My charming veterinarian

Jealous Zac

Azamara

Pawis at ang lagkit na ng makiramdam ko dahil sa dami ng tao dito sa IconBar sa Makati Friday kasi ngayon kaya maraming nagpaparty. Wala naman talaga akong planong uminom at mag party ng bongga kaya lang may nararamdaman akong kakaiba sa akin na gusto kong makalimutan.

This past few weeks with Zac marami akong nararamdaman na kakaiba na hindi ko maintindihan. Kapag nandyan sya hindi na nagiging normal ang t***k ng puso ko. Nahihirapan akong huminga at hindi ko maiwasan titigan sya twing may pagkakataon ako at hindi naman ako makatingin ng diretsu sa kanyang mga mata kapag nakatingin sya sa akin. May mga simpleng gesture sya na napakalaki ng impact sa akin. Sa simpleng bagay ay labis akong napapasaya, pakiramdam ko kontento na ako at higit sa lahat buhay ako. Pero kakambal ng saya ay ang sakit at lungkot. Kapag hindi ko sya nakikita ay namimiss ko sya, nalulungkot ako kapag hindi sya nagpapakita sa akin. At ganun nalang ang kirot sa puso ko ng sabihin nyang lalabas sya ngayon with special someone. Rinig ko sa boses nya ang saya nya ng sabihin nyang tonight will be the night that he will start his road to forever. At I am not dense para hindi malaman ang ibig sabihin nun. Sobrang naninikip ang dibdib ko habang iniisip ang mga nangyayari ngayon kay Zac kasama ang special someone na yun.

Mula ng dumating ako kanina ngayon lang ako sumayaw dahil ayaw ko ng marinig ang tawag ni Zac. Ayaw kong marinig ang mga ikukwento nya sa akin dahil may narealize ako ngayon. I’m starting to like him. I like him. Hindi ko alam kung mas malalim pa ito doon pero ang tiyak ko ngayon ay gusto ko si Zac. I sway my body as I follow the rhythm of the music and move my head. Gusto ko lang kalimutan ngayon ang nararamdaman ng dibdib ko. Alam kong magagalit sila Daddy kapag nalaman nilang uminom ako at nagpaparty. Pero kailangan ko ito ngayon bago mahuli ang lahat sa akin at tuluyang mahulog sa kumunoy na kapag mag-isa lang ako ay hindi ko kakayanin makaahon at baka maging katapusan ko na literally.

I open my eyes to check my friends on the dance floor, nakita kong bigay na bigay sa pagsasayaw si Ces at Jenny. Nakataas pa ang dalawang kamay nila. Ganun din si Loid sa harap ko. Kahit minsan nararamdaman ko ang sobrang lapit nya sa akin ay hinayaan ko nalang dahil ganun talaga dahil nasa dance floor hindi maiwasan ang mapadikit ang katawan sa ibang taong sumasaway. Lumapad ang ngiti ko at mas lalo pang inenjoy ang pagsasayaw, kagat labing itinaas ko ang dalawang kamay ko at iniangat din pataas ang ulo ko habang sumasayaw at dinadama ang masayang musika. Hindi ko na ininda ang pagod dahil pakiramdam ko ngayon lang ulit ako nabuhay.

Pero dahil sa dami ng tao sa dance floor at halos naging wild na ang mga tao ay hindi maiwasan ang magkabanggaan ang katawan. Kaya ganun nalang ang kaba ko ng biglang umalon ang tao. Natulak ako dito sa balikat dahilan para mawalan ako ng balanse. Pumikit ako at handa ng maramdaman ang pagbagsak ko floor ng maramdaman kong may pumulupot na matitigas na brasong pumaikot sa maliit kong bewang at hinapit ako palapit sa katawan nito. Napahawak ako sa matipuno nitong dibdib. I know that I’m a little dizzy pero naaamoy ko ang pamilyar na pamilyar na amoy na hindi ko makakalimutan kahit mag halo halo pa ang amoy ng mga tao sa dance floor.

I slowly open my eyes. Una kong nakita ang malapad niyang dibdib nakalongsleeve polo ito na bukas ang dalawang bottoness sa taas. Ang lakas nanaman ng kalabog ng dibdib ko. Parang masmalakas pa ito kesa sa music. Sumunod kong nakita ang baba nitong may kaunting hiwa sa gitna. Napalunok ako at napakagat labi ng matapat ang mata ko sa mamasa-masa at mapupula nitong labi na bahagyang nakabukas. Napapikit ako para supilin ang nararamdaman ko, pakiramdam ko kasi baka bigla ko nalang siilin ng halik ang kanyang mga labi kapag hindi pa ako umiwas ng tingin dito. Bahagya kong iniangat ang aking mukha at binuksan ang aking mga mata dahilan upang magtagpo ang aming mga mata na dapat hindi ko nalang ginawa dahil nakita ko ang galit at matalim nitong tingin. Wait, why?

“Z-zac!” Mahina kong sambit. Hindi ko alam kung paano nya ako nadala sa labas ng dance floor. Nakita ko nalang ang sarili ko nakatayo sa harap nya at nakatingin parin sa kanya. Kanina ko pa ba sya tinititigan? Hindi parin nagbabago ang galit na expression sa mukha nito.

“Where is your table?” Malamig nitong tanung. Wala sa sariling naituro ko ang ito gamit ang aking daliri. Iginiya niya ako palapit sa table na Okupado namin habang ang isang kamay nya ay nakapulupot parin sa bewang ko.

Kita ko ang gulat sa mukha nina Ces at Jenny nang makalapit na kami. At may kasama na silang dalawang lalake. Na nakatingin narin sa amin. Wala naman dun si Loid. San kaya yun?

“Zam, gosh you catch the dashingly handsome Zac. Swerte mo.” Kilig na sambit ni Jenny.

“You know him?” Tanung ko dito bago tumingin kay Zac. Seryoso parin ang mukha nito. Iginala nito ang tingin sa couch at nakita ang clatch bag ko.

“Is that your bag?” malamig parin ang boses na tanung nito. na hindi ko na napansin ang sagot ni Jenny. Tumango ako dito. Agad nya naman itong kinuha at walang sabi sabing iginiya ako paalis dun.

“Zam!” Nag-aalalang tawag ni Ces. Kaya nilingon ko ito ay nginitiaan I mounted I’m fine kaya tumango nalang ito.

Hanggang sa makarating kami sa parking lot ay tahimik lamang si Zac. Binuksan nito ang passenger seat at pinapasok ako bago sya umikot at pumasok narin. Pinagmasdan ko lamang sya. Nagulat ako ng bigla na lamang nitong hampasin ang manibela. At biglang tumingin sa akin with those fierce eyes. Napigil ko ang hininga ko. Bakit sya galit?

“You chose to party with your friends rather than to attend the dinner?” Madiin at galit nitong bulyaw sa kanya na ikinataranta niya. Galit talaga ito. Pero bakit? At anung dinner ang sinasabi nya.

“W-wait, what dinner you were talking about?” Naguguluhan ako sa itsura nito. Tsaka anung dinner, wala naman syang matandaan na niyaya sya nitong mag dinner sila ah. Alam nitong may lakad siya ngayon kaya bakit nagkakaganito ito. Kita nyang frustrated itong hinawakan ang bridge ng ilong nito na para bang pinapakalma ang sarili.

“Who’s that man you’re dancing with ha? I going to kill him.” I saw him clench his jaw. Humigpit din ang hawak nya sa manibela. Naguguluhan talaga ako sa kinikilos nya. Lalo pang lumakas ang kaba at takot ko dahil bigla nalang nitong pinatakbo ang sasakyan ng wala man lang pasabi. Taranta at nanginginig ang kamay kong ikinabit ang seatbelt ko na hindi ko nagawa kanina dahil sa takot ko sa kanya. Naiinis ako dahil hindi ko maikabit ang seatbelt ko hanggang sa maramdaman ko ang pagbagal at paghinto ng sasakya. Napatingin ako sa labas nakahinto na ang kotse sa gilid ng highway, napapiksi ako ng biglang maramdaman ang kamay ni Zac sa kamay kong may hawak sa seatbelt. Binitiwan ko ito at sya na ang nagkabit ng seatbelt ko.

“I’m sorry. I lost control.” Halos pabulong nitong saad. Tumingin ako sa kanya ng maramdaman ko ang malaking kamay nito sa maliit kong pisngi. Nagsalubong ang aming mga mata. Wala na ang galit sa mukha nito, malamlam na ito at puno ng pag-aalala. “Did I scare you?” Marahan akong napatango. “Sorry hindi na mauulit. Hindi ko lang napigilan.” Pinunasan nito ang pingi kong mayluha. Hindi ko man lang napansin na pumatak na pala ang luha ko. Siguro dahil sa bigla nalang magsigaw ni Zac kanina.

Hindi ko maalis ang aking paningin mula sa kanyang pagkakatitig sa akin. Ngayon ko lang nakita ng malapitan ang mga mata niya hindi ito itim kundi dark blue. Its like a dark blue sea. Wala sa sariling nailagay ko ang aking isang kamay sa tapat ng aking dibdib dahil sa lakas ng pintig nito na para bang gusto nitong kumawala mula sa loob. Hindi ko matagalan ang mga titig niyang sobrang lalim na para bang dinadala ako sa ibang demensyon na kapag hindi pa ako kakawala at tiyak kong ikalulunod ko. That would be the death of me. Literally.

Inilayo ko sa kanya ang aking paningin at bahagyang tumikhim para mawala ang tension sa loob ko. Umayos naman sya ng upo at muling ibinalik ang tingin sa kalsada.

“Can you stay with me in my Condo tonight?” Maya maya’y tanung nito. “I had a bad night, I haven’t had my dinner yet. I’m so hungry and angry.”

“I can cook your dinner to banish your bad aura.” Nakangiti ko ng saad sa kanya.

“That’s what I’m thinking.”Anito bago ako binigyan ng tipid ng ngiti at muli nyang pinatakbo ang kotse nya. This is not my first time to come and stay in his condo. Sa tagal na naming magkaibigan maka ilang beses narin akong nakatulog sa condo nya. Madalas kapag gusto nyang magpaluto ng dinner dahil he had a bad day lagi nya akong tinatawagan just to take away his bad mood. Dinaig ko pa ang stress tabs nya.

Pinagluto ko sya ng pepper steak with mash potato pagdating namin sa condo nya. Sya naman ay nag prepare ng table sa balcony. Hindi ko alam ang trip ng taong ito. Matapos akong sapilitang kunin sa Bar kasama ang mga kaibigan ko, sinigawan sa sasakyan nya ngayon naman gustong kumain ng late dinner sa balcony nya. Hmm his weird.

Nagulat ako ng inilabas ko na ang niluto kong dinner for two dahil hindi lang basta ordinaryong set up ang ginagawa nya sa dinner table. He set up a romantic dinner table for two. With matching white table clothe, red roses and candle on the center table, a glass of wine and fine dining set up of plates and forks and spoon. May nakapaikot pang white fairy lights na nagmukhang stars sa paligid. Dim light plus the romantic effect of full moon and lights of the city. Wow!.

“You like it?” Is it just me or the ambience that make that effect on me. Pakiramdam ko kasi ang baretono ng boses ng pagkakatanung nya. Parang sa hina ng magkakasabi nito niyon ay parang malambing ang pagkakarinig ko sa tanung nya nun. Tulad ng napapanood ko sa romantic mavies kapag naglalambing ang bidang lalake sa gusto nyang babae. Ganun.

“Y-yeah.”Hindi ko narin makapaniwalang sagot dito. Bago ko inilapag ang dalawang ala carte na dinner namin. “What’s with this romantic set-up of yours? Do you expect someone special to join you in this romantic dinner here?” Tudyo ko sa kanya.

“Naah. Its just you and me. Gusto ko lang maging special ang late dinner natin. Since I had a bad night.” Nakapamulsa nitong saad. Bago ito lumapit sa isang side ng table at hinila ang upuan. “You may set mademoiselle.” Ayon nanaman ang lambing sa boses nya. At ano daw? Mademoiselle?

Kinakabahan ako, ano ba itong pinaggagawa nya. Im not dence not to feel it but ayoko namang mag assume. Hindi lang kasi normal sa magkaibigan ang ganitong set up. Lumapit ako sa kanya at umupo sa pinaghila nyang upuan. Nagulat pa ako ng sya mismo ang nag lagay ng table napkin sa lap ko, nagsalin din sya ng wine sa dalawang wine glass bago umupo sa harap ko.

“Cheers?” Anito bago itinaas ang wine glass nya kaya ginaya ko rin ang ginawa nya, bago inimon ang wine.

“Tell me Zac, are we celebrating something?” Tanong ko sa kanya. Hindi na kasi ako makatiis.

“Nothing, its just that. I already set up my mind that I will have a special night tonight but it turns out to be a total mess. It’s frustrating and very disappointing.” Anito na kita ko ang pagiging dismayado sa itsura at boses nito.

“So your family dinner didn’t work out well?” Tanung ko pa ulit.

“Yeah, someone I’m expecting didn’t show up. Instead they introduce someone else. Which I don’t like.”

“Really, hmm that disappointing.” Wala sa sariling sagot ko. Bago pinagpatuloy ang pagkain. Kita ko namang tumingin ito sa akin.

“Disappointing... Really disappointing.” Rinig kong pag ulit nito sa sinabi ko. Ilang minutong katahimikan ang dumaan bago muli itong nag salita. “Anyway, I’m sorry about how acted earlier.” Anito.

“Okay lang, no worries. Naintindihan ko sa tagal ng pagkakaibigan natin alam kong Bipolar ka.” Biro ko dito sabay tawa.

Tumawa rin ito.