ตอนที่ 18
ภายในโถงรับรองเรือนฉีเซิน สตรีเจ้าของเรือนกำลังนั่งเหม่อลอย สายตามิได้จับจ้องอยู่ที่จุดใดเป็นพิเศษ มือเรียวงามถือพู่กันชะงักค้างเหนือกระดาษสีขาว
หลังจากที่นางพักฟื้นจนอาการป่วยดีขึ้นมากแล้ว จึงถึงเวลาที่ฮูหยินใหญ่ต้องคิดทบทวนถึงเรื่องราวที่ผ่านมา
ตัวนางในอดีตนั้น มองคนอื่นในแง่ดีจนเกินไป อ่อนแอ ยอมให้คนอื่นรังแกเป็นว่าเล่น จนตัวนางนั้นต้องพานพบกับวาระสุดท้ายของชีวิต ตอนนั้นถึงฉุกคิดขึ้นได้ ว่าการเป็นคนดี ใช่จะต้องยอมให้คนชั่วเล่นงานเสมอไป ต้องเข้มแข็งลุกขึ้นมาต่อสู้ปกป้องตนเองและคนรอบข้างบ้าง
ซีฮันในตอนนี้รู้แจ้งแล้วว่า หลังจากที่ฟื้นจากความตาย จะต้องไม่กลับไปทำตัวเหมือนดังเดิม ดังนั้นสิ่งแรกที่นางจะทำคือ ต้องจรดปลายพู่กัน ลงบนกระดาษใบนี้เสียที
หลังจากคิดทบทวนทุกสิ่งทุกอย่างจนแน่ใจแล้ว มือเรียวงามจึงจุ่มปลายพู่กันลงบนน้ำหมึกสีดำ ก่อนจะเขียนตัวอักษรลงบนกระดาษ จนกระทั่งตัวอักษ
