บทที่26 วันเกิดคุณลุง

1884 Words

เช้าวันต่อมา มาเบลนอนกอดเอเดนอยู่ไม่ห่าง เขาจัดท่าให้ฉันนอนเอามือข้างที่เจ็บมาฟาดกอดบนตัวเขา คนตัวเล็กเริ่มขยับตัว “อื้อ” ฉันบิดตัวไปมายุกยิกอยู่ใกล้ๆ เขา เอเดนลูบผมเธอ ขยับตัวนอนตะแคงหันหน้าไปทางเธอกระชับอ้อมกอดดึงคนตัวนุ่มนิ่มเข้ามาแนบอก “เมื่อยตรงไหนรึเปล่านอนอยู่ท่าเดียว” “เมื่อยต้นขา....” เอเดนมองสบตาคนที่เงยหน้ามองสบตาเขา ทำหน้า งงๆ เขาคิดขึ้นมาได้อมยิ้ม จิ้มนิ้วที่หน้าผากเธอ “ไอ้เด็กทะลึ่ง” “ก็เมื่อยจริงๆนะ....” ฉันพูดสีหน้าออดอ้อน “ก็อยากหน้าเอาเองช่วยไม่ได้ ถึงจะโดนหลายรอบก็ไม่ต้องมาบ่น” “เอเดนก็นวดให้หน่อยสิ แต่ละรอบของเอเดนนานตลอดเลย พ่อคุณเอวดุ” เอเดนหัวเราะกับฉายาที่เธอตั้งให้เขา “นวดให้ก็ได้ครับ นอนดีๆ สิยืดขามาสิ” เขาจับขาเธอมาฟาดบนตักเขา “นวดอย่างเดียวนะห้ามทะลึ่งเลยนะ” “ใครจะไปรับปากกันละเรื่องนั้น” เอเดนตั้งใจนวดให้เธอนั่นแหละเพราะรู้ว่าเธอเมื่อยจริงๆ “เ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD