Satılan bir hayat
259 Words
Satılan Bir Hayat
“Uyan kız! Uyan dedim sana!”
Kapının sertçe vurulmasıyla gözlerimi açtım.
Daha ne olduğunu anlayamadan evin içini dolduran bağırışlar kulaklarımı yırttı.
“Ben söz verdim o adama! Bugün bu iş bitecek!”
Babamın sesi…
O sesi tanımamak mümkün değildi.
Kalbim bir anda hızlandı.
İçime kötü bir şey olacağı çöktü.
Yataktan doğrulmaya çalışırken annemin titrek sesi geldi:
“Yapma ağa… daha çocuk o… yazıktır…”
“Kes sesini kadın!” diye kükredi babam.
“Ben ne diyorsam o olur! Söz ağızdan bir kere çıkar!”
Kapının önünde ağır adımlar…
Sonra bir tokat sesi.
Gözlerim doldu.
Yine… yine annem…
Yerimden fırladım, kapıya koştum ama elim kapı kolunda kaldı.
Açmaya korktum.
Dışarıdan başka adamların sesleri geliyordu:
“Ağa doğru diyir, söz verdi mi dönecek adam değil.”
“Kız da büyümüş zaten, vakti gelmiş…”
Nefesim kesildi.
Ne diyordu bunlar…?
Kapıyı araladım.
Babam kapının önünde dikilmişti, yüzü sert, gözleri karanlıktı.
Yanında tanımadığım adamlar vardı.
Biri beni baştan aşağı süzdü.
İçim ürperdi.
Babam bana baktı.
“Hazırlan,” dedi sertçe.
“Seni bugün vercem.”
Dizlerim titredi.
“Baba… ben… ben istemem…” diyebildim sadece.
Gözleri bir anda sertleşti.
“İstemek mi?” dedi alayla.
“Senin ne istediğinin bir önemi mi var sandın ha?”
Sesim boğazımda düğümlendi.
“Ben söz verdim!” diye bağırdı.
“Bu iş bugün bitecek, o kadar!”
Annem yerde ağlıyordu.
Ben donup kalmıştım.
O an anladım…
Benim hayatım, benim değildi.
kolumdan sıkıca tutup poşet fırlattır gibi beni bir arabaya atılar , doğru ya ben bir malım , yani beni mal olarak göryolar
- Writer
