ตอนที่ 17
หานห่าวซวนตรงหรี่ไปยังเรือนปีกตะวันออกทันที เรือนที่เขาไม่เคยย่างกรายมาเฉียดใกล้เลย นับตั้งแต่แต่งนางเข้าจวนมา
แต่วันนี้ข่าวร้ายที่สุดในช่วงชีวิตของเขา ได้ชักพาให้เขายอมละทิ้งหน้าที่ไปชั่วคราว แม้แผนการที่ทำมาทั้งหมดจะพังทลายลง ยามนี้ก็ไม่สนอะไรอีกแล้ว
ขอเพียงได้ไปเห็นด้วยสองตาของเขาเอง ว่านางได้จากเขาไปตลอดกาลแล้ว ทั้ง ๆ ที่ภายในใจของเขานั้นอยากให้นี้เป็นเพียงเรื่องเข้าใจผิดกันเท่านั้น
“ฮือ ๆ คุณหนูทำไมทิ้งบ่าวแบบนี้”
แต่เสียงร้องไห้คร่ำครวญปานจะขาดใจ ที่ดังเล็ดลอดออกมาถึงนอกเรือน เป็นสิ่งยืนยันแล้วว่า ข่าวร้ายนั้นเป็นความจริง
ดังนั้นมือที่ยื่นไปเปิดประตูจึงสั่นเทามากขึ้นกว่าเดิม แต่ละย่างก้าว ที่เหยียบย่างเข้าไปในตัวเรือนอันหนาวเหน็บ เหมือนกับเขาเหยียบลงกลางหัวใจของตัวเอง
...ไม่ต้องกลัว ต่อไปข้าจะเป็นคนปกป้องเจ้าเอง ไปตราบชั่วชีวิตของข้าเลย...
...หากโตขึ้น ท่านพี่ห่าวซว
