ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
‘น้าฤทธิ์คงไม่กลับมาแล้วละจ้ะ’
‘หมายความว่ายังไง’
คำถามของแม่ยังคงดังในหัวของลลิตา หญิงสาวถอนหายใจยาวพลางเขี่ยข้าวในจานจนลินดาและแวววรรณต้องมองตากันอย่างแปลกใจ
“เป็นอะไรไปลูกตาล มีเรื่องไม่สบายใจหรือไง”
หญิงสาวสบตาเพื่อนแล้วยิ้มอ่อน
“ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่คิดอะไรเพลินๆ”
ลินดาเลิกคิ้ว รู้สึกว่าเพื่อนกำลังเจอปัญหาบางอย่าง
“อะไรล่ะที่ว่าคิดเพลินๆ น่ะ หรือว่าคิดถึงเรื่องพี่ชาญ ถ้าเป็นเรื่องนั้นก็ไม่ต้องห่วงหรอก ได้ข่าวมาว่าถูกย้ายเข้าไปทำงานที่สำนักงานใหญ่แล้ว แต่ไม่รู้ว่ามันคือการลงโทษหรือว่าเข้าทางพี่แกนะ เพราะเดี๋ยวก็ไปทำเจ้าชู้กับคนอื่นเขาอีก คนแบบนี้น่าจะไล่ออกอย่างเดียว ฉันล่ะเกลียดนัก ผู้ชายที่ทำร้ายผู้หญิงแบบนี้น่ะ”
ลินดาพูดอย่างมีอารมณ์ ใบหน้าหงุดหงิดโกรธเคืองอีกฝ่ายไม่หาย
“นั่นสิ คิดๆ ไปก็สงสารพี่จอยเหมือนกันนะ ต้องมาเจอผู้ชายแย่ๆ แบบนี้ ชีวิตเสียศูนย์ไปเล
