09 Temmuz 2016, Cumartesi
JULIA
Bugün sabah erkenden Andaç'ın annesi ve babası da gelince hep beraber çok neşeli bir kahvaltı yaptık. Herkesin bu kadar mutlu olması harika bir şeydi. Uzun süre yaşadığım zorluklardan sonra sonunda yeniden kendimi bir aileye ait hissediyordum. Anne ve babası bana gerçek birer anne ve baba olmuşlardı. Hatta artık Andaç yerine daha çok beni arar olmuşlardı. Böyle durumlarda Andaç kıskançlık krizlerine girip çocuk gibi söyleniyordu. O halleri ise beni çok güldürüyor.
Kahvaltıdan sonra; Andaç'ın annesi ve babası uzun bir yolculuktan geldiklerinden dolayı dinlenmek için odalarına çıktılar. Dedem ve Anneannemde İngiltere'den sonra buranın sıcaklarına alışamadıkları için klimalı bir yer bulacaklarını söyleyerek yanımızdan ayrıldılar. Can zaten otele
