Tahimik lang kami ni Kenzi at hindi namin kailangang magsalita. Sapat na ang malamig na simoy ng hangin at ang magaan niyang paghawak sa kamay ko.
“Ara.” Natigilan ako.
Mabagal akong napalingon sa likuran namin. Nakatayo si Percy. Hindi ko man lang namalayang nakalapit na pala siya.
Napatingin si Kenzi sa kanya ngunit hindi niya binitiwan ang kamay ko.
“Tapos na ba kayo?” malamig na tanong ni Percy.
“Hindi… may gusto lang sana akong sabihin kay Ara.” Napatingin ako kay Kenzi.
Tahimik lang siya.
“Okay lang ba?” tanong niya sa akin.
Ako ang pinapapili niya. Hindi siya ang sumagot para sa akin at huminga ako nang malalim.
“Saglit lang.” Dahan-dahang binitiwan ni Kenzi ang kamay ko.
“I’ll wait inside.” Ngumiti pa siya bago bumalik sa loob ng bahay.
Nang makaalis siya, kami na lang n
