Aynı Gözyaşı
Kapıdan çıkarken içimden bir şey kopuyordu.
Ayaklarım ağır, kalbim deli gibi atıyordu.
Koridorda sessizlik… sanki ev sadece nefesimi duyuyormuş gibi…
O an mutfak kapısının önünde durduğumda onu gördüm.
Genç bir kız… gözlerinde korku ve hüzün vardı.
İçimden bir ses, belki… bu kez yalnız değilim dedi.
“Sen… yeni misin burada?” diye sordum, sesi titrek ama bir umut taşıyan.
O da bana baktı.
Kelimenin tam anlamı boğazında düğümlenmişti.
“Evet… ama… buradayım,” dedi sonunda.
“Beni de zorla… tutuyorlar… sen de öyle değil mi?”
Başımı salladım.
Bir parça rahatladım.
Sanki yalnız olmadığımı fark ettim.
“Evet,” dedim, sesi titrek ama kararlı.
“Kimse anlamıyor… Kimse…”
Gözlerim doldu ama bunu gizledim.
Bir sessizlik oldu.
Sadece iki yürek, aynı acıyı hissediyordu.
“Ben… seninle konuşabilir miyim?” dedi kız.
“Belki… birlikte biraz daha dayanabiliriz.”
Gözlerime bir umut ışığı vurdu.
“Evet… konuşabiliriz,” dedim.
“Sanırım sana güvenebilirim.”
O an anladım:
Ne kadar zor olursa olsun…
Birine güvenmek, yanında birini hissetmek…
Her şeyden daha değerliydi.
Ve belki de… bu evdeki en değerli şey…
Bir dost, bir sırdaş, bir gözyaşı ortağıydı.Hayatım boyunca hiç arkadaşım olmadı , hayatım boyunca dediğime bakamyın benim hiç kendime ait bir hayatımda olmadı, Babam dışarı çıkmama bile izin vermezdi dışarı çıkarımdam , bir erkekle göz göze gelirim diye , çok güzeldim tıpkı annem gibi , güzeliğime bile bakamıyordum , babam hep birinin bana aşık olmasından korkardı , ama bilmiyordu yanında evindeki adama deli gibi aşıktım oda beni seviyordu , Ha doğruya size Baranıı tanıtmadım ,
Baran evimizin şoförüydü , oda kimsesizdi garibandı , efendiydi birde bana deli gibi vurgundu , Barandan bahsederken içim acıyor , gözleri kahverengi saçları sim siyah teni bem beyazdı ona aşık olmamak elde değildi ,Acaba o napıyor şuan , gittiğimi başkasına yar olduğumu biliyor mu, biliyorsa şuan kahroluyordur , Belki onunla bir daha hiç karşılaşicam , bunu düşünmek bile beni kahrediyor, ama ben artık başkasına ait olmuştum o beni bu halimle kabul edermi bilmiyorum...