Duyulan sözler
328 Words
Duyulan Sözler
Sabahın ilk ışıkları odaya vururken gözlerimi açtım.
Hiç uyumamış gibiydim.
Tavanı izledim uzun süre.
Kımıldamak bile istemiyordum.
Dün gece…
Boğazım düğümlendi.
Hatırlamak istemedim.
Ama bedenim hatırlıyordu.
Yavaşça doğruldum.
O da odadaydı.
Sanki hiçbir şey olmamış gibi…
rahat… umursamaz…
Bu daha çok canımı yaktı.
Kapı bir anda açıldı.
İçeri o kadın girdi.
Gözleri direkt bana kaydı.
Beni baştan aşağı süzdü.
Sanki bir insan değilim…
Sanki kontrol edilen bir şeyim.
Sonra bakışlarını oğluna çevirdi.
“Ee?” dedi kısa ve sert.
Adam cevap vermedi.
Sadece ona baktı.
Kadın kaşlarını çattı.
“Konuşsana,” dedi.
“Temiz mi?”
Nefesim kesildi.
Kalbim bir anda hızlandı.
Ellerim titremeye başladı.
Bunu… onun önünde mi soruyor…?
Gözlerim istemsizce adama kaydı.
O ise gayet sakindi.
Hiç utanmadan…
hiç düşünmeden…
“Temiz,” dedi.
Tek kelime.
Ama içime saplandı.
Kadın başını salladı.
“İyi,” dedi.
“Yoksa başımıza iş açardın.”
Sanki ben yokmuşum gibi konuşuyorlardı.
Sanki ben…
orada duran bir eşya gibiydim.
Gözlerim doldu.
Ama ağlamadım.
Artık onların önünde ağlamayacaktım.
Kadın bu sefer bana döndü.
“Şanslısın,” dedi küçümseyerek.
“Yoksa seni o kapıdan geri çevirirdim.”
İçimde bir şey titredi.
Ama bu sefer korku değildi.
Başımı kaldırdım.
İlk defa gözlerinin içine baktım.
“Ben sizin şansınız değilim,” dedim.
Sesim kısıktı ama nettı.
O an oda sessizleşti.
Kadın dondu kaldı.
Adam bana baktı.
Gözlerinde ilk defa farklı bir şey vardı…
Şaşkınlık mı…
yoksa öfke mi…
Kadının yüzü sertleşti.
“Diline sahip ol!” diye çıkıştı.
“Bu evde öyle kafana göre konuşamazsın!”
İçimden bir ses yükseldi:
Zaten hiç konuşamadım ki…
Yavaşça ayağa kalktım.
Bacaklarım titriyordu ama geri çekilmedim.
“Ben kimseye ait değilim,” dedim.
“Bunu öğrenin artık.”
Adam bir anda ayağa kalktı.
Bir adım attı bana doğru.
Hava değişti.
Tehlike…
yaklaşmıştı.
“Çok konuşuyorsun,” dedi sertçe.
Ama bu sefer geri adım atmadım.
İçimdeki korku hâlâ vardı…
ama üstüne çıkan bir şey daha vardı artık.
Cesaret.
Ve belki de ilk defa…
Ben gerçekten kendim gibi duruyordum.
- Writer
