คู่หมั้น
1015 Words
แฟนเก่าที่เป็นสามีใหม่ / แอดมินตัวกลม
คู่หมั้น1
.........................
บรรยากาศภายในบ้านค่อนข้างตึงเครียดเป็นอย่างมากนั่นเป็นเพราะว่าพ่อกับแม่ของอติวิชญ์นั้นก็ไม่คิดว่าลูกชายจะเสียมารยาทได้ขนาดนี้ ผู้ใหญ่ทุกคนต่างนั่งนิ่งเงียบไม่พูดอะไร
“หากลูกชายคุณนายมีภรรยาแล้วจริง ๆ จะทำยังไงกันล่ะคะ เห็นทีว่าสองบริษัทของเรานั้นคงควบกิจการกันไม่ได้แน่นอนเลยค่ะ”
คุณนายสุจินดาหันมาถามคุณนายเครือวัลย์ด้วยความเป็นกังวล เพราะท่านเองก็หวังไว้กับการแต่งงานของทั้งสองคนเป็นอย่างมากเลยทีเดียว เมื่อหวังมากพอผิดหวังก็อดไม่ได้ที่จะเริ่มพูดจาแขวะ และข่มขู่เรื่องงานในทันที
“ไม่หรอกค่ะใจเย็นๆ บางทีตาวิชญ์อาจจะพูดไปอย่างนั้นก็เป็นได้นะคะ เราอย่าเพิ่งใจร้อนกันเลยก็แล้วกันนะ” แม่ของอติวิชญ์เ่อ่ยขึ้นมาเพื่อให้ทุกคนได้สบายใจเป็นอย่างที่สุด แต่ว่ามันไม่ใช่เมื่ออยู่ ๆ
ยาหยีที่เดินกลับเข้ามานั้นรีบเอ่ยแทรกผู้ใหญ่ทันที
“หยีว่าถ้าเราบอกพี่วิชญ์ เอ่อพี่อติวิชญ์ว่าผู้ใหญ่สองคนหมั้นหมายกันไว้ก่อนหน้านี้แล้ว หยีหมายถึงว่าเราควรจะบอกพี่เขาว่าคุณพ่อกับคุณลุงหมั้นหมายเราสองคนตั้งแต่เด็ก ๆ แบบนี้จะเป็นปัญหาไหมคะ”
ยาหยีทำทีว่าเป็นคนออกความคิดเพราะว่าเธอชอบผู้ชายคนนี้เป็นอย่างมากเลยทีเดียว หรืออาจจะมีเหตุผลมากกว่านั้นที่เธอไม่สามารถบอกับใครได้ว่าเหตุผลนั้นมันคือเรื่องอะไรกันแน่
ผู้ใหญ่ทั้งสี่คนหันมามองหน้ากัน ก่อนที่จะพยักหน้าให้แก่กันเหมือนกับว่าเห็นด้วยกับคำพูดของยาหยี
“ว่าไงคุณ”
เดชาผู้เป็นพ่อของอติวิชญ์หันมาถามภรรยาของตนเอง ที่ตอ่นนี้นั่งปั้นหน้าเคร่งเครียดเป็นอย่างมากเพราะ ท่านรู้ดีว่าลูกชายของท่านไม่ค่อยชอบเรื่องการถูกคลุมถุงชนสักเท่าไหร่
“มันก็ขึ้นอยู่ที่ว่าคุณลุงกับคุณป้าต้องการให้หยีมาเป็นสะใภ้หรือเปล่าเท่านั้นแหละค่ะ เพราะหยีบอกได้เลยว่าหยีชอบพี่เขามาก ๆ เลยค่ะต่อให้พี่มีเมียหรือลูกแล้วให้หยีเป็นน้อยหยีก็ยอมค่ะ”
ยาหยีตีหน้าเศร้าเคล้าน้ำตาให้ผู้ใหญ่ได้เห็นทันที
“เอาไว้ป้าจะลองเกริ่น ๆ กับพี่เขาดูก็แล้วกันนะลูกยังไงซะลูกสะใภ้ของป้าก็ต้องเป็นหนูเท่านั้น จำไว้นะว่าเรือล่มในหนองทองจะไปไหน”
“ขอบคุณค่ะคุณป้าที่เอ็นดูหยี” ยาหยียกมือไหว้อย่างอ่อนน้อมถ่อมตน จากนั้นทุกคนจึงกินข้าวกัน
ทางด้านอติวิชญ์ที่หงุดหงิดจากที่บ้านชายหนุ่มมุ่งหน้ามาที่สำนักงานทนายความของกอล์ฟเพื่อนรักของเขาโดยที่ตอนนี้เทวาก็อยู่ที่นั่นด้วย
“ไงเพื่อนทำไมหน้างอเป็นตูดได้ขนาดนี้วะ มีอะไรหรือเปล่า” เทวาเอ่ยถามด้วยความสงสัยเพราะน้อยครั้งมากที่เขาจะเห็นเพื่อนทำหน้าเครียดแบบนี้
“สงสัยไปบอกเลิกสาว ๆ ที่ไหนอีกหรือเปล่า หรือว่าไปทำผู้หญิงที่ไหนท้องวะ” กอล์ฟกระเซ้าเย้าแหย่เพื่อน
“หุบปากพวกมึงสองคนเลย ว่าแต่วันนี้ไม่เข้าเวรหรือไงวะไอ้หมอถึงได้โผล่มาอยู่ที่นี่ได้”
อติวิชญ์เองก็หันมาถามเพื่อนเช่นกันเพราะพวกเขานานๆ เจอกันทีคงจะมีแต่กอล์ฟเท่านั้นที่เจอกันบ่อยเพราะว่ากอล์ฟเป็นทนายประจำตัวของเขา
“เออ ให้ได้พักบ้างเหอะวะเหนื่อยจะแย่อยู่แล้ว”
เทวาพูดทั้งที่ถอนหายใจแล้วนั่งทิ้งตัวพิงไปกับโซฟาด้านหลัง
“แม่กูหาเมียให้อีกแล้วว่ะ คราวนี้เป็นลูกสาวลุงประมูลของบริษัทเกี่ยวกับหน้าจอระบบทัชสกรีนอ่ะสิกูแม่งปวดหัวเลยว่ะ”
“อ้าวน้องไม่สวยเหรอวะ” กอล์ฟถามด้วยความสงสัย
“ก็สวยแต่ไม่ใช่สเป็คแถมยังมั่นหน้าและอ่อยแบบสุดแรงเกิดเลยทีเดียว เรียกง่าย ๆ อ่ะอยากมีผัว”
“แล้วมึงไม่ชอบหรือไง ดีซะอีกจะได้ช่วยกันเกื้อหนุนบริษัทของมึงไงไม่ดีเหรอวะ” เทวาหันมาถามเพื่อนด้วยความสงสัย
“ไม่ว่ะ กูกลัวนางกล้าเกินไปกูคิดอะไรไม่ออกเลยบอกว่ามีเมียแล้ว และว่าง ๆ จะพาไปแนะนำให้รู้จัก”
“ชิบหายล่ะ!!”
ทั้งกอล์ฟและเทวาถึงกับร้องออกมาด้วยความตกใจ
“แล้วมึงจะไปหาเมียมาจากไหนวะ แล้วถ้าพ่อกับแม่มึงถามกูล่ะกูจะตอบว่ายังไง”
กอล์ฟถามทั้งที่เกาหัวเพราะไม่คิดว่าเพื่อนจะตอบพ่อกับแม่ไปแบบนี้
“หาเรื่องแล้วไงล่ะมึง ถ้าบอกว่ามีแฟนยังพอจ้างคนมาได้แต่นี้เมีย มึงจะไปจ้างใครก่อนใครจะมาเป็นเมียให้กับมึง”
เทวาพูดออกมาด้วยความเป็นกังวล
อติวิชญ์ได้แต่ถอนหายใจออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า
กอล์ฟหันมามองหน้าเพื่อนทั้งสองคนก่อนที่จะพยักหน้าแล้วพูดออกมาลอยๆ
“กูว่ากูมีคนที่อยู่ในใจคนหนึ่งว่ะ”
อติวิชญ์ รวมไปถึง เทวา ถึงกับรีบหันหน้ามาหากอล์ฟอย่างเร็วพร้อมกับรอฟังคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ
“ใครวะ??”
อติวิชญ์รีบถามเพื่อนด้วยความอยากรู้
“จะใครล่ะ มึงตามดูแลใครอยู่ล่ะตอนนี้ก็คนนั้นแหละ”
“ใครวะมึงสองคนอย่ามีลับลมคมในได้ไหม กูผู้ที่เพิ่งออกเวรมาจะรู้ไหมล่ะเนี่ย” เทวาบ่นให้ทั้งสองคน
“แพรวาไง คนรักเก่าที่ไอ้วิชญ์มันทิ้งไปเมื่อหลายปีก่อน”
กอล์ฟรีบบอกกับเทวา....
” อะไรนะกะอีแค่เรื่อง......”
- Writer
