอเวรอีกคนทันทีที่เขาออกมาจากห้องตรวจ
“อ่อ ก็ผู้หญิงคนนั้นนะสิคะโดนโป๊ะยาสลบ เพื่อนเธอเลยพามาส่งเพื่อที่จะมาตรวจค่ะ เธอเหมือนอาการแย่นะคะน่าจะล้มด้วยเขาถลอกหมดเลยค่ะ โชคดีนะคะที่ผู้ชายคนนั้นมาเจอก่อนไม่อยากจะคิดว่าถ้าผู้ชายคนนั้นไม่มาเจอผู้หญิงคนนั้นจะเป็นยังไงกันค่ะ”
หมอเวรคนนั้นบอกกับเทวา ชายหนุ่มพยักหน้า
ตัดมาที่ปัจจุปัน
เทวาถอนหายใจออกมาดัง ๆ ติด ๆ กัน
“เรื่องมันก็เป็นอย่างนี้แหละ อย่าบอกนะว่ามึงไม่รู้มาก่อนว่ามันเกิดอะไรขึ้น”
เทวาถามอติวิชญ์แต่ไม่มีคำตอบ ทุกอย่างเงียบไปหมด
“ชิบหายแล้วไหมล่ะ ถ้าเป็นอย่างนั้นกูสงสารแพรวาเลยว่ะแม่งเธอคงจะเจ็บปวดมากเลยนะโว๊ย ถึงว่าล่ะทำไมแพรวาถึงเกลียดมึงได้มากขนาดนี้”
กอล์ฟเสริมขึ้นมาอีกที ต่างจากท่าทีเมื่อก่อนหน้านี้เป็นอย่างมากเลยทีเดียว
“กูง้อตอนนี้ทันไหมวะ”
อติวิชญ์หันมาถามกับเพื่อนๆ
“ไม่รู้โว๊ย รู้แค่ว่าก็สมควรที่เขาโกรธและเกลียดอยู่แล้ว”
กอล์ฟรีบออกความเห็นให้กับเพื่อนทั้งสองคน
“แต่กูว่าถ้าง้อตอนนี้ก็ไม่สายนะเว้ย” เทวารีบเสนอความคิดทันทีเพราะเห็นว่าเพื่อนถึงกับทำหน้าหวอออกมา
“นั่นสิ ” เทวาเห็นด้วยกับกอล์ฟ แต่ว่าไม่มีคำตอบใดๆเลยสักคำอติวิชญ์รีบเดินออกไปจากสำนักงานของกอล์ฟทันทีแล้วมุ่งหน้าไปที่บ้านสวนของป้านงคราญทันที
เพราะเป็นเวลาที่ค่อนข้างดึกมากแล้วหลังจากที่กินข้าวกินปลาเสร็จแล้วนั้นแพรวาที่เดินออกมานั่งคิดอะไรเพลินๆอยู่ที่ศาลาริมน้ำ
อยู่ ๆ เธอก็ได้ยินเสียงดัง...ตุ๊บ...ดังมาจากรั้วหน้าบ้าน
“หือมะพร้าวบ้านข้าง ๆ หล่นหรือไงกันนะ”
แพรวาบ่นพร้อมกับลุกขึ้นแล้วเดินเล่นไปเรื่อย ๆ สายตาสอดส่องไปทั่วแต่ก็ไม่มีอะไรผิดปกติเลยสักนิด
“อ้าวป้าคะจะไปไหนกันคะค่ำมืดขนาดนี้แล้ว” แพรวาเอ่ยทักป้าที่เห็นว่าเธอกำลังจะเดินออกบ้านไปในยามค่ำคืน
“อ่อป้าไปบ้านข้าง ๆ ถัดไปอีกสองหลังนี่เองจ้า เข้าบ้านเถอะเดี๋ยวสักพักป้าก็กลับ เข้าไปอาบน้ำนอนเหอะพรุ่งนี้หนูต้องไปหางานแต่เช้าไม่ใช่เหรอ”
ป้านงคราญพูดและยิ้มให้ด้วยความเอ็นดู แพรวาเดินเข้าไปกอดป้าไว้แน่น
“ป้าช่วยอดทนอีกสักนิดนะคะ หนูจะทำให้ป้าสบายเองค่ะและจะทำให้ป้าภูมิใจในตัวหนู”
แพรวากอดป้านงคราญไว้แน่นก่อนที่จะแยกย้ายกันเข้าห้องแต่พอเข้ามาถึงในห้องก็ต้องตกใจเป็นอย่างมาก
“อติวิชญ์มาได้ยังไงกัน” ?????