หลังจากทัชชารินเดินออกมาจากห้องทำงานของนนท์นภัทรได้เพียงไม่นานภูผาก็เดินเข้ามาหาหญิงสาวอย่างร้อนใจ
“มีอะไรเหรอคะ?” ทัชชารินเอ่ยถามออกมา เมื่อเห็นว่าภูผาเดินเข้ามาหาตนเองแต่ไม่พูดอะไร
“มีคนมาหาคุณฌาครับเป็นผู้ชายอยู่ด้านล่าง” ภูผามองใบหน้าของทัชชารินราวกับกำลังสงสัยอะไรบางอย่างก่อนเอ่ยออกมา
“ผู้ชายเหรอคะ เขาได้บอกไหมคะว่ามาทำไม?” ทัชชารินเอ่ยถามออกมาอย่างสงสัย เพราะเธอไม่มีคนรู้จักเป็นผู้ชายเลยสักคน เลยสงสัยว่าใครมาหาตัวเอง
“ไม่ได้บอกนะครับ บอกแค่ชื่อ ทักษกรครับ แต่อย่างคุณฌาเนี่ยนะเหรอครับจะมีผู้ชายมาหา?”
“คุณภูผาก็พูดเกินไปค่ะ เดี๋ยวฌาของตัวลงไปดูก่อนนะคะ” ทัชชารินเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ดีใจ จนทำให้คนที่ได้ยินอย่างภูผาตกใจไม่น้อย ต่างจากใครอีกคนที่ได้ยินแล้วรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาเสียดื้อ ๆ
“เวลางานฉันไม่อนุญาตให้ไปไหนทั้งนั้น” เสียงที่ดังขึ้นทำให้คนที่ได้ยินตกใจไม่น้อย เพราะไม่
