She Fall Apart

Chapter 2

Atheena POV'

It's been a week since that thing happened, marami rin ang nangyari that day and he show up that evening.

"Flashback"

"Atheena, wait." Nagulat nalang ako ng may humawak sa kamay ko habang papauwi na ako galing shift ko.

"Huy, lei. Bakit?" Si lei lang naman pala akala ko naman kung sino nanamang sira ulo ang humahabol saakin. "Papasama lang sana ako sayo saglit, bayaran ko nalang oras mo." Tanginang to, ginawa akong bayaran "pakyo ka, ginawa mo naman akong bayaran sa ginagawa mo eh!" Pagalit na patampo kong sabi sa kanya habang nakanguso.

"Biro lang naman eh, sige na samahan mo na ako. Libre ko nalang pagkain mo hehehe" pagpupumilit pa niya saakin, pag humindi naman ako mamimilit pa yan kaya no choice but to say yes. "Oo na, saan ba punta natin?" Sabi ko nalang sa kanya habang nagpapahila nalang papunta sa car niya, sana all talaga may car.

"Basta, just relax. ako na bahala sayo, i even talk to tita about it and we're cool about it naman" eww, ang arte talaga nito magsalita ang yaman ng pronunciation. Wala rin akong nagawa the whole ride kundi ang magpahinga at matulog nalang.

"We're here" hindi ko paman naibubuka ang bibig ko para magtanong ng nataranta akong nagtago sa ilalim ng car ni Lei. Hayupppp bakit nandito kami sa bahay nilaaaaaaa!! "Huyyyy bakit nandito tayo?!!" Gulat kong tanong sa kanya habang nagsusumiksik sa pinakasulok ng car niya. "Mom wants to see you also it's my twin brother's welcome party. Ayaw ko naman sumaway kay mommy." Kibit balikat niyang sabi saakin habang hinihila ako palabas ng kotse niya "gaga ka, wala akong bihis o ayos manlang. Just let me changeeee nakakahiya humarap kay tita na ganto ako, pashower sa kwarto mo" taranta ko ring sabi sa kanya habang naka puppy eyes hindi naman ako magaayos for his brother noh, nakakahiya lang humarap kay tita ng nakaganito lang ako. "Fine, mauna na ako doon sa table, maligo kana sa kwarto ko. Alam mo naman na yon diba" sabi niya habang nauuna na siya doon sa table nila tita.

I see him talking to Uncle.

Hindi pa man ako nakakalahati sa pag akyat ng napansin niya ako, i don't know why he didn't nod his head like he always do before. Parang nagbago na yong taong minahal ko, ano ba naman yan Atheena, manahimik ka nalang nga dyan kahit kailan hindi ka naman niya minahal diba.

Nagmadali nalang ako maligo, ayaw ko naman pag antayin si tita noh, hindi ko narin pinansin na isa rin siya sa main Guest dito sa araw na to, nagmadali narin ako para pagtapos kong makausap si tita at tito mag aya na rin ako umuwi, ayaw ko naman na late ako umuwi, kahit naman nakausap ni lei si mama alam ko magagalit parin yon saakin dahil nasaakin parin yong pera. Baka bumalik narin ako kung sakali juk kung sakali lang rin naman.

Pagbaba ko palang nag punta na kaagad ako sa dinning area nila Lei "Hi tita, Goodevening po" bati ko kay tita at bumeso "Goodevening din po tito" At nag mano naman ako after kong bumati sa kanya. hindi pa man ako nakakaupo ng biglang sumingit si Lei "Hindi mo babatiin si kuya?" Kahit hindi ako lumingon alam kong nakangiti na yan saakin, makakaltukan kita Lei after this sinasabi ko sayo. "Goodevening" alam kong maiksi sinabi ko at least nabati ko naman siya diba. Wala ngalang ngiti alam naman na niya yon, buti nga binati ko pa siya eh.

after ng batian namin nag kwentuhan nalang sila habang ako naman tumayo muna saglit para makakuha ng pagkain na gusto ko, kasabay ko rin naman si lei habang kumukuha ng pag kain noh, ayaw ko naman mag isang pumunta doon mamaya sabihan akong matakaw (author: bakit, hindi ba HAHAHAHA) Manahimik ka nga author, hindi ako matakaw okay. so back to what i was saying kaunti lang naman kinuha ko eh, dalawang paa ng manok, tatlong sandok ng kanin isang plato ng vegetable salad dalawang plato ng desserts and drinks hehehe, hindi lang naman ako ang kakain nito ah! share kami ni Lei.

after namin manguha ng pagkain namin naisipan na namin pumunta sa pwesto namin para naman makasabay na kami sa kanila, feeling ko kasi kami nalang inaantay nila tita para kumain na rin sila. feeling important eh.

habang nag kwekwetuhan sila tita at tito ng tanungin ako ni tita "Ija, anong balak mo next week?" Hindi pa man ako nakakasubo ng tinanong ako ni tita, kahit hindi naman niya sabihin ang ibang detailed alam ko naman na about yon sa paparating na birthday nila lei, kung may birthday si lei edi mag bibirthday siya *irap* malamang teh, kambal sila kaya for sure mag bibirthday din siya. "Hindi ko po alam tita, baka po may trabaho ako sa araw na yan hehehe, mag visit nalang po siguro ako ng mabilisan." Nasabi ko nalang kay tita habang napasulyap sa pwesto ni lei na may kakaibang tingin. dudukutin ko talaga mata niyan pag kami nalang dalawa, mapang asar ang Loko. "Ikaw ba Lei may pasok ka rin ba ng araw na yon para naman ipahatid ko nalang si Atheena" Singit naman ni tito sa usapan habang pinagmamalakihan ng mata si Lei nako po, alam ko na tong galawan ng mag ama na to "meron po akong pupuntahan non, baka si kuya nalang po ang sumundo kay Atheena kung okay lang kay kuya." Sabay tingin niya sa kuya niya na may nalawak na ngisi "okay lang naman saakin, hindi ko lang alam kay Atheena kung okay lang ba sakanya yon." Saakin nanaman ang attention ng lahat. makakaltukan talaga kita Lei after nito. "No choice po hehehe" nasabi ko nalang habang may pilit na ngiti pero hindi nakaiwas sa mga mata ko ang nakakalokong ngiti niya saakin sabay ang iling, ano nanaman kaya ang nasa isip nito tsk. after non hindi naman na sila nag tanong pa kaya kumain nalang rin ako, napapansin ko parin na nakatingin siya saakin. Ewan ko ba parang may kakaiba akong nararamdaman sa mga tingin niya.

hindi pa nakakalahati pag stay ko ng maisipan ko na umuwi, alam kong malalagot nanaman ako nito kay mama kapag na late ako, kaya naisip ko na magpaalam na muna sa kanila kaya sinabihan ko si Lei na medyo may kalapitan saakin "Lei, uuwi na ako. samahan mo ako pauwi ah" bulong ko sa kanya habang siya naman hindi narin mapakali sa pwesto niya, mukhang hindi maganda ang mga nangyayari ah. "Ena, mag babanyo lang ako, mag paalam kana kay mommy and daddy sandali lang ako" rinig ko nalang sa sinasabi niya habang nag mamadaling umakyat sa taas nila, for sure kanina pa nag titiis yon. kainin ba lahat ng dinala namin eh hahahaha.

no choice ako kaya nag paalam na ako kila tita at tito "Tita, Tito. mauna na po ako baka po hinahanap nanaman ako ni mama, babalik nalang po ako next week. Salamat po sa invitation ninyo saakin" paalam ko sa kanila habang hinihintay na bumaba si Lei sa kwarto niya kanina pa siya sa taas hanggang ngayon hindi parin bumababa, katakawan kasi.

"Ayaw mo ba na si sean nalang ang mag hatid sayo? Baka matagalan pa si Lei sa comfort room. Ikaw din baka pagalitan ka ng mama mo" pang aasar pa saakin ni tito habang may nakakalokong ngiti sa mga labi "Hindi na ho tito, baka po makaabala pa ako kay sean, antayin ko nalang po si Lei makababa mabilis lang naman po gumamit ng cr si Lei hehehe" pag tatanggi ko sa alok ni tito kasi alam ko na kapag naiwan kaming dalawa ni sean hindi ko mapigilan sarili ko. As soon possible hindi ko hahayaan ang sarili ko na maiwan kasama ni sean. "No i insist, ihahatid na kita. Baka matagalan si Lei sa taas, ikaw rin mapapagalitan ka ni tita." Pag aalok ni Sean saakin habang nakaabang naka tayo na sa mismong harapan ko as if i have another choice nakaharang na siya saakin kaya nagmadali na rin ako mag ayos at nag paalam na sa kanila na uuwi na ako.

pagtapos ko naman mag ayos ng sarili nawala naman na sa harap ko yung isa tsk, hatid daw pero nawala naman na kaagad, kaya no choice lumabas nalang ako baka sa driver nalang nila ako ipahatid.

Hindi pa man ako nakakakalahati sa hagdan ng huminto ang isang Roll-Royce's car sa harapan ko nakakagulat man kasi akala ko hindi na niya ako ihahatid pero hindi narin ako nagtaka pa kung sino ang driver dahil gantong car lang naman ang gustong collection ni sean. May allergy daw siya sa ibang car nakakatawa man pero totoo sinabi niya, one time i told him to drive his brother car nakita ko kung paano siya mataranta at malito sa mga gamit doon sa loob ng kotse ni Lei kaya after that hindi ko narin siya pinilit pa na sakyan ang ibang car na walang connection sa Roll-Royce's.

"Sakay na" sabi niya saakin sabay silip sa pwesto ko, kaya napilitan nalang akong sumakay sa backseat. pag sakay ko sa backseat nakayuko na kaagad ako, para naman maiwasan ko ang usapin. nakakailang minuto na simula nang umupo ako sa backseat pero hindi ko parin maramdaman na gumalaw ang sinasakyan namin, naka bukas naman ang makina pero walang gumagalaw o umaandar manlang kaya nilingon ko na ang harapan namin nagbabasakali na may traffic pero mga mapupusok niyang mata ang nakita ko. omg, ano nanaman bang ginawa ko?? "bakit hindi parin tayo umaandar?" nag tanong na ako sa kanya habang nahihiyang nakatingin. "bakit nandyan ka, lumipat ka dito sa harap, wag mo akong gawing taxi driver." wtf? dahil lang doon kaya hindi parin kami umaandar????!! "Sana naman kasi sinabihan mo ako tsk." wala narin akong nagawa kaya lumipat nalang ako sa harapan, ayaw ko na makipag talo dahil kapag ginawa ko lang yon tatagal kami at baka may maungkat kami na hindi na kailangan pang iungkat, ayaw ko umpisahan ang dapat umpisahan.

"Grace" rinig kong tawag niya saakin, hindi ko alam pero may kakaiba parin akong nararamdaman kapag tinatawag niya akong grace, siya lang kasi ang may kakayanang tawagin ako sa pangalan kong yan. "Alam kong gising ka" rinig kita pero natatakot akong kibuin ka, kasi pag kinibo kita alam kong may kahahantungan tayong dalawa, ito rin ang kinakatakot ko kapag naiwan nalang tayong dalawa sa iisang lugar. i feel suffocate, nahihirapan akong makahinga sa tuwing nangyayari to. "I'm sorry, please forgive me" no, don't be sorry... walang may kasalanan non okay, wag kang ganyan sean please.

"I'm sorry for leaving you without any good reason, I'm sorry for hurting you. I'm really am sorry for what i have done." kahit nakapikit at nakalihis ang mukha ko alam kong umiiyak siya. hindi ko alam kung bakit kamjng dalawa ang nag susuffer sa mga nangyayari. i hate this feeling. "Grace, talk to me please" nagulat nalang ako ng hawakan niya ang kamay ko habang humihingi ng tawad sa mga pagkukulang niya saakin, hindi ko alam kung sino ba ang may kasalanan ng lahat, hindi ko rin alam king bakit ganto ang nangyayari saamin. "Grace, i love you so much. please i hate your silence treatment, wag ka naman ganyan saakin oh. sumbatan mo ako, sigawan mo ako, saktan mo ako. i deserve that" rinig ko parin ang hikbi niya at pag hinto niya ng car, alam kong wala pa kami saamin kaya pinagpatuloy ko parin ang pagtutulog tulugan ko kahit na patuloy parin ang pag tulo ng mga luha ko.

"Grace, please stop keeping that inside you, I don't want you to hide it anymore. you're hurting yourself" naramdaman ko nalang na hinawakan niya ang mukha ko at pilit na hinaharap sa kanya, alam kong nakikita na niya ang pag tulo ng mga luha ko, and I'm so damned ugly right now. "I'm sorry Love" rinig ko parin ang paulit ulit niyang sorry saakin habang pinupunasan ang nonstop kong luha, please luha makisama naman kayo."I know you have something in your mind, please I'm ready to hear it and feel your pain" pang kukumbinsi parin niya saakin, nanghina narin ako sa ginagawa ko at dinilat na ang mata ko, nanlalabo siya dahil sa luha pero kitang kita ko ang mga luhaan niyang mata at pamumula ng mukha, I'm sorry sean. I'm really sorry for you to feel this pero kasi sinagad mo ako eh.

"gusto mo malaman? gusto mong malaman kung paano ako nag dusa simula ng mawala ka? sige sasabihin ko sayo!" pilit kong inaalis ang kamay niya na nasa mukha ko "bitawan mo ako!" sabi ko sa kanya na may galit sa mga mata "tàngina sean! sa tatlong taon na nawala ka asan ka non, sa taon na nagpapakasarap ka nag durusa ako! yung kambal mo na nga ang gumagawa ng paraan para saatin eh! ang hirap mong intindihin sean! ang hirap mong mahalin..." hagulgol ko sa harapan niya habang may galit parin sa mga mata ko " sean, minahal kita kaya nag tiis ako sayo, pinilit kong intindihin yung mga nangyayari sayo yung ginagawa mo, i tried to understand your situation pero never mong ginawa saakin yon, never mong naintindihan yung situation ko. sigurado ako na pati sa miscarriage ko hindi mo alam." pag hinto ko sa sinabi ko, nakita ko kung paano siya nagulat sa sinabi ko. "what miscarriage? papaano nangyari yon? bakit hindi ko yan alam?!" napahagulgol nalang ulit ako sa nangyayari saamin "hindi mo yon alam diba?! sa sobrang busy mo sa ginagawa mo hindi mo na ako magawang pansinin, tàngina Sean wala ka non eh i was about to tell it to you pero ano? wala ka umalis na hindi mo manlang magawang mag sabi saakin kung nasaan ka o kung ano ang gagawin mo" napayuko nalang ako habang umiiyak sa harapan niya, ayaw ko siyang harapin, nasusuya parin ako kapag naalala ko kung paano nawala yong magiging anak namin "How come Lei didn't say anything to me about it?! ang tagal ninyo nilihin saakin yan?!" naririnig ko nalang ang pag wawala ni Sean sa manibela habang panay ang sipa sa kung saan saan "Manahimik ka na nga Sean!!Gusto ko na umuwi! iuwi mo na ako, please." naramdaman ko nalang na tumigil siya at mabilis na pinaandar ang sasakyan kaysa sa paandar niya kanina.

"Ano ba Sean! balak mo ba magpakamatay?!! kung balak mo magpakamatay ibaba mo nalang ako!" Sigaw ko sa kanya habang may Luha parin sa mga mata ko. "Saan nakalibing ang anak natin." rinig kong tanong niya habang binabagalan na ang pagmamaneho "Doon parin sa dati" sabi ko nalang sa kanya at bumaba na.

hindi ko na hinintay pa ang sasabihin niya dahil alam naman na niya kung ano ang tinutukoy ko eh, tanga nalang niya kung hindi pa niya alam yon.

"ATHEENA!! bakit ngayon kalang?!! Ang paalam saakin nung Jan saglit lang kayo?! saan ka nanaman nag pupunta punta at natagalan ka?! asan na yung sahod mo?!" hindi ko nalang pinakinggan pa si mama at ibinigay na sa kanya ang 6k, yan yong bigay ni Lei saakin kanina. yan nalang daw ang ibigay ko kay mama at ikeep nalang ang 20k bale 26k bigay niya saakin.

"Flashback Ends"