Chapter 8.2

416 Words

Nagtingin ako sa labas upang mahanap kung nasaan si 124512 ngunit hindi ko siya mahagilap. Lumabas ako ng konti at sumilip. Narito itong nakahiga na naman sa aking kama. At ang aking kumot ay nasa kanyang muli. Ano na naman ang aking ikukumot mamaya? Mamaya ko na poproblemahain ito. Kailangan ko munang magdamit. Sa kasamaang palad, malapit lamang ang kabinet sa higaan, nasa itaas na kaliwa lamang ito ng kama. Kung kaya't madaraanan ko ang sundalo bago ang aking kabinet. Nagdalawang isip ako kung tatawagin ko ito. Hindi ko siya masyadong makita dahil sa dilim subalit ang posisyon ng kanyang katawan ay nakahiga kaya't inisip kong maaaring mahimbing na ang tulog nito. Nagpasalamat na lamang ako at naghandang humakbang palapit. Isa. Kumalma ka lamang. Dalawa. Malapit na tayo. Tatlong ha

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD