Luscious Man Series 2: Jian Cyrus Salazar (R18+)

KABANATA 6

“Anong sabi mo?” naguguluhan kong tanong sa kaniya habang nakatitig pa rin ako sa mga mata niya.

“I am asking you, who is your fvcking boyfriend?” he said in a firm tone. He’s looking at me with gentleness in his eyes.

I bit my lower lip as I contain my own feelings while looking at his eyes. As if annihilating my mind. I look away as my heart beats fast.

“Does it matter, Architect?” I asked, too. Taunting him a bit while looking away? “Hindi naman siguro masamang magtrabaho rito ng may boyfriend, ‘no? That does not affect my performance as an employee.” dagdag ko pa sa isang matapang na boses.

“It does,” napamaang ako sa sinabi niya at mabilis na tiningnan kung seryoso ba siya pero matiim lang siyang nakatingin sa akin at seryoso ang mga mata.

Kumunot ang noo ko at napatanong sa kaniya. “Sa paanong paraan?” naguguluhang tanong ko sa kaniya dahil hindi ko makuha ang mga sinasabi niya.

“I like to mess around my employees,” he smirked at me devilishly.

“You mean. . . you like to flirt with your employees.” that’s not a question, it’s a statement.

Bigla siyang natawa nang malakas dahil sa sinabi ko. Damn. Even his laugh sounds so sexy. But so annoying! His bark of laughter filled my ears I couldn’t help to frown and bit my lower lip.

“I’m just kidding.” sambit niya nang makabawi sa pagtawa. “Napakaseryoso mo naman.” biglang sumeryoso ang ekspresyon ng mukha niya kaya hindi ko alam kung seryoso ba siya o gusto lang niya akong pagtripan ngayon.

“I am really serious here, Architect.” he shifted on his seat and look at me with so much amazement in his eyes.

The side of his lips tug up, “so back to my question, Miss. . . Hermione Belle Gaila. What is your boyfriend’s name?”

“I didn’t know you’re interested to know my boyfriend’s name. Why?” he just shrugged his shoulders off to my question. Napairap ako sa kaniya. “Ano naman kasing mapapala mo kung malalaman mo ang pangalan ng boyfriend ko?”

“Is he your first boyfriend”

“Yes,” I answered honestly.

“Gaano na kayo katagal?” tanong pa niya habang matiim ang tingin sa akin.

“Almost five years.” I swallowed hard.

Lalo pa nang may mabanaag akong kakaibang emosyon sa mga mata niya nang sabihin ko ‘yon.

“Gano’n na pala katagal? Hmm.” he gritted his teeth as he look away from my gaze. “Do you love him?”

Kumunot ang noo ko nang magtanong na naman siya ng gano’n. “Do I need to tell you the answer of that? Does that related to my job here? Masyado ka na ‘atang nagtatanong ng personal.” iritado kong tanong.

“It was just a simple question, Ms. Gaila. You can surely answer that one easily and confidently if you really love your boyfriend.” my eyes narrowed at him. He’s smirking devilishly at me.

“Yes, of course.” I answered with so much confidence.

His fiercing eyes bore into me as if I said something he did not like. But he slowly smirk and that smirk turned into a sexy smile.

“Yes, of course you’re lying.” I stilled.

H-how did he know?

Am I that transparent for my feelings?

Napatiim bagang ako bago nagsalita para pabulaanan ‘yon. “Hindi ako nagsisinungaling. Ayaw mo lang maniwala.” umirap ako sa kaniya.

He shrugged, “basta nagsisinungaling ka. I can tell that.” he smirked again.

Humugot ako ng isang malalim na hininga bago binalik ang tingin sa kaniya. “Kung wala na po kayong sasabihin, Architect, mauuna na ‘ko. Marami pa akong trabahong gagawin.” Hinintay ko ang sasabihin niya pero bigla na lang siyang tumayo at inilang hakbang ang distansya namin bago umuklo para makabulong sa aking tainga.

“Last question, baby.” tumayo ang balahibo ko sa aking katawan hanggang sa batok nang marinig ang malamyos niyang boses na bumulong sa akin. ‘When are you breaking up with your boyfriend?”

Natulos ako sa kinatatayuan ko dahil sa tanong niya. Mabilis ko siyang itinulak at lumayo ng dalawang hakbang sa kaniya habang may nanlalaking matang nakatingin sa kaniya.

“A-ano bang klaseng tanong ‘yan?! Bakit ka ba nakikialam sa relasyon ko kay Sherwin?!” sigaw ko dahil sa galit.

Hindi ko siya maintidihan. Hindi ko alam kung bakit siya nagsasalita ng ganito. Bakit parang may kakaibang ibig sabihin ang mga sinasabi niya? Naiinis na ako! Sobrang lakas ng t***k ng puso ko habang may nanlilisik na matang ipinupukol sa kaniya. Pero ang loko, nakangisi lang sa akin nang nakakaloko! At mas nakakainis ‘yon!

“Sherwin, huh.” I look at his scowling face and blink twice.

“Ano ba ang kailangan mo?” I look straight in his eyes.

He just look at me an unknown emotion. “I want you. Can you give yourself to me?”

I stilled and look at him with a death glare. “A-ano bang pinagsasasabi mo diyan?”

Mas lalo akong nanlamig nang tumawa siya nang mahina habang idinidistansya ang sarili sa akin. Pero kahit gano’n ay hindi pa rin kumalma ang puso ko dahil sa mga sinasabi niya.

“I’m just reminding you that. . . I am your first love.” he smiled and motioned the door to me.

I swallowed hard before storming out of his office. Pinakalma ko ang puso kong hanggang sa ngayon ay naghuhuramentado haban nasa elevator ako. Sobrang lakas ng kabog no’n at pakiramdam ko ay lalabas na ‘yon sa dibdib ko.

Bakit gano’n? Kung kailang kinalimutan ko na siya. . . saka pa siya nagiging ganito. Bakit kung kailan ding nagiging komplikado kami ni Sherwin ay saka naman pumapasok si Cyrus sa isipan ko? Mali ito. Sobrang mali. Kahit na gano’n ang nararamdaman ko kay Sherwin, ayoko naman siyang lokohin. Gusto ko na rin siyang komprontahin tungkol dito pero siya naman ngayon ang walang time sa aming dalawa. Ni hindi ko ng alam kung ayos lang ba siya ngayon dahil hindi pa rin siya nagpaparamdam sa akin.

And for Cyrus. . . I don’t know what I’m feeling for him right now. Ang alam ko lang mali ang magustuhan siya ngayon dahil mayroong Sherwin na umaasa sa akin. Ang hirap niyang saktan. Pero kung magpapatuloy si Cyrus sa ganitong gawain niya. . . ang mapang-akit niyang mga tingin. . . ang mabulaklak niyang mga salita. . . hindi ko na alam. Hindi ko rin alam kung sadyang ganito ba talaga siya sa mga naging babae niya o mas malala pa.

Alam kong mapaglaro siya noon pa pero hindi ko alam na kaya niya talagang maging gago nang harap-harapan. Alam kong mayaman siya at kayang makuha ang kahit anong gusto niya pero hindi ko alam na kaya niyang makapanira ng relasyon para doon. Is he expert on doing this?

I’m afraid to know his answer on that question.

From the kind and gentle Cyrus I know to this evil and destructive one. Brute! Jerk!

I was calming myself as I went back to my cubicle. Jarah look at me with curious eyes while settling myself to my chair. Hindi ko siya tingnan dahil paniguradong namumula pa rin ako sa inis dahil sa lalaking ‘yon. Napakawalang hiya! At ang kapal ng mukha niya para idamay pa si Sherwin sa usapan namin! Walang kinalaman dito si Sherwin, yet he’s being dragged by that brute!

I used to like him, yes. I fell in love with him, yes. But this is too much! Hindi na talaga siya ang nakilala kong si Cyrus. Or do I really know him? Do I really know who he really is when in fact, I didn’t have a chance to be friends with him before. I didn’t have any chance to be close to him. Kaya paniguradong. . . hindi ko siya kilala. He’s still a stranger to me who I just bumped with eight years ago. He’s just a part of my young past, so am I to him.

“Anong nangyari, Mio? Bakit ka pinatawag ni Architect?” tanong ni Jarah nang hindi makatiis sa pagtingin sa akin.

Umiling ako at hindi siya sinagot. Kuryoso pa rin ang tingin niya sa akin habang ako naman ay huminga nang malalim bago nagpatuloy na sa ginagawa ko kanina na naantala dahil sa pagtawag sa akin ni Cyrus.

Naktulala ako sa kawalan nang makauwi sa bahay. Wala pa ‘kong pagkain pero mas ginusto kong matulala rito sa kuwarto habang inaalala ang nangyari kanina sa opisina ni Cyrus. What is he planning, by the way? What is he thinking? That I’m still the same Mio who confessed to him seven years ago? Sana ay hindi ko na lang talaga ginawa ‘yon dahil mukhang pinaghahawakan niya ‘yon hanggang ngayon. Hindi ba p’wedeng magbago ang nararamdaman ng isang tao sa nagdaang taon? I’m not a teenager anymore. I can decide on my own. I can manage my own feelings now so don’t he dare seduce me like that. And! I have a boyfriend for Pete’s sake!

Humugot ako ng isang malalim na buntong hininga bago tumayo kasabay ng sunod-sunod na katok mula sa pinto ng bahay ko. Kumunot ang noo ko nang mapagtantong hindi si Sherwin ‘yon dahil hindi na ‘yon kakatok kapag alam niyang hindi naka-lock ang pinto ng apartment ko at papasok na lang ‘yon basta na ikinakagulat ko. Kaya ngayon. . . hindi ko alam kung sino ngayon ang kumakatok doon ng ganitong oras. Maaga pa naman pero wala naman akong inaasahang bisita, dahil si Jarah naman ay walang sinabing pupunta siya rito.

Huminga na lang ako nang malalim bago lumabas ng kuwarto ko. Dahan-dahan ang giniwa kong paglalakad papunta sa pinto hanggang sa makarating ako sa pinto. Humugot muli ako ng malalim na hininga bago binuksan ang pinto ng bahay ko.

Halos mawalan ako ng hininga nang makita ko si Cyrus na nakatayo sa harap ng pintuan ng apartment ko, nakatalikod sa akin at nakapamulsa. Hindi ako p’wedeng magkamali, si Cyrus ‘yan. Sa tindig pa lang ng katawan niya, alam kong siya ‘yan. Saka lang siya lumingong muli nang marinig niyang bumukas ang pinto ng apartment ko. Napanganga ako nang magtama ang aming paningin. Ngumisi siya sa akin at humakbang ng isang beses, dahilan ng pag-atras ko nang bahagya at ang paghigpit ng kapit ko sa door handle ng pinto.

“Hi,” he greeted casually, like he used to greet me with that seductive smile.

“A-anong ginagawa mo rito?” nangatal ang labi ko habang nakatingin sa kaniyang hindi pa rin nawawala ang ngiti sa mga labi. “S-saka p-paano mo nalaman ang bahay ko?” dagdag ko pa habang hindi inaalis ang tingin sa kaniya.

Hindi ko alam kung bakit ganito kagrabe ang kaba ko habang nakatingin sa kaniya at naghihintay sa sagot niya. Paano kung biglang pumunta rito si Sherwin at maabutan siya rito? Mas lalong bumundol ang kaba sa aking dibdib nang maisip ‘yon at agad ipinalanging h’wag muna sanang bumisita rito si Sherwin dahil hindi ko na alam ang gagawin ko kapag nangyari ‘yon.

“I’m here to pay a visit? And to answer your question, how did I know your place. . .” he trailed off then pouted a little. “I kinda mess around with Finance head to give me your portfolio.” he gave me a smile and sneak a look inside my house. “Hindi mo ba ako papapasukin?” kumunot ang noo ko.

“I bet you not doing this to your other employees.” I glared at him.

Nahihiya siyang natawa at kinagat ang pang-ibabang labi. “Yeah, you’re right. I don’t know why I’m doing this now, though.” then he look at me in my eyes so much gentleness. “P’wede na ba akong pumasok?” sinamaan ko muna siya ng tingin bago niluwagan ang pagkakabukas ng pinto at hinayaan siyang pumasok.

Nanatili akong nakatayo, limang metro ang layo sa kaniya na ngayon ay umuupo na ngayon sa mahabang sofa. He’s looking around my apartment while taking a sit. Hindi pa ako kumakain at kumakalam na ang sikmura ko habang tinitingnan siyang inililibot ang paningin sa apartment ko. Hindi naman kalakihan ang apartment ko at sakto lang para sa akin ang laki nito. Siguro ay hindi siya sanay sa ganitong klaseng lugar, kumpara sa paniguradong penthouse na pag-aari niya.

“Anong gusto mong inumin o kaninin?”

“Ikaw,” I narrowed my eyes on him. “I mean, ikaw bahala. Bahay mo naman ‘to.” tumikhim siya sabay kibit balikat.

Inirapan ko siya bago naglakad papunta sa kusina at iniwan siya roong nagmamasid sa sala. Wala naman akong maibibigay sa kaniyang masarap na pagkain kaya naman kumuha na lang ako ng malamig na tubig at isinalin sa baso bago bumalik sa sala at inilapag sa coffee table ‘yon. Nag-angat siya ng tingin sa akin nang ilapag ko ang baso roon. Nagtaas ako ng kilay sa kaniya.

“Ano? Sabi mo kahit ano? Saka wala naman akong juice dito, hindi ako mahilig sa juice.”

“Oh, bakit mo pa ako tinanong kung anong gusto ko?” umikot ang mata ko sa kawalan. I look at him dryly and arched a brow at him.

“Wala, tinanong lang kita para may dating.” Ngumisi ako sa kaniya bago siya muling iniwan doon para magsimula nang magluto ng hapunan ko.

At dahil wala na akong gaanong stock dito sa bahay ay kumuha na lang ako ng isang itlog at hotdog. Binati ko muna ang itlog bago naghiwala ng itlog. Nang matapos ay niluto ko na ‘yon. Charan! Instant itlog na may hotdog para sa aking hapunan.

“You’re about to eat dinner, not a fvcking breakfast.”

I immediately rolled my eyes when I suddenly heard Cyrus’ baritone voice. The audacity of this guy! Palibhasa walang alam sa hirap kaya kapag nakakita at itlog at hotdog at sasabohing pang-agahan lang ‘yon at bawal sa hapunan.

“Pakialam mo sa ulam ko? Inaaway ka ba?” naghihintay pa akong matapos maluto ang kanin ko kaya humarap ako sa kaniya na naabutan kong masama ang tingin sa niluto kong ulam.

“Bakit ‘yan ang ulam mo?” tanong niya habang nakakunot pa rin ang noo.

“Wala na akong sapat na pera para makabili ng masarap na ulam.”

“Bakit hindi mo sinabi sa akin? I’ll buy you some. Magpapadeliver ako dito.” mas lalo ko siyang inirapan.

“Wala akong pakialam sa masarap na ulam, Cyrus. Basta may laman ang tiyan ko bago matulog, ayos na. Hindi ko kailangan masarap na ulam kung kinabukasan naman ay nganganga ako.” nagtiim bagang siya habang nakatingin sa akin bago bumuntong hininga.

“Hindi pa ako kumakain,” napamaang ako sa kaniya at huminga nang malalim.

“Bakit kasi dito ka pa dumiretso.” asik ko sa kaniya na ikinanguso niya ng bahagya. “Ito lang ang ulam ko rito. Kung gusto mo ng masarap na ulam para sa hapunan, makakalayas ka na.” I even motioned him the living room for him to go out of the kitchen.

He just arched a brow then pulled a chair and sat down. Napasinghap ako sa bigla niyang ginawa. ano ba ang nangyayri rito at biglang nagiging ganito ang ginagawa ng lalaking ‘to? Parang kailan lang ay medyo inis pa siya sa akin simula nang mabunggo ko siya sa cafeteria. Saka. . . noon, no’ng nagsabi ako ng nararamdaman ko sa kaniya, hindi ba ay ayaw niya sa akin dahil. . . masyado akong bata para sa kaniya? Why the sudden change, by the way? Bakit bigla na lang siyang sumulpot dito sa apartment ko, nakaupo sa silya rito sa kusina.

“Hindi nga masarap ang ulam ko, kaya bakit ka nariyan?” he look up at me and showed his damn sexy smile.

“Dito ako kakain.” may pinalidad sa boses niya parang kahit magreklamo ako ay hindi siya papayag at mananatili siyang nakaupo sa silya, walang pakialam sa sasabihin ko.

Huminga na lang ako nang malalim bago tiningnan ang sinaing ko. Nang makita kong luto na ‘yon ay naghain na ako at kumuha ng dalawang plato para sa aming dalawa. Paupo na sana ako nang marinig ko ang pagtunog ng cellphone kong nasa kuwarto.

“Sandali lang,” paalam ko kay Cyrus at pumasok sa kuwarto para sagutin ang tumatawag. Nang makitang si Sherwin ‘yon ay mabilis akong naging balisa sa pagsagot no’n lalo pa at narito si Cyrus kasama ko.

I feel like I’m cheating on him.

I heave a sigh before closing the door of my room. Naabutan ko pa ang mataman at malamig na tingin sa akin ni Cyrus habang nakatanaw sa akin. Nang tuluyan ko na ‘yong maisara ay saka ko sinagot ang tawag ni Sherwin.

“H-hello, Sherwin.” alangang bati ko habang inaalala ang ekspresyon kanina ni Cyrus sa kusina.

“Hi, Mio.” he did not call me ‘hon’. Why the sudden change?

“Ah. . . napatawag ka? Kahapon pa ako naghihintay ng tawag o reply mo, pero walang dumating.” nagmamaktol kong sambit. “Hindi ka na rin bumibisita.”

“Pasensya na, sobrang dami ko na kasing ginagawa rito, e. I mean, sa trabaho. Ang daming kailangang tapusin. Tapos may mga presentation pa kaming ginagawa sa mga data analysis. Namimiss na kita. Pero. . . msgpapalam lang sana ako.” kumunot ang noo ko.

“Bakit?”

“uh. . . mawawala kasi ako ng halos dalawang linggo. May mga seminar kaming pupuntahan, hindi ko alam pero ang sabi ay dagdag rin daw ‘yon sa credential kapag um-attend ka.” napatango na lang kahit alam ko nang wala akong laban sa desisyon niyang ito.

Iyon lang naman ang ayaw ko kay Sherwin. Kapag may desisyon siya, sasabihin nga niya sa akin pero wala naman akong masasabi dahil ayaw niyang pangunahan ko siya.

“Gano’n ba? Sige, mag-ingat ka do’n, ah.”

“Yes, I will. Ingat rin diyan, ah. Sige na tumawag lang ako para magpaalam. Papahinga na muna ako dahil kakauwi ko lang.” bigla naman akong naawa sa kaniya dahil ngayon pa lang siya nakauwi mula sa trabaho.

“Kumain ka na ba?” tanong na may pag-aalala sa boses.

“Oo, kakatapos lang.”

“Okay, sige na. Magpahinga ka na.”

Ako na ang pumutol ng tawag para makapagpahinga na siya dahil kakauwi lang niya galing sa trabaho. Huminga muna ako nang malalim bago inilapag ang cellphone at lumabas ng kuwarto. Saka ko lang naalalang narito nga pala si Cyrus sa bahay ko. Napanguso ako nang bahagya nang makita siyang nakasandal sa silya at nakahalukipkip ang matitipunong braso. Naglaway agad ang bagang ko nang makita ang kaniyang hitsura.

He look so damn gorgeous as he sit there, frowning and clenching his jaw tightly. His lips were in a thin line as if protruding his emotions. His face were now in a grim expression as he look at me with dead pan look. What did I do wrong this time?

“Is that your boyfried?” he asked in a cold tone.

“Uh. . . yes.”

His brows met each other. “You’re still not deciding on breaking up on him, huh?”

Himinga ako nang malalim bago siya sinamaan ng tingin. “Ano bang problema mo kay Sherwin, huh?”

Umiling siya.

“Nothing more other than he’s your boyfriend. You should be single for years, tho after that confession on me.” he look at me seriously. Ako naman ay napamaang sa kaniya at hindi agad nakapagsalita.