เช้าวันต่อมา
ทัชชารินตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดเนื้อปวดตัวระบมไปทั่วทั้งร่างกาย เพราะบทรักที่เร่าร้อนและหนักหน่วงของนนท์นภัทร ซึ่งตอนนี้เธอก็ยังคงซุกใบหน้าอยู่กับแผงอกของชายหนุ่ม ซึ่งโอบกอดร่างระหงเอาไว้ตั้งแต่เมื่อคืนหลังจากทัชชารินสลบไสลคาอกเขาเพราะความเหนื่อยล้า
หญิงสาวพยายามขยับตัวเองให้เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อให้ตัวเองหลุดจากพันธนาการของชายหนุ่ม แต่ทว่ามันกลับไม่เป็นผลเพราะยิ่งทัชชารินขยับตัวเองมาเท่าไหร่นนท์นภัทรก็มีการดึงร่างระหงเข้ามาโอบกอดมากเท่านั้น
“นี่คุณภัทรตื่นแล้วก็ปล่อยได้แล้วค่ะ” ทัชชารินตีลงบนแผงอกของชายหนุ่มเบา ๆ เพื่อให้เขานั้นปล่อยให้เธอเป็นอิสระ แต่ทว่ากลับไม่เป็นแบบนั้น เพราะชายหนุ่มไม่เพียงแต่ไม่ปล่อยให้ทัชชารินเป็นอิสระเท่านั้น เขายังมีการดึงร่างระหงเข้ามาหาตัวเองมากกว่าเดิม
“อยู่นิ่ง ๆ ไม่ได้หรือไง?” นนท์นภัทรพูดอย่างไม่ชอบใจการกระทำของทัชชารินทั้ง ๆ ที่ตอ
