Elim telefona gitmiyordu, bir şey beni engelliyordu sanki. İçimden bir ses onu aramam için bana bağırırken diğeri onu susturuyordu. Öyle bir girdaptaydım ki önümü göremiyordum, her yer karanlıktı sanki.
Hava iyice kararmış ve soğumuştu. Geceyi burada geçiremezdim. Ailem olacak o insanlar beni o lanet evden kovduğundan beri buradaydım çünkü gidecek başka yerim yoktu.
Ellerim az sonra yapacağım şeyi düşündüğümde mümkünmüş gibi daha da çok titremeye başladı. Ama zorundasın, zorundasın Rüya. Lanet olsun ki başka çaren yok.
Aniden gelen bir cesaret kanıma nüksetti ve rehberde Ateş'in ismini bulup üstüne bastım. Çağrı ona yönlendirildi ve telefon çalmaya başladı. Telefon çalmaya devam ettikçe kanıma karışan adrenalin işimi daha da zorlaştırıyordu. Korkuyla dudaklarımı dişledim ve tam o sırada
