ภายในห้องทำงานของประธานบริษัทชั้นนำของประเทศ ในตอนนี้เต็มไปด้วยความอึดอัดด้วยเพราะเจ้าของห้องที่เอาแต่ทำให้หน้านิ่งเฉย จนเรียกว่าไม่สามารถเดาอารมณ์ของอีกฝ่ายได้
“ฌาขอโทษนะคะ” ทัชชารินที่ก้มหน้ายืนต่อหน้าของนนท์นภัทรมาได้สักพัก พูดขึ้นด้วยท่าทีประหม่าไม่ต่างจากภูผาที่ยืนข้าง ๆ
“ขอโทษฉันเรื่องอะไร?” นนท์นภัทรพูดขึ้นด้วยเสียงนิ่งเรียบ
“ก็เรื่องในห้องประชุมไงคะ ฌาไม่ควรจะเสียมารยาทแบบนั้น” ทัชชารินได้แต่ลอบมองนนท์นภัทรอย่างไม่กล้ามองชายหนุ่มโดยตรง เพราะตอนนี้เหมือนเธอได้ทำเรื่องผิดอย่างไม่น่าให้อภัย
“ฉันต้องขอบใจเธอมากกว่า ถ้าไม่ใช่เพราะเธอก็คงไม่รู้ว่าพวกนั้นสร้างเอกสารขึ้นมา”
“สร้างเอกสารเหรอครับ?” ภูผาเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจในสิ่งที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันอยู่
“ค่ะ ประชุมรายงานสรุปผลวันนี้รายงานที่นำมาเป็นรายงานที่สร้างขึ้นทั้งหมดเลยค่ะ เพื่อจะขอเงินลงทุนเพิ่ม” ภูผาตกใจไม่น้อยที่ได้
