ตอนที่ 8 ย้อนอดีตเรื่องความรัก 1
1063 Words
ขังรักเมียลับ
ตอนที่ 8 ย้อนอดีตเรื่องความรัก 1
ห้องทำงานของชวกร เมื่อสองพี่น้องเข้ามาภายในห้อง ออยถึงกับบ่นออกมา
"อิจฉาพาฝันจังเลยค่ะพี่ ทำไทเธอถึงโชคดีอย่างนั้นนะ ผู้ชายที่เพียบพร้อมอย่างพี่นักรบชาตินี้จะหาที่ไหนได้"
หญิงสาวพูดออกมาพร้อมกับนั่งกอดอกทำหน้างออยู่บนเก้าอี้รับแขกกลางห้องทำงานของพี่ชายเธอ
"เพ้อเจ้อ อิจฉาตาร้อนอะไรเขา สองคนนั้นเป็นคนรักกันมานานเท่าไหร่ใครๆ ก็รู้"
"พี่ก็เป็นซะอย่างนี้น้องรู้นะว่าพี่เองก็ชอบพาฝันไม่ต่างกัน"
ชวกรที่ได้ยินน้องสาวพูดออกมาแบบนั้นถึงกับรีบเอามือปิดปากน้องสาวของเขาเอาไว้
"พูดอะไรออกมาออย รู้ไหมหากใครมาได้ยินเข้าจะเกิดอะไรขึ้น" ชายหนุ่มกระซิบบอกน้อง
"แล้วมันจริงไหมล่ะคะ ชอบก็แค่บอกชอบ และไม่ได้หมายความว่าเราจะแย่งสักหน่อย ไม่พูดด้วยแล้วทำงาน เถอะคะ"
เลขาหน้าห้องเดินเข้ามาพร้อมกับเอกสารสำคัญ
"เอกสารสำคัญของการประชุมหารือเรื่อง การจัดงบประมาณการซื้อขายของโครงการหมู่บ้านพฤกษาวิลเลจพระรามสองค่ะ" เลขาพูดพร้อมกับยื่นเอกสารให้ ออยที่ได้ยินลุกมารับเอกสารสำคัญแทนพี่ชาย
"ขอบคุณมากค่ะ" ออยรับเอกสารมาอ่านก่อนเงยหน้ามาถามพี่ชายของเธอ
"ธราธิป คือใครเหรอคะพี่ ทำไมเอกสารนี้ถึงบอกว่าเป็นหุ้นส่วนรายใหญ่คะน้องไม่เคยรู้จักมาก่อน"
"เป็นหุ้นส่วนใหญ่คนใหม่พี่ก็ไม่ค่อยแน่ใจคุณลุงปิยะเป็นคนแนะนำมา"
"อ่อค่ะ ยังไงซะก็ไม่ใช่เรื่องของเราจริงไหมคะมันเป็นเรื่องของหุ้นส่วนใหญ่ เราแค่ทำงานตามหน้าที่ของเราไป ว่าแล้วน้องไปประชุมก่อนนะคะ"
ว่าแล้วออยก็เดินออกไปจากห้องทำงานของพี่ชายของเธอ ระหว่างที่ออกมาเพื่อที่จะไปที่ห้องประชุมนั้นยังไม่วายที่จะมาเห็นภาพบาดตาอีก เมื่อเห็นว่านักรบและพาฝันเดินจูงมือกันตรงมาที่เธอ
“หึหมั่นไส้จริงๆ เลยมีความสุขกันเข้าไปไม่เห็นใจคนอื่นบ้าง” ออยบ่นพร้อมกับยืนรอทั้งสองคน เมื่อสองคนเดินมาถึง
“ตัวติดกันเป็นปาท่องโก๋เลยนะคะ” ออยทักทายทั้งสองคนอีกครั้งหนึ่ง
“เห็นไหมคะพี่นักรบฝันบอกแล้วว่าเราสองคน ควรจะอยู่ห่างๆ กันบ้าง” พาฝันหันมาบอกกับคู่หมั้นหนุ่มที่จับมือเธอไม่ยอมปล่อย
“ช่วยไม่ได้พี่รักของพี่อีกอย่างยังไงเราก็จะแต่งงานกันอยู่แล้วจะกลัวอะไร และไม่มีอะไรให้น่าอายด้วยอีกอย่างคนจะได้รู้ว่าพี่รักฝันแค่ไหน” นักรบพูดพร้อมกับยิ้มกว้างออกมา
“แหม๋ พี่นักรบคะจะมีสักวันไหมคะที่จะมองเห็นผู้หญิงคนอื่นบ้างที่ไม่ใช่พาฝัน” ออยถามพร้อมกับยิ้มและมองมาที่พาฝัน
“อืม ก็คงเป็นวันที่พี่เกลียดพาฝันมากๆ ถึงวันนั้นพี่อาจจะมองคนอื่นและไม่กลับมามองพาฝันเลยก็เป็นได้ แต่ว่ามันคงไม่มีวันนั้นหรอก”
นักรบพูดพร้อมกับกุมมือหญิงสาวเอาไว้
“งั้นเอาเป็นว่าออยจองไว้คิดแรกเลยนะคะหากว่าวันไหนพี่นักรบเกลียดพาฝันวันนั้นขอให้เป็นออยนะคะที่อยู่ข้างพี่” ออยพูดติดตลกก่อนเดินเลี่ยงไปก่อน
พาฝันหันมามองหน้านักรบและเริ่มทำสีหน้าไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ ทำเอานักรบอดที่จะขำไม่ได้ก่อนจะยกมือมาขยี้ผมเธอเบาๆ
“เด็กโง่คิดว่าจะมีวันนั้นหรือไง ไปกันเถอะอย่าให้ผู้บริหารท่านอื่นรอนาน”
ภายในห้องประชุมวันนี้บรรยากาศดูเคร่งเครียดไปหมดเพราะว่าการประชุมครั้งนี้ถือว่าเป็นการประชุมที่ผู้ถือหุ้นแต่ละคนต้องมาเข้าร่วมประชุม รวมไปถึงมีโครงการต้องไปดูงานที่ต่างประเทศด้วย
“ทางลูกค้าต้องการให้เราไปดูงานที่ต่างประเทศเพราะเป็นโครงสร้างแบบตัวอย่างที่ลูกค้าต้องการให้เราสร้างให้เหมือนกับรูปทรงทางนั้น และหากว่าเรื่องผ่านลูกค้าจะมาเซ็นสัญญาว่าจ้างให้กับบริษัทของเราเป็นผู้จัดการเกี่ยวกับโครงการนี้ทั้งหมด รวมไปถึงโครงการอื่นๆ ในอนาคตด้วย” ปิยะผู้เป็นพ่อของพาฝันเอ่ยออกมากลางที่ประชุม
“ไม่ทราบว่าต้องให้หน่วยงานไหนหรือครับที่ต้องไปดูงานที่นั่น และจะสามารถสร้างความมั่นใจให้กับลูกค้าได้”
ชวกรเอ่ยถามกลางที่ประชุม เพราะว่าเขาเองถือว่าเป็นวิศวกรที่คุมงานต่างๆ ในโครงการก่อสร้างของโครงการเช่นกัน
“ลุงอยากให้ชวกรไปพร้อมกับนักรบได้ไหม สองคนต่างเก่งคนละอย่างหากไปด้วยกันน่าจะมีวิธีการโน้มน้าวหุ้นส่วนและจะได้ดูแบบโครงสร้างที่สามารถนำมาดัดแปลงหรือไอเดียต่างๆ ที่จะนำมาพัฒนาบริษัทเราได้อีก จะได้ไหม”
“แต่ว่านักรบไม่ต้องอยู่เพื่อเตรียมงานหมั้นของเขากับหนูพาฝันหรือไง” คราวนี้เป็นพ่อของนักรบเองที่เอ่ยขึ้นมา
“งั้นให้นักรบอยู่เตรียมงานที่นี่ก็แล้วกัน เอาเป็นว่าให้พาฝันไปกับชวกร เพราะพาว่าพาฝันเองก็ทำงานได้อย่างที่นักรบทำได้ทุกอย่างเอาแบบนี้ก็แล้วกัน ดีเหมือนกันตอนแรกลุงก็ว่าจะให้พาฝันไปแต่ก็กลัวคนอื่นจะมองว่าส่งแต่ลูกตัวเองไป”
“เดี๋ยวครับ ผมไปดีกว่าครับคุณลุงตกลงผมไปเองครับ”
..................................................
อย่าลืมกดติดตามนักเขียนด้วยนะคะ จะได้ไม่พลาดทุกการอัพเดท
รวมไปถึงกดใจ เก็บเข้าชั้นด้วยนะ
ที่สำคัญไรท์เปิดให้อ่านฟรีแล้ว รบกวนคนละนิดช่วยกันส่งสติ๊กเกอร์คนละดวงด้วยนะคะ
ตอนนี้น้องติดอันดับใหม่มาแรงในลำดับที่31 แล้วค่ะ ส่งน้องให้ไปติด1ใน20ด้วยนะคะ กราบ3ตลบ
- Writer
