JULIA
''Julia?'' dedi bir ses.
Korkudan algılarım kapandı. Kim olduğunu idrak edemedim bir an.
''O tabakla ne yapıyorsun?'' dedi.
AH! Andaç'mış. Koşup boynuna atladım.
''Sen miydin!? Hırsız sandım.''
Beni kollarıyla sardı ve saçımı okşamaya başladı. Çok güzel kokuyordu. Üstü çıplaktı, altında ise sadece bir şort vardı. Üstünde hiç bir şey olmadığını fark edince kalp atışlarım daha fazla hızlandı. Sanki teninin tenime değdiği yerler beni yakıyordu.
''Korkma, tamam geçti.'' dedi.
Göğsü titriyordu. Kafamı kaldırdığım da güldüğünü gördüm. Ses çıkarmamak için kendini sıkıyordu.
''Neye güldüğünü sanıyorsun sen?'' dedim sinirle ittirdim.
Göğsü çok sertti. Yerinden bir milim bile kıpırdamadan şaşkınlıkla bana baktı.
''Gülmüyorum, tamam özür diler
