หลังจากที่ทัชชารินมีปากมีเสียงกับนนท์นภัทรในช่วงสายของวันหญิงสาวก็ไม่สนใจไยดีอีกฝ่ายเลย จนตอนนี้เลยเวลามาช่วงเที่ยงของวัน ทัชชารินยังเอาแต่สนใจเอกสารตรงหน้าของเธออย่างไม่คิดสนใจนนท์นภัทร
“คุณฌาครับท่านประธานบอกให้รอไปทานอาหารพร้อมกันนะครับ” ภูผาที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องทำงานของนนท์นภัทรได้นำสารจากผู้เป็นเจ้านายมาบอกให้กับหญิงสาวได้รู้
“ทำไมต้องรอคะ?” ทัชชารินเงยใบหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายอย่างต้องการคำตอบ สายตาที่ดูเหมือนจะเรียบนิ่งและดุมากกว่าทุกวันที่ผ่านมาของเธอ ทำให้ภูผารู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องอย่างบอกไม่ถูก
“ไม่ทราบครับ ท่านประธานสั่งมาแบบนั้นครับ”
“งั้นฝากบอกท่านประธานด้วยนะคะว่าฌามีนัดแล้ว” ทัชชารินพูดจบก็หยิบกระเป๋าเดินตรงไปยังลิฟต์ทันที อย่างไม่สนใจภูผา ซึ่งการเดินไปยังลิฟต์ของเธอในตอนนี้ทำให้คนที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องทำงานของตัวเอง ขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างเป็นคำถามมากมายภายในใจ
“นั
