ภายในร้านอาหารหรู
สายตาของนภายังคงจับจ้องมองมายังทัชชารินอย่างไม่คิดจะละสายตาของตนเอง ซึ่งการมองมาอย่างไม่ละสายตาทำให้คนที่ถูกมองเกิดความประหม่าขึ้นมาอย่างอดไม่ได้
“ตกลงคุณแม่มีอะไรกับผมเหรอครับ?” นนท์นภัทรเอ่ยถามพร้อมมองใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างเป็นกังวล
“เธอชื่ออะไร?”
“หนูเหรอคะ ทัชชารินค่ะ หรือฌาค่ะ” ทัชชารินเอ่ยตอบออกไปด้วยท่าทีไม่มั่นใจเอาเสียเลยในตอนนี้
“เป็นลูกเต้าเล่าใคร พ่อแม่ทำงานที่ไหน?”
“คุณแม่ ผมว่าเกินไปแล้วนะครับ” นนท์นภัทรเอ่ยออกมาเพราะกลัวว่าคนข้างกายจะอึดอัด
“ไม่เป็นไรค่ะ...คุณพ่อกับคุณแม่ของฌาเป็นหมอค่ะ” ทัชชารินเอ่ยตอบออกไปอย่างไม่คิดจะปิดบังแต่ทว่าเธอกลับไม่ได้บอกทั้งหมดให้อีกฝ่ายได้รู้
“ก็ดี แต่เธอคิดเหรอว่าตัวเองเป็นเลขาและหวังรวยทางลัดมันจะง่ายขนาดนั้น”
“คุณแม่” นนท์นภัทรมองใบหน้าของแม่ตัวเองอย่างพยายามห้ามปราม เขารู้ว่าเธอหวังดีแต่มันก็ไม่ใช่เรื่องที่
