หลายวันต่อมา
ความสัมพันธ์ของเจ้านายลูกน้องอย่างทัชชารินและนนท์นภัทรยังคงเป็นลิ้นกับฟัน ซึ่งนนท์นภัทรยังคงเป็นคนที่หาเรื่องทัชชารินก่อนเสมอ แต่ทว่าหญิงสาวก็ไม่สามารถที่จะตอบโต้อีกฝ่ายได้เต็มที่เพราะอย่างไรเขาก็เป็นเจ้านายของเธอ
“ทำอะไร?” เสียงที่ดังขึ้นในตอนนี้ทำให้ทัชชารินที่กำลังจัดโต๊ะทำงานอยู่ตกใจจนสะดุ้งเล็กน้อย
“เก็บโต๊ะทำงานค่ะ มาตั้งแต่ตอนไหนคะ?” ทัชชารินเอ่ยถามขึ้น แต่ไม่มีท่าทีว่าจะจนสนใจคนที่กำลังเดินเข้ามาหาตัวเอง
“เข้าห้องทำงานคนอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต”
“ขอโทษนะคะท่านประธาน ปกติฌาก็เป็นคนเข้ามาเก็บโต๊ะให้อยู่แล้วนะคะ” ทัชชารินเอ่ยขึ้นอย่างระอาต่ออีกฝ่าย
แต่ทว่า...
“ว้าย...ท่านประธาน ทำไมมายืนตรงนี้ล่ะคะ” ทัชชารินขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างเป็นคำถามเมื่อหันกลับมาแล้วชนเข้ากับเจ้าของร่างสูงที่ยืนซ้อนทับทางด้านหลังเธออยู่
“ฉันจะยืนตรงไหนต้องบอกเธอก่อนเหรอ?”
“ไม่จำเป็นต
