ตอนที่ 33 กุลณดา
“อู๊ยยย...ดูสิตาเหมือนคุณย่า ปากเหมือนคุณย่า ผิวก็ขาวเหมือนคุณย่าเลยค่ะ” รัชพงศ์เดินตามหลังภรรยา ยื่นมือออกไปหมายจะอุ้มหลาน แต่เมื่อมือกำลังจะชิงมาได้ กุลนิดาก็พาเดินหนี คุณปู่จึงเดินตามไม่ห่าง
“คุณกุลให้ผมอุ้มบ้างสิ ยัยหนูก็หลานผมเหมือนกันนะ ดูจมูกโด่ง ๆ นั่นมันของผมเลย”กุลนิดาก้มลงมองจมูกเล็ก ๆ คิวเรียวก็ขมวดขึ้น
“เหมือนกุลต่างหากล่ะ ดูสิรูจมูกเล็ก ๆ ของกุลเลยนะคะ” เห็นภรรยาหันมาถลึงตาใส่ ท่านนายกก็รีบยิ้มประจบ
“ใช่ ๆ เหมือนคุณกุลเลย โตขึ้นต้องสวยเหมือนคุณย่าตอนสาว ๆ แน่ ยัยหนูรู้ไหม ตอนที่ปู่เจอหน้าคุณย่าครั้งแรก หัวใจของปู่ก็ไม่มีอีกแล้ว”
“จิ๊!!!...ไม่มีหัวใจก็ตายแล้วค่ะ”
“ไม่ตายหรอก เพราะหัวใจของผมมันไปอยู่ที่คุณทั้งดวง ถ้าคุณคืนมันกลับมา นั่นแหละผมคงตายของแท้”
รัชชานนท์กลอกตาขึ้น เขาเหนื่อยจะฟังพ่อกับแม่จีบกันแล้ว ฟังมาตั้งแต่เล็กจนโต สงสารก็แต่ยัยหนู ต้องม
