Chapter 29

1882 Words

Let me Tatlong araw. Tatlong araw na ang nakalipas mula nang mangyari iyon. Tatlong araw na rin ang nagdaan mula nang wala na kong marinig na kahit ano mula sa kaniya. Walang paramdam o ano man. No texts. No calls. No anything. Ang mga mata ko'y kusang naglalakbay saan man ako mapadpad. Marahil may maliit na parteng umaasang muli kong matatagpuan ang mga tingin niya. Miski anino o pigura man lang sana. Ngunit wala. Walang kahit ano. Bilang na bilang ko ang mga araw na nagdaan. Bantay-sarado ko ang mga panahong wala siya. Paano ba naman ay panay ang abang ko sa telepono. Mabilis pa sa alas kwatro ang galaw tuwing tumutunog ito. Ngunit ganun din kabilis ang pagguho ng loob tuwing nabibigo. "Nahihibang ka na ba? Eh harap-harapan mo na ngang pinamukha sa kaniyang iniiwasan mo siya! Tapos

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD