ทัชชารินพานนท์นภัทรกลับออกมาจากบ้านอย่างไม่สนใจว่าต่อไปจากนี้เธอกับคนที่บ้านของตนเองจะเป็นอย่างไรต่อ ซึ่งนนท์นภัทรก็ไม่ได้ขัดขืนอะไรทัชชารินนอกจากยอมเดินตามหญิงสาวออกมาจากบ้านอย่างว่าง่าย
“ถ้าอยากจะร้องก็ร้องออกมาเถอะไม่ต้องกลั้นแล้ว” นนท์นภัทรเอ่ยขึ้นหลังจากขึ้นรถมาแล้ว เมื่อเห็นสีหน้าไม่สู้ดีของทัชชารินในตอนนี้
ซึ่งเมื่อหญิงสาวได้ยินคำพูดของนนท์นภัทรเธอก็พุ่งตัวเข้าไปกอดชายหนุ่มทันที พร้อมปล่อยให้ตนเองร้องไห้ออกมาอย่างอดกลั้นไม่ได้
ทัชชารินไม่เคยเข้าใจพ่อกับแม่ของตนเองเลยสักครั้งว่าทำไมทั้งสองถึงต้องเข้มงวดกลับเธอ แต่มักจะต่อว่าเสมอเวลาที่เธอทำอะไรลงไป ไม่ว่าจะผิดหรือไม่ก็ตามต่างจากพี่ชายของเธอไม่ว่าจะทำอะไรก็ดูดีไปเสียหมด ซึ่งมันคือเหตุผลว่าทำไมทัชชารินถึงไม่ยอมกลับมาบ้านของตนเองและเลือกที่จะอยู่คอนโด
“สบายใจขึ้นยัง?” นนท์นภัทรเอ่ยถามคนที่เอาแต่กอดตัวเองร้องไห้มาสักพักหนึ่งเมื่อ
