"Zel, sigurado ka bang gagawin natin 'yan?"
"Oo naman, saka ano ka ba? Wala namang mangyayaring masama kung susubukan natin. Ikaw na nga mismo ang nagsabi na curious ka 'di ba, kaya bakit pa tayo magba-back out?" Wika niya.
"Sabagay, If we've proven that he's the one who's behind that image, edi another unbelievable mystery has been solved!" Pagsang ayon ko.
"YASSS," we did a high five.
"Let's meet in 5 AM at the city hall. Malayo-layo rin kasi and you know, traffic, kaya kailangan nating agahan." Saad ko. "Hmm okay, noted. See you, bye!" She bid a goodbye. I waved my hand.
TODAY is saturday and ngayon na nga kami pupunta sa City of Vernen.
We're on our way, Jazel is the one who's driving. 5 PM na. Mukhang aabutin pa ng isa o isa't kalahating oras bago kami makarating do'n.
I took a nap for awhile. I just woke up when Jazel told me that we're already here at this abandoned apartment.
It was getting darker and darker. We both holding a flashlight. Deafening silence surrounds us.
"Bes, tutuloy pa ba tayo?"
"Aba bakit naman hindi? Malapit na tayo oh," aniya. "Ang creepy kasi, paano nalang kung may serial kill-" she cut me off. "Walang gano'n dito okay? Tara na," saad niya.
Masyado ng madilim.
Nagulat ako nang biglang sumigaw si Jazel. s**t hindi ko siya makita!
"Jazel! Nasaan ka Zel?!" I screamed in panicked. Where is she?! It was so dark and no one's responding.
My head bumped to a hard thing. I dropped my flashlight!
"Looking for me, huh?" I stumped when a baritone voice from someone echoed.
"W-who are y-you?"