Chapter 34
Natalie POV
"YOU can leave now, Mr. Hayes , thank you!" Pagtataboy ko sa kanya nang makababa ako mula sa sasakyan niya. Hindi na ako lumingon pa, nagtuloy akong humakbang sa maliit na eskinita patungo sa daan papuntang tabing ilog.
"Natalie, are you sure? Parang madilim ang bahaging lalakaran mo. P'wede naman kitang ihatid hanggang sa bahay mo," he said worriedly.
Nagkibit–balikat lang ako while walking. Nakasanayan ko nang maglakad na mag–isa dito at walang dapat ikatakot dahil mababait ang mga saltang nanirahan dito. Hindi kagaya noon na tanging kubo lang namin ang nakatayo sa gilid ng ilog, ngayon kasi marami–marami na ang maliliit na bahay na nakatayo rito.
"Natalie..." he shouted.
"I can handle myself, Mr. Hayes. Umuwi kana, umuwi kana sa pamilya mo," sagot ko na may
